ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


880 αναγνώστες
Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013
11:45

Πριν λίγες ημέρες είδαμε τα πόθεν έσχες των αριστερών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ...Ας δούμε τώρα και την ανθρωπιστική αντιμετώπιση που επιφυλάσσουν τα στελέχη του στους άστεγους που η μνημονιακή κυβέρνηση κατέστρεψε τη ζωή... Ταυτόχρονα ας θυμηθούμε και τις επερωτήσεις τους στη Βουλή σχετικά με τις ευθύνες ενός "κράτους πρόνοιας"...
 
Η αντιμετώπιση που δείχνουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ταπεινωτική όχι μόνο για ένα «προοδευτικό» κόμμα όπως επιθυμούν να διαφημίζονται, αλλά για κάθε Ελληνα: άνθρωποι που έχουν υποβιβαστεί σε παράσιτα των βρόμικων πεζοδρομίων του κέντρου της Αθήνας, άστεγοι ξεγραμμένοι, ανέστιοι και πένητες. Και μόλις μερικά μέτρα μακριά τους, σχεδόν δίπλα τους, γίνονται ενδεχομένως συσκέψεις που τους αφορούν, στα κεντρικά γραφεία μπαινοβγαίνουν στελέχη της παράταξης, που είναι όμως υπερβολικά απασχολημένα με την πολιτική τους ατζέντα ώστε να ρίξουν έστω και ένα βλέμμα σ’ αυτά τα ανθρώπινα, ζωντανά απορρίμματα.
 
Ο γηραιότερος «ένοικος» της πλατείας Κουμουνδούρου είναι ο κύριος Ανδρέας, ο οποίος στα 80 χρόνια του ζει με τις αναμνήσεις της πολυτάραχης ζωής του σε αυτοσχέδιο παράπηγμα. Μερικά χαρτόκουτα σκεπάζουν το λεβέντικο παράστημά του και αποτελούν όλο το βιος του, τυλιγμένο επιμελώς με νάιλον. Η πλατεία είναι η γειτονιά του. «Εδώ μεγάλωσα. Παιδάκι ήμουν και έπαιζα στο μέρος αυτό. Εκεί απέναντι είναι τα δύο σπίτια που είχα», λέει δείχνοντας προς την Πειραιώς. «Ομως έκανα το λάθος και υπέγραψα ως εγγυητής, αρρώστησα και μου πήραν και τα δύο σπίτια». Σπούδασε οικονομικά και νομικά, γύρισε όλο τον κόσμο, ευτύχησε να αποκτήσει δύο γιους και κατέληξε να μετρά τις ώρες στις παγωμένες πλάκες της πλατείας.
 
Οι τελευταίοι τρεις μήνες αποδείχτηκαν οι πιο δύσκολοι στις οκτώ δεκαετίες που έχει διανύσει. Ανακάλυψε μέσα από τη δραματική τροπή που πήραν τα πράγματα για τον ίδιο ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν είναι εύκολο να βάλεις όχι ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου, αλλά ούτε δύο χαρτόνια! Οπως μας λέει, όταν επιχείρησε να στήσει το παράπηγμά του τον επισκέφθηκαν από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ για να του κάνουν συστάσεις. «Προσπάθησαν να με διώξουν. “Να τα μαζέψεις και να φύγεις”, μου είπαν στην αρχή. Τους είπα όμως ότι εγώ δεν πρόκειται να φύγω και δεν έφυγα».
 
 Μια τσάντα γεμάτη ψωμιά βρίσκεται στην «είσοδο» για όποιον επισκέπτη έχει ανάγκη. Ανθρωποι που γνωρίζουν από το παρελθόν τον κύριο Ανδρέα του προσφέρουν φαγητό και ένα ζεστό ρούχο μέρες που είναι. Δέχεται τη βοήθειά τους εφόσον έχουν τηρήσει απαρέγκλιτα τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας: η επίσκεψή τους να είναι τα μεσάνυχτα, μακριά από τα βλέμματα των περαστικών. Δεν θέλει να τον λυπούνται. Οι νύχτες του Δεκεμβρίου, όμως, είναι κρύες. Συντροφιά του, μια εικόνα του Χριστού που έχει πάντα μέσα από τα ρούχα του και η προσευχή. Δεν κρατά κακία σε κανέναν για την κατάστασή του παρά μόνο στον εαυτό του. Κοιτάζοντας στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ λέει αφοπλιστικά: «Δεν πειράζει που δεν ήρθε κανένας να μας προσφέρει έστω κάτι ζεστό. Ο κ. Τσίπρας αύριο μπορεί να είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, να είναι καλά ο άνθρωπος».
 
Ο κύριος Ανδρέας, όμως, έχει γείτονες που τον νοιάζονται. Ενας από αυτούς είναι ο 65χρονος κύριος Γιώργος. Είχε μαζέψει άρον άρον το «κρεβάτι» του επειδή η βροχή μούσκεψε τις «ταλαιπωρημένες» κουβέρτες του. Εδώ και 7 μήνες μοιράζεται τον ίδιο χώρο μαζί με τον 80χρονο φίλο του και άλλα 8 άτομα. Στους δρόμους βρίσκεται τα τελευταία 13 χρόνια. «Μες στη βροχή, μέσα στο κρύο, μέσα στη λάσπη. Είναι μεγάλη ιστορία πώς έφτασα εδώ. Ημουν παντρεμένος στο παρελθόν και δούλευα». Τώρα κοιμάται συντροφιά με μια γυναίκα, την κυρία Γεωργία. «Ο ένας στη μια γωνιά, ο άλλος στην άλλη. Περιμένω έναν ξενώνα να μπω μέσα. Τα πόδια μου δεν με κρατάνε. Εχω καταρράκτη. Κάθε πρωί διπλώνουμε τα σκεπάσματά μας σε μια μαύρη σακούλα και τα καταχωνιάζουμε να μη μας τα κλέψουν». Αυτή είναι η καθημερινότητα του.
 
Ο κύριος Γιώργος δείχνει πολύ πληγωμένος από τη συγκατοίκησή του με το κομματικό επιτελείο της Κουμουνδούρου. «Δεν ασχολούνται μαζί μας. Σε βλέπουν και σου λένε “σήκω φύγε από δω”. Και “τι θέλετε εδώ πέρα, το έχετε κάνει όπως θέλετε”». Δεν θέλει όμως να εκθέσει τα πρόσωπα που του απευθύνθηκαν με αυτό τον τρόπο. «Οι άνθρωποι αυτοί έχουν τα κρεβάτια τους και κοιμούνται στη ζέστη και στα παπλώματά τους και δεν τους ενδιαφέρει για τους έξω που δεν έχουν μια κουβέρτα ούτε να κουκουλωθούν. Μπορεί να χρωστάς, μπορεί για τον α' ή β' λόγο να βρέθηκες στον δρόμο. Πάει να πει ότι επειδή έμεινες άστεγος πρέπει να σε κλοτσάμε να πας πιο κάτω;». Και συνεχίζει: «Εγώ δεν ζητάω κάτι. Ομως τόσον καιρό δεν μας έχουν δώσει κάτι. Τίποτα. Οχι τσάι ή καφέ, ούτε ένα τσιγάρο. Οχι μόνο σε μένα, αλλά σε κανέναν μας».
 
Από το παράπηγμα του κύριου Ανδρέα περνά και η κυρία Ρίτα να πει μια καλημέρα. Τρεμάμενη η φωνή της, σίγουρη όμως πως κάτω από τους σωρούς από τα χαρτόνια και τα νάιλον η ανθρώπινη ύπαρξη συνεχίζει τη μάχη της. Κρατά σφιχτά μια σμπαραλιασμένη καρό ομπρέλα - λες και φοβάται ότι θα χάσει το μοναδικό της περιουσιακό στοιχείο. Ασορτί με το βασανισμένο της κορμί και το αυλακωμένο της πρόσωπο.
 
Τρία χρόνια τώρα το πεζοδρόμιο απέναντι από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ είναι το σπίτι της. Γνώριμη φιγούρα σε όσους εκκλησιάζονται στους Αγίους Αναργύρους. Δύο πακέτα χαρτομάντιλα στα ροζιασμένα χέρια της το διαβατήριο για να κερδίσει ελάχιστα ευρώ που θα της απαλύνουν τον πόνο. «Τις στεγνές μέρες κοιμάμαι δίπλα στον κύριο Ανδρέα. Μας έχει δώσει και μερικές κουβέρτες και βολευόμαστε», μας λέει. Οταν βρέχει κοιμάται κουλουριασμένη κάτω από ένα μπαλκόνι στο διπλανό στενό. Αλλάζει κουβέντα.
 
Ο σύντομος μονόλογός της έχει συναισθηματική φόρτιση: «Μπορείς να το πεις και παράπονο. Εναν καφέ δεν μας έδωσαν τόσα χρόνια που είμαστε απέναντί τους. Τίποτα απολύτως. Θα μου πεις, θα σε σώσει ένας καφές στην κατάσταση που με βλέπεις; Οχι. Τα φετινά Χριστούγεννα τα περάσαμε με ένα τσάι και ένα κρουασάν που μας έφεραν κάποια παιδιά. Εθελοντές».
 
Οταν έκοψε η βροχή επισκέφτηκε το παράπηγμα και η κυρία Γεωργία, η παρέα του κύριου Γιώργου τις παγωμένες νύχτες της Κουμουνδούρου. Μια γυναίκα 52 ετών της οποίας η μορφή παραπέμπει σε ηληκιωμένη φιγούρα. Εχει πάντα στην αγκαλιά της την Καινή Διαθήκη, την οποία διαβάζει τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Δούλεψε 25 χρόνια στην οικογενειακή καντίνα. Εχασε τα πάντα και βρέθηκε στον δρόμο. Ακούει το παράπονο του συντρόφου της κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι της.
 
Eν κατακλείδι, δημιουργείται τελικά η εντύπωση ότι ο ανθρωπισμός του ΣΥΡΙΖΑ έχει ροπή μόνο προς τους λαθρομετανάστες και όχι προς τους Έλληνες πολίτες που η καταστροφική κυβέρνηση του μνημονίου τους κατέστρεψε τη ζωή... Ο ανθρωπισμός της Αριστεράς των σαλονιών είναι εδώ..

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
253 αναγνώστες
Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013
11:39

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, υπέγραψε το νόμο που απαγορεύει τη δημιουργία του Glonass στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times. Το Glonass συμπεριελήφθη στο νόμο λόγω των φόβων ότι το ρωσικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή μυστικών από τους Ρώσους.

Τώρα η κατασκευή τέτοιων εγκαταστάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι δυνατή μόνον εφόσον ο επικεφαλής της Διεύθυνσης του Πενταγώνου των εθνικών υπηρεσιών  πληροφοριών και του Κογκρέσου των ΗΠΑ, θα εξασφαλίσει ότι οι σταθμοί αυτοί δεν χρησιμοποιούνται για κατασκόπευση των συμφερόντων των ΗΠΑ και ότι δεν θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα των ρωσικών οπλικών συστημάτων, και, δεν αποδυναμώνει τη θέση του συστήματος GPS των ΗΠΑ, στην εμπορική αγορά και ότι θα μεταδίδει μόνο δεδομένα δημόσια.

Όλα αυτά μαζί καθιστούν  την εγκατάσταση του Glonass, από αδύνατη έως απολύτως αδύνατη. Δύσκολο είναι να αναμένει κανείς ότι η NSA θα πείσει το Κογκρέσο να θεσπίσει το Glonass, αν και ο εμπνευστής του νομοσχεδίου ήταν αυτό, σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
454 αναγνώστες
Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013
12:13

Η ιστορία έχει γραφεί και ξαναγραφεί αρκετές φορές. Αν δε κρίνω από τη κυρίαρχη τάση που επικρατεί στους ακαδημαϊκούς και ιστορικούς κύκλους σε ορισμένες γειτονικές πρωτεύουσες δεν έχουμε ακόμη δει τη τελική της μορφή. Ο αναθεωρητισμός της ιστορίας αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.Η πραγματικότητα αυτή με την οποία δυστυχώς μαθαίνουμε πια να ζούμε - δεν πρόκειται όμως να την αποδεχθούμε - στηρίζεται κυρίως στην ανάγκη ορισμένων εθνοτήτων να αποδείξουν οτι είναι αυτόχθονες πληθυσμοί.

Άρα, ότι πάντα ζούσαν στα εδάφη που τους ανήκουν σήμερα βάσει των διεθνών συμφωνιών και συνθηκών. Επιπλέον, ότι αδικήθηκαν από την ιστορία και τις διεθνείς περιστάσεις  ”χάνοντας” εδάφη και σε ορισμένες περιπτώσεις ,τους πέραν των σημερινών συνόρων ‘ ‘αυτόχθονες ” ομοεθνείς τους . Όσο βαθύτερη είναι η ανασφάλεια τους για το σήμερα και το αύριο, οσο μεγαλύτερα  είναι τα ερωτηματικά  και τα ερωτήματα για την εθνοτική και γλωσσική καταγωγή, συνέχεια και ταυτότητα τόσο μεγαλύτερη  είναι η ανάγκη και η αγωνία  τους να ξαναγράψουν την ιστορία. Να γιατί το θέμα της ταυτότητας  συνοδεύεται κατά κανόνα  από τη λεγόμενη εδαφική πτυχή.

Η ηθελημένα απλοϊκή – παραδέχομαι υπεραπλουστευμένη- αυτή  εξήγηση μας δίνει ίσως τη δυνατότητα να καταλάβουμε με δύο λόγια το βαθύτερο λόγο της φανατικής προσήλωσης του ιστορικό-επιστημονικού κατεστημένου των Σκοπίων  ήδη από την εποχή του Συνεδρίου του ΑΣΝΟΜ το 1944 -πολύ πριν απο τον σημερινό πρωθυπουργό κ.Γκρουέβσκι- να προσαρμόσει την ιστορία στις σημερινές συνθήκες. Από το 1944 έχουν περάσει πια εβδομήντα χρόνια.

Εδώ και μερικά χρόνια , με αποκορύφωμα  στην  εποχή  Γκρουέβσκι-  τα Σκόπια έχουν μετατραπεί στο πλέον  αντιπροσωπευτικό εκθεσιακό χώρο του  ιστορικού κιτς. Το πιο κακόγουστο εκθεσιακό πάρκο της Ευρώπης. Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο,τη Μακεδονική φάλαγγα και δεν ξέρω τι ακόμη, έρχεται και η σειρα του Ιουστινιανού.Είναι κρίμα  που ο κ.Γκρουέβσκι δεν δείχνει  ανάλογο σεβασμό στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία.Γι’ αυτούς όμως στα Σκόπια που πιθανόν να έχουν  πιο φιλόδοξα σχέδια θα πρότεινα ανεπιφύλακτα την ανέγερση μιας ρωμαικής αρένας. Αψίδα του θριάμβου  ήδη υπάρχει.

Γι’ αυτούς όμως στα Σκόπια που πιθανόν να έχουν  πιο φιλόδοξα σχέδια θα πρότεινα ανεπιφύλακτα την ανέγερση μιας ρωμαικής αρένας. Αψίδα του θριάμβου  ήδη υπάρχει.Άρα ,αυτό που λείπει είναι η αρένα. Δυστυχώς για τους γείτονες μας πρόκειται για μια πανάκριβη και αντιαισθητική έκθεση αγαλμάτων που κατα υπολογισμούς έχει στοιχίσει πάνω 200 εκατομμύρια ευρώ .Άκουσα πρόσφατα στα Σκόπια οτι ορισμένες σημαντικές πρεσβείες  διαθέτουν στοιχεία που αφορούν στην υπερκοστολόγηση, υπερτιμολόγηση και τις αλόγιστες δαπάνες που εξακολουθούν  να  γίνονται μέσα σε περίοδο  ανεργίας  και κρίσης.

Θέλησα να ξεκινήσω το  τρόπο αυτό τη καταγραφή του πρόσφατου οδοιπορικού  μου στα Σκόπια (20-22 Οκτωβριου), Πρίστινα (22-24) και Πριζρένη (25 Οκτωβριου). Πρόκειται για ένα οδοιπορικό το οποίο  για πρώτη φορά  ακολούθησα  το 1994. Και το οποίο δεν είμαι έτοιμος να αλλάξω. Η συνεχής επαφή με το κόσμο, τους πολιτικούς, τους επιχερηματίες, τους δημοσιογράφους και τους διπλωμάτες  αποτελούν το άλφα και το ωμέγα της δουλείας ενος διπλωμάτη. Αποτελούν επίσης τα αναγκαία και απαραίτητα εργαλεία για καθένα που θέλει να κάνει μια σωστή ανάλυση, που στηρίζεται στα γεγονότα και στη γνώση.

Τίποτα δεν υποκαθιστά τη προσωπική αντίληψη των πραγμάτων. Ούτε η ανάγνωση του τύπου-ακόμη λιγότερο αν είναι φιμωμένος όπως στη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας-ούτε τα τηλεγραφήματα και οι εκθέσεις των πρεσβειών, ούτε οι εκθέσεις των υπηρεσιών πληροφοριών. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις τοποθετήσεις του υπογράφοντος αλλά πρέπει να γνωρίζει ότι στηρίζονται στο σύνολο τους σε προσωπική πληροφόρηση από  επαφές και συνομιλίες με δεκάδες ετερόκλητης προέλευσης συνομιλητές  βορείως των συνόρων μας, αλλά και στις ΗΠΑ.

Μετά τη συνταξιοδότηση  μου το 2010,επισκέπτομαι τακτικά τη βαλκανική μας γειτονιά. Έχω μετρήσει έξη επισκέψεις στα Σκόπια, δώδεκα στην Αλβανία και δεκατρείς στο Κόσοβο. Ορισμένα από τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται ήδη στο βιβλίο μου ”Ή Άλλη Κρίση - Η Μαρτυρία Ενός Πρέσβη” που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι από τις εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ. Καμιά φορά διερωτώμαι για την έλλειψη αυτοσεβασμού  που διακρίνει ορισμένους που προσπαθούν να εκτιμήσουν τη σημερινή κατάσταση βορείως των συνόρων μας επικαλούμενοι συνεχώς στοιχεία και κατά δημιουργική  τους φαντασία ”εμπειρίες” του 1991-1992 . Άλλη η εποχή εκείνη, άλλοι οι πρωταγωνιστές .Πάνω από όλα  ,όμως, άλλα τα δεδομένα . Άλλωστε ,ουδείς τους γνωρίζει και ουδείς τους αναγνωρίζει .

Α. ΣΚΟΠΙΑ

1. Ενα ενδιαφέρον δείπνο. Η  Ελλάδα έχει τη τύχη να έχει την εποχή αυτή στα Σκόπια ένα από τους καλλίτερους πρέσβεις της νέας γενιάς. Για να είμαι δίκαιος δεν είναι θέμα μόνο τύχης αλλά και ορθής επιλογής. Ευτυχώς στη προκείμενη περίπτωση επικράτησαν αξιοκρατικά κριτήρια. Ο πρέσβης Χάρης Λαλάκος, με πετυχημένη πρόσφατη θητεία μεταξύ άλλων ως Επιτετραμμένος στην Άγκυρα  και  Σύμβουλος για Πολιτικές Υποθέσεις στην Ουάσιγκτον, έχει ήδη δημιουργήσει ένα εξαιρετικό κλίμα στο Γραφείο Συνδέσμου. Υπάρχει μια αποδοτική και δημιουργική ηρεμία, που αναμφίβολα αντανακλά και το προσωπικό του χαρακτήρα.

Τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου είχα την τύχη να συναντήσω στη πρεσβευτική κατοικία  στα Σκόπια, προ δεκαετίας περίπου άριστη επιλογή του Πρέσβη Γιώργου Κακλίκη, αρκετά από τα υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών του βορείου γείτονα μας με τα οποία είχα τακτική επαφή και συνεργασία, άλλοτε αποδοτικά και άλλοτε λιγότερο, από το 1993 μέχρι το 2005 οπότε τοποθετήθηκα στην Ουάσιγκτον. Ήταν παρόντες ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών Σάσο Ντιμίτρωφ, οι αναπληρωτές Υπεξ Ρίστο Νικόβσκι,Βίκτωρ Ντιμόβσκι και Βίκτωρ Γκάμπερ, ο πρέσβης Νανο Ρουζιν και  μια δημοσιογράφος το όνομα της οποίας παραλείπω για να μη προστεθεί και αυτή στο κατάλογο Γκρουέβσκι των ”πρακτόρων της Ελλάδος”(!).Δεν εμφανίστηκε ένας πρώην υπουργός που και αυτός έχει κατηγορηθεί από το καθεστώς των Σκοπίων  ως ”πράκτορας των Ελλήνων”.

Μια παρένθεση: όταν τα πρώτα ξαδέλφια του κ.Γκρουέβσκι συναντούσαν  μυστικά στα Σκόπια, όπως έχει επανειλημμένα δημοσιευθεί, έλληνα πρωθυπουργικό απεσταλμένο το 2011, παρακάμπτοντας  σκοπίμως τους επίσημους διπλωματικούς διαύλους, ποίες σκοπιμότητες υπηρετούσαν; Η συζήτηση είχε μοναδικό θέμα το όνομα ή και άλλα θέματα οικονομικού -ενεργειακού περιεχομένου?

Επιστροφή στο οδοιπορικό.

Ορισμένοι απο τους συνδαιτημόνες  έχουν επανειλλημένα αντικρούσει δημόσια ,ορισμένες φορές με σφοδρότητα, τις θέσεις μου και τα επιχειρήματα μου που τακτικά και σκοπίμως δημοσιεύω υπο μορφή άρθρων η συνεντεύξεων στο τύπο των Σκοπίων. Αντιδρούν όπως ακριβώς  θα αντιδρούσα και εγώ σε δικό τους άρθρο στην Ελλάδα. Πιστεύω στη σημασία της κατά καιρούς αρθογραφίας των ελλήνων πολιτικών (Πρωθυπουργού και Υπουργού  Εξωτερικών) στα Σκόπια. Η επικοινωνία με το κόσμο, με τους πολίτες της γειτονικής μας χώρας είναι αναγκαία, χρήσιμη και απαραίτητη. Άλλο πράγμα το καθεστώς Γκρουέβσκι και άλλο πράγμα η κοινή γνώμη.

Στη διάρκεια του δείπνου επικράτησε μια παραγωγική, φιλική θα  μπορούσα να ισχυρισθώ, ατμόσφαιρα. Θυμηθήκαμε   ορισμένες καλές στιγμές των σχέσεων. Όπως για παράδειγμα την άμεση αποστολή απο τη Θεσσαλονίκη ομάδας επίλεκτων χειρουργών στα Σκόπια στις 3 Οκτωβρίου 1995, τη μέρα που έγινε η δολοφονική απόπειρα κατά του εκλιπόντος πρώην Προέδου Κίρο Γκλιγκόρωφ. Επίσης, την εφευρετικότητα της ελληνικής Προεδρίας για να διασφαλίσει τη (πρώτη) συμμετοχή της πΓΔΜ στην Υπουργική συνάντηση της Διαβαλκανικής Συνεργασίας στη Θεσσαλονίκη (Ιουνιος 1997), ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη  Συνάντηση Κορυφής της Κρήτης (Νοέμβριος 1997). Επίσης, για την ορθή και προσεκτική στάση της Ελλάδας στη κρίση του 2001.

Οι τόνοι ήσαν χαμηλοί . Ήταν ακριβώς οι τόνοι αυτοί που τόσο λείπουν εδώ και επτά χρόνια από την επίσημη πολιτική της πΓΔΜ . Κατα τη συζήτηση  θέλησα να ξακαθαρίσω οτι παρά τα προβλήματα της και τη κρίση, η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και διμερώς με τις ΗΠΑ, έχει  κομβική και αναντικατάστατη (λόγω Σούδας)  στρατιωτικοπολιτική σημασία λόγω των συνεχών ανατροπών των δεδομένων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Συνεπώς αν η πολιτική ιθύνουσα τάξη στα Σκόπια  ελπίζει σε ”πιέσεις” προς την Ελλάδα για το όνομα   είναι σε λάθος δρόμο. Μερικές μέρες αργότερα ο Νάνο Ρούζιν συμφώνησε ακριβώς με την εκτίμηση μου αυτή σε άρθρο του  που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ”Ουτρίνσκι Βέσνικ”.

2. Μια συνένετυξη στην ”Ουτρινσκι Βεσνικ”

Στην ίδια εφημερίδα δημοσιεύθηκε, στις 24 Οκτωβρίου, συνέντευξη μου στη δημοσιογράφο Σλομποντάνκα Γιοβάνοβσκα  με τίτλο’ ‘Ο Γκλιγκόρωφ ήταν πιο χρήσιμος για τη χώρα σας  απο τον Μέγα Αλέξανδρο”. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα :

«Οι σχέσεις μεταξύ της ‘Μακεδονίας’ και της Ελλάδας βρίσκονται τώρα στο χειρότερο επίπεδο μετά τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων. Τί είδους κινήσεις εκ μέρους και των δύο πλευρών θα μπορούσαν να επιφέρουν βελτίωση;»

Αλ. Μαλλιάς: «Νομίζω ότι αυτοί που αποφάσισαν να μετονομάσουν το αεροδρόμιο και τον οδικό άξονα (σε «Αλέξανδρος ο Μακεδόνας»), καθώς και να μετατρέψουν τα Σκόπια σε Disneyland (μέσω του λεγόμενου ‘εξαρχαϊστικού’ σχεδίου «Σκόπια 2014») οφείλουν να προβούν σε ανάλυση προκειμένου να προσδιοριστούν οι ζημίες και τα οφέλη που προέκυψαν από αυτές τις αποφάσεις για τις σχέσεις της χώρας σας με την Ελλάδα, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Πρέπει να υπολογίσουν πόσο επιζήμιες ήταν αυτές οι αποφάσεις για τις σχέσεις με την Ελλάδα και τις Βρυξέλλες».

«Οι ‘Μακεδόνες’ πολίτες είναι ολοένα πιο νευρικοί εξαιτίας της επανειλημμένης άσκησης ‘βέτο’ εκ μέρους της Ελλάδας. Πώς θα επιτευχθεί συμβιβασμός εάν οι σχέσεις επιδεινώνονται διαρκώς;»

Αλ. Μαλλιάς: «Αντιθέτως, εγώ βλέπω πως οι πολίτες εδώ διάκεινται πολύ φιλικά προς την Ελλάδα. Και κατά τη διάρκεια της θητείας μου εδώ αλλά και τώρα που επισκέπτομαι εκ νέου τη χώρα δέχομαι φιλικά συναισθήματα από άτομα που γνωρίζω. Θεωρώ, ίσως όμως να έχω και άδικο, ότι υπάρχει χάσμα μεταξύ της ηγεσίας σας και της επιθυμίας των πολιτών να βελτιωθεί το κλίμα. Η Κυβέρνησή σας θα πρέπει να κατανοήσει ότι όλα τα βήματα που κάνει για να προκαλέσει την Ελλάδα είναι αντιπαραγωγικά, όπως οι αποφάσεις για τις μετονομασίες αλλά και οι πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού Γκρούεβσκι. Πρόκειται για βήματα τα οποία δεν διευκολύνουν τις σχέσεις αλλά, αντιθέτως, έχουν στόχο να προκαλέσουν αντιδράσεις. Δεν βλέπω, λοιπόν, πώς, με τέτοιο κλίμα εδώ, μπορεί να βρεθεί λύση».

«Από τη ‘μακεδονική’ πλευρά θα ακούσετε τις ίδιες καταγγελίες εις βάρος της ελληνικής…»

Αλ. Μαλλιάς: «Εμείς ποτέ δεν μετονομάσαμε τον βασικό οδικό άξονα της χώρας μας σε Γιάνε Σαντάνσκι ή Ντάμε Γκρούεβ».

«Ασκείτε, όμως, ‘βέτο’».

Αλ. Μαλλιάς: «Έχετε τόσο πολλούς ιστορικούς ηγέτες… Γιατί κανένας δρόμος, κανένα αεροδρόμιο, στάδιο ή πλατεία στη χώρα σας δεν φέρει το όνομα του Κίρο Γκλιγκόροβ; Ο Κίρο Γκλιγκόροβ ήταν πιο χρήσιμος για τη χώρα σας από τον Μέγα Αλέξανδρο!»

Β. ΚΟΣΟΒΟ

1. Πρίζρενη

Η επίσκεψη μου στο Κόσοβο, έγινε μετά απο πρόσκληση της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών του Κοσόβου. Γνωρίζοντας το πρόγραμμα της επίσκεψης του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ  Ερντογάν στη Πρίζρενη, στις 23 Οκτωβρίου, προτίμησα να μιλήσω στην μεγάλη αίθουσα του Πανεπιστημίου της ιστορικής  για τους Αλβανούς  πόλης δύο μέρες αργότερα, τη Παρασκεύη 25 Οκτωβρίου. Πιστεύω πάντοτε οτι η γλώσσα της αλήθειας και ο εντοπισμός από όλες τις πλευρές των κοινών συμφερόντων, αντί των διαφόρων, είναι ο καλλίτερος τρόπος για μια συνεννόηση  με  τους  Αλβανούς . Έτσι αντί του Πανεπιστημίου της Πρίστινας επέλεξα τη Πρίζρενη. Ομολογώ πως δεν περίμενα τέτοια κοσμοσυρροή. Παρούσα η σύγκλητος του Πανεπιστημίου και πάνω από τριακόσιοι φοιτητές.

Ελάχιστοι γνωρίζουν οτι το Κόσοβο και η Αλβανία μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια κατασκεύασαν ένα από τους πιο σύγχρονους αυτοκινητόδρομους  που  συνδέει τώρα τη Πρίστινα, την Πρίζρενη με τα Τίρανα και το λιμάνι του Δυρραχίου. Ένας πολύ δύσκολος αυτοκινητόδρομος- χωρίς διόδια- με δεκάδες γέφυρες και πολλά χιλιόμετρα τούνελ. Όταν ήμουν πρέσβης στα Τίρανα (1999-2000), η απόσταση μέχρι τη συνοριακή διάβαση Μορίνι (Κόσοβο) απαιτούσε πάνω από επτά ώρες ταξίδι. Το χειμώνα χρειάζοταν, αν  μπορούσες να ταξιδεύσεις, ακόμη περισσότερος χρόνος. Τώρα, η διαδρομή Πρίστινα- Τίρανα είναι το πολύ τρείς ώρες. Αυτά για τα τωρινά επιτεύγματα ορισμένων γειτόνων μας τους οποίους εξακολουθούμε δυστυχώς να αντιμετωπίζουμε με υπεροψία.

Μία παρένθεση: Η διαδρομή Πριζρένη, Μόρινι, Κούκες, Τίρανα έχει τη δική της σύγχρονη ιστορία ανθρώπινου πόνου. Στα τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου του 1999, πεζοί η στιβαγμένοι στα τρακτέρ Γκόλντονι πάνω από 500 χιλιάδες Κοσοβάροι πρόσφυγες  αναζήτησαν ασφαλές καταφύγιο στην Αλβανία.Τη εποχή εκείνη,,ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Παντελή Μάϊκο  ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στη σημασία κατασκευής ενός σύγχρονου δρόμου.Θυμάμαι  ζωηρά σαν να είναι σήμερα την  δραματική  εικόνα  της  τεράστιας αυτής προσφυγικής εξόδου  που τηλεοπτικά μετέδωσε στην Ελλάδα μόνος του απο το Μόρινι και το Κούκες ο έγκριτος δημοσιογράφος Πάνος Χαρίτος  για την ΕΡΤ. Σπάζοντας έτσι την μονότονη και κατα κανόνα μονοδιάστατη  ερμηνεία και προβολή των γεγονότων  απο τη  πλειοψηφία των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Και όμως ήταν μία απο τις μεγαλύτερες προσφυγικές τραγωδίες της Ευρώπης.

Ο τίτλος της ομιλίας μου στο Πανεπιστήμιο της Πριζρένης ήταν  "Για την Ευρώπη, για τα Βαλκάνια και για τη Μέση  Ανατολή: το δικαίωμα στην Ελευθερία,  στη Δημοκρατία και στην Ειρήνη” (το  κείμενο  ελαφρά προσαρμοσμένο έχει δημοσιευθεί  στην  αμερικανική ιστοσελίδα PEACEFARE.NET, με τίτλο "Never Again Interrupted"). Η συζήτηση δεν είχε εκπλήξεις. Ρωτήθηκα για  τη διατήρηση του εμπόλεμου  με την Αλβανία, παρότι είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Απήντησα οτι το εμπόλεμο  έχει αρθεί.Επίσης, οτι πρέπει να αρθούν και οι παρερμηνείες που στα Βαλκάνια οχι σπάνια ειναι επικρατέστερες της πραγματικότητας. Δυστυχώς  πρόσθεσα έχω ενα άλλο πραγματικό τη φορά αυτή  παράδειγμα: παρότι είμαστε σύμμαχοι, η Τουρκία διατηρεί μια μορφή  εμπόλεμου   κατά της Ελλάδος  διατηρώντας, κατα παράβαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ως επίσημη θέση το CASUS BELLLI (απειλή χρήσης βίας).

Για την αναγνώριση  του Κοσόβου ως ανεξάρτητου Κράτους απο την Ελλάδα, σημείωσα οτι οι δυο χώρες έχουν εισέλθει  σε μια διαδικασία υψηλών επαφών με πυκνότητα που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Επίσης οτι υπάρχει μία αναζωογόνηση των σχέσεων  Αθηνών-Τιράνων. Έχουμε δυο παράλληλες διαδικασίες. Είμαι βέβαιος οτι στο τέλος της διαδικασίας  θα έλθει και η αναγνώριση από την Ελλάδα. Υπενθυμίζω οτι δύο μέρες νωρίτερα στη Πριζρένη,  ο Ταγίπ Ερντογάν  παρόντων του  πρωθυπουργού  του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι και της Αλβανίας Έντι Ράμα, έκανε μια φραστική ακροβασία που προκάλεσε  αντιδράσεις και πολλές συζητήσεις στα Τίρανα και στη Πριστίνα.

Είπε συγκεκριμένα  οτι "Το Κόσοβο είναι  Τουρκία και η Τουρκία Κόσοβο". Μα κάτι ανάλογο είπε  έχοντας βέβαια άλλο κατα νού-εντελώς διαφορετικό απο τον κ.Ερντογάν- και ο  Μιλόσεβιτς στην ομιλία του στη Πριστίνα το 1989; Προσοχή δεν ισχυρίζομαι οτι ο Ερντογάν είναι Μιλόσεβιτς .Πολύ απλά λέγω οτι η αλαζονεία είναι κακός σύμμαχος . Οι αλβανικές αντιδράσεις ήσαν τέτοιες που οδήγησαν τον κ. Δαβούτογλου, θεωρητικό και υποβολέα της νεοσουλτανικής  αυτής πολιτικής , που ορθά τη συνόψισε ο κ. Ερντογάν στο Κόσοβο, σε αναδίπλωση. Και όμως ο κ. Ταγίπ Ερντογάν εννοούσε αυτό που ακριβώς είπε. Το Κόσοβο για την Άγκυρα,  όπως άλλωστε  η Αλβανία και άλλες πρώην οθωμανικές κτήσεις  θεωρούνται σαν να είναι σήμερα συνέχεια της Τουρκίας.

Το πώς αντιλαμβάνεται η σημερινή Άγκυρα τη συνέχεια της οθωμανικής αυτοκταορίας και πόσο αυτή η συνέχεια είναι σήμερα παρούσα στην πολιτική της το γνωρίζουν καλλίτερα απο μένα οι Αλβανοί. Κυρίως, εκείνοι στα Τίρανα καί στη Πριστίνα που είναι επιφορτισμένοι με τη δύσκολη συζήτηση με την Άγκυρα του  ακανθώδους ζητήματος των αλβανικών σχολικών εγχειριδίων. Που τόλμησαν να περιλάβουν ειδικό κεφάλαιο για την εξέγερση των Αλβανών κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Λίγες μέρες μετά τη δήλωση στη Πριζρένη, που κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν, ο κ. Ερντογάν είπε ”δέν υπάρχει κράτος με το όνομα Κύπρος”. Τη φορά αυτή ο κ. Δαβούτογλου δεν τον διόρθωσε.

2. Πριστίνα

Κατά συζητήσεις με φίλους στη Πριστίνα ρωτήθηκα για τη δήλωση Ερνογάν. Η απάντησή μου ήταν: Ποτέ δεν θα ακούσετε απο έλληνα να πεί ότι το  Κόσοβο είναι Ελλάδα και η Ελλάδα είναι Κόσοβο. Αυτό δέν είναι κάτι που θέλουν να ακούσουν ούτε Έλληνες ούτε  οι Κοσοβάροι. Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα αναγνωρισεί στο ορατό μέλλον το Κόσοβο καί ότι το Κόσοβο  θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση  πολύ πρίν απο τη Τουρκία. Άρα το λόγια του κ. Ερντογάν είναι  απλά λόγια χωρίς αντίκρυσμα. Δέν οφελούν το Κόσοβο. Ο κ. Ερντογάν γνωρίζει  καλλίτερα αν οφελούν εντέλει τη Τουρκία.

Απο τη  διάβαση Μπλατσέ (πρώην Τζένεραλ Γιάνκοβιτς)  στα σύνορα Κοσόβου- πΓΔΜ μέχρι τη Πριστίνα, ο δρόμος που  αργά η γρήγορα θα συνδέσει  μέσω Σκοπίων το  Κόσοβο με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης περίπου σε δύο ώρες χρειάζεται επεκτάσης και βελτιώσης. Άν καταλάβουμε  επίσης τη σημασία της επανακατασκευής και επαναλειτουργίας της  σιδηροδρομικής γραμμής που κατασκευάστηκε αρχικά επι  Αυστρο-ουγγρικής αυτοκτατορίας μέσω Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, Μητροβίτσας και Πριστίνας,μπορούμε να δούμε πάνω στη βάση του κοινού συμφέροντος την σύνδεσή της με την σιδηροδρομική γραμμή Σκοπίων-Θεσσαλονίκης. Αρκεί βέβαια να υπάρχει στην Ελλάδα σιδηρόδρομος.Αλήθεια ,πόσοι γνωρίζουμε στην Ελλάδα οτι δεν υπάρχει πια τακτική επιβατική σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Αθηνών και Βαλκανικών  πρωτευουσών ( Σκόπια,Βελιγράδι κλπ);

Ο δρόμος μέχρι τη Πριστίνα είναι γεμάτος πολιτικές αφίσες  λόγω των κρίσιμων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου για τη τοπική αυτοδιοίκηση. Αναμφίβολα ,το πολιτικό χρήμα δέν λείπει.Στο πεζόδρομο που διασχίζει το κέντρο της Πριστίνας απο το παλαιομοδίτικο   Hotel GRAND ,χαρακτηριστικό δείγμα της Γιουγκοσλαβικής κατ’ ευφημισμό αρχιτεκτονικής, μέχρι το νεόδμητο και υπερσύγχρονο Swiss Diplomat  Hotel,περνάει κάθε μέρα η ιθύνουσα πολιτική,οικονομική και δημοσιογραφική τάξη του Κοσόβου. Εκεί έχουν στήσει προεκλογικά περίπτερα  οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Πριστίνας.

Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές στο Κόσοβο

Είχα επιστρέψει στην Αθήνα όταν έγινε ο πρώτος γύρος των εκλογών στο Κόσοβο. Στη παραγματικότητα ήταν η πρώτη φορά που οι δημοτικές εκλογές διεξήχθησαν σε όλη την επικράτεια του Κοσόβου, του λεγόμενου βόρειου Κοσόβου συμπεριλαμβανομένου. Να λοιπόν ένα κέρδος για την Ευρώπη,για το Κόσοβο αλλά και για τη Σερβία. Χωρίς την συνεννόηση και συμφωνία Βελιγραδίου-Πριστίνας, που έγινε με την  χρήση μίας ”έξυπνης πολιτικής” μαστιγίου  και καρότου   με πρωταγωνιστή την Ευρωπαϊκή Ένωση ,και τη ρεαλιστική διάθεση που παρά τις δυσκολίες ακολούθησαν οι πολιτικοί ηγέτες της Πριστίνας και του Βελιγραδίου, οι εκλογές  αυτές θα ήταν και σήμερα αδύνατες. Δικαιολογημένα συνεπώς  η κυβέρνηση του Κοσόβου θεωρεί  ότι δικαιώθηκε από τις εξελίξεις. Γιατί;

Πρώτον, διότι η ικανοποιητική συμμετοχή της Σερβικής κοινότητας του Κοσόβου  νοτίως του  ποταμού Ιμπάρ στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου  και στη βόρειο Μητροβίτσα  στις επαναληπτικές της  17ης, αποτελεί μία σημαντική   νομιμοποίηση των θεσμών της Πριστίνας και του Σχεδίου  Αχτισαάρι ,που έχει πλήρως ενσωματωθεί στο σύνταγμα του Κοσόβου.

Δεύτερον, διότι τη φορά αυτή η κατευθυνόμενη βία στη βόρειο Μητροβίτσα απο ακραία  σερβικά στοιχεία  όχι μόνο αποδοκιμάστηκε με ειλικρίνεια απο το Βελιγράδι, αλλά εκδηλώθηκε εναντίον της επίσημης  γραμμής του που τοσο δημόσια όσο και μέσω των υφιστάμενων  παράλληλων δομών επιρροής πιέστικα  εκ των προτέρων είχε διοχετεύσει.

Τρίτον, διότι το Κόσοβο δείχνει  να έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να ενσωματώσει για πρώτη φορά  σε δημοκρατικές διαδικασίες και τη σερβική κοινότητα. Απο τη πλευρά του το Βελιγράδι, ειδικά μετά την εκλογή του Προέδρου Τομισλάβ Νίκολιτς, έχει επιδείξει στη περίπτωση του Κοσόβου πολιτικό θάρρος, ωριμότητα και  διορατικότητα. Έριξε όλο το βάρος στα ουσιώδη - ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση- αφήνοντας κατα μέρος στην αυστηρή κρίση της ιστορίας όσα είχαν ήδη χαθεί. Κερδισμένη είναι  επίσης και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε βαθμό που να διερωτάται κανείς τι επιτεύγματα θα είχε να επιδείξει  η Ένωση ειδικά στη  κατάσταση που βρίσκεται σήμερα  αν δεν υπήρχαν ακόμη ορισμένα ανοικτά θέματα στα Βαλκάνια.

Ο Πρέσβης Δημήτρης Μοσχόπουλος

Δεν θα  μπορούσα να κλείσω αυτό το πρόσφατο οδοιπορικό χωρίς για μια ακόμη φορά να εξάρω το  σημαντικό ρόλο  του πρέσβη  Δημήτρη Μοσχόπουλου, η θητεία του οποίου στη Πριστίνα φθάνει προς το τέλος της. Κάλυψε σχεδόν μόνος του, συχνά αβοήθητος, ενα κενό που είχε αφήσει τουλάχιστο για δύο χρόνια η ηθελημένη πολιτική απουσίας της Ελλάδος απο το Κόσοβο. Έχει κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη Σέρβων και Αλβανών.Πράγμα  δύσκολο για  οποιοδήποτε ξένο στη περιοχή. Ακόμη όμως  δυσκολότερο για εναν έλληνα διπλωμάτη. Είναι κρίμα αν το Υπουργείο Εξωτερικών αφήσει ενα κεφάλαιο στο σχηματισμό του οποίου  μικρή συμμετοχή είχε,να πάει χαμένο. -

Διαβάστε την Επικαιρότητα εδώ

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
241 αναγνώστες
Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013
11:48

Tελικά φαίνεται ότι η δευτερη μάχη του Στάλινγκραντ θα δοθεί κατά των τρομοκρατών: Τουλάχιστον 14 άνθρωποι νεκροί και 27 τραυματίες (οι δύο σε κρίσιμη κατάσταση) είναι το αποτέλεσμα της δεύτερης τρομοκρατικής επίθεσης των ισλαμιστών Τσετσένων στο Βόλγκογκραντ (πρώην Στάλινγκραντ) μέσα σε 24 ώρες και της τρίτης μέσα σε 14 μήνες:
 
Άλλα έξι άτομα είχαν σκοτωθεί στο Βόλγκογκραντ τον Οκτώβριο όταν ανατινάχθηκε μέσα σε λεωφορείο γεμάτο φοιτητές μια φίλη της "μαύρης χήρας", Ο. Ασλάνοβα που χθες αιματοκύλισε τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Πλάνα που μετέδωσε η κρατική τηλεόραση δείχνουν ό,τι απέμεινε από το κατεστραμμένο μπλε και λευκό τρόλεϊ με την οροφή του να έχει αποσπαστεί από το υπόλοιπο όχημα και πτώματα και συντρίμμια σκορπισμένα στο δρόμο.
 
Μέχρι στιγμής καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για τη σημερινή ή τη χθεσινή επίθεση, από την οποία σκοτώθηκαν 17 άνθρωποι και τραυματίστηκαν δεκάδες. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι από τη χθεσινή επίθεση 37 τραυματίες έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Οι δύο αυτές επιθέσεις γίνονται εκτός του "ατσάλινου δακτυλίου ασφαλείας" που έχει στηθεί περιμετρικά σε απόσταση 200 χλμ. από το Σότσι (το Βόλγκοραντ απέχει 690 χλμ).
 
Ο πρόεδρος Β.Πούτιν διέταξε μεγάλες ανθρωποκυνηγητό εντός και εκτός Ρωσίας για την σύλλληψη αυτών που βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις, ενώ ενισχύονται με προηγμένα μηχανήματα σκαναρίσματος εκρηκτικών όλοι οι σταθμοί μεταφορών ανθρώπων και εμπορευμάτων εντός του "δακτυλίου ασφαλείας". Οι Χειμερινοί Αγώνες ξεκινούν στις 7 Φεβρουαρίου στο Σότσι και ελπίδα όλων είναι να μην δούμε τις εικόνες από τον Μαραθώνιο της Βοστώνης...

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
276 αναγνώστες
Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013
11:41

Η Τουρκία προχωρά με γρήγορα βήματα προς την ναυπήγηση του πρώτου της αεροπλανοφόρου ύστερα από την απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής (SSIK) του οργανισμού αμυντικής βιομηχανίας (SSM) οριστικοποίησης της επιλογής του σχεδίου. Όπως ανακοινώθηκε ο SSM αποφάσισε να κατακυρώσει τον διαγωνισμό των υποψήφιων σχεδίων για το τουρκικό ελικοπτερόφόρο/αεροπλανοφόρο στα τουρκικά ναυπηγεία Sedet το σχέδιο των οποίων στηρίζεται στην ισπανική σχεδίαση του αεροπλανοφόρου Juan Carlos των ναυπηγείων Navantia με εκτιμώμενο κόστος που πλησιάζει τα 1,67 δισ δολάρια (1,2 δισ ευρώ)
 
Η απόφαση αυτή του SSM φέρνει την Τουρκία στο «κλειστό» κλάμπ των χωρών που έχουν στη διάθεσή τους αεροπλανοφόρα αλλά σηματοδοτεί κάτι πιο σημαντικό: τις μεγαλεπήβολες γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας η οποία μέσω της απόκτησης ενός τέτοιου σκάφους θέλει να καταστεί ηγέτιδα δύναμη στην Ν.Α. Μεσόγειο έχοντας σταθερή αεροναυτική παρουσία στην περιοχή. Σε σχέση με την Ελλάδα βέβαια δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις για να γίνει αντιληπτό ότι πρόκειται για μια – ακόμη- αρνητική εξέλιξη στην όποια ισορροπία ασθμαίνοντας προσπαθεί να διατηρήσει η χώρα μας στο εξοπλιστικό πεδίο.
 
Το τουρκικό σκάφος αν και χαρακτηρίζεται ως ελικοπτεροφόρο εντούτοις με την κατάλληλη μετατροπή (τοποθέτηση επικλινούς καταστρώματος “ski-jump”) μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε αεροπλανοφόρο επιχειρώντας από εκεί αεροσκάφη F-35B. Μπορεί βέβαια η τουρκική Αεροπορία να ,μην έχει προς το παρόν στη λίστα των παραγγελιών της αεροσκάφη F-35Β – που μπορούν να επιχειρήσουν από σκάφη παρόμοιου μεγέθους- εντούτοις αυτό δε σημαίνει πρακτικά τίποτα. Πολύ εύκολα μπορεί να μετατρέψει ένα μέρος της παραγγελίας των 100 F-35 στην έκδοση «-Β» ή και να προχωρήσει σε μια νέα.
 
Ετσι με μια κινητή ουσιαστικά βάση στην οποία θα επιχειρούν F-35τα αεροσκάφη θα μπορούν πρακτικά να εμφανίζονται σε οπουδήποτε σημείο από το Ν.Α. Αιγαίο μέχρι και την Κύπρο δημιουργώντας συνθήκες ναυτικού αποκλεισμού της Κύπρου όποτε το θελήσουν. Ταυτόχρονα με την ύπαρξη ενός τέτοιου σκάφους θα μπορεί –και είναι σίγουρο πως θα το πράξει- να ασκεί συνεχή και σταθερή πίεση στην Ελλάδα ώστε να απόσχει από οποιαδήποτε ενέργεια στην ΑΟΖ σε περίπτωση που η Αθήνα θελήσει να ασκήσει τα δικαιώματά της.
 
Παράλληλα το τουρκικό σκάφος εκτός από δυνατότητα μεταφοράς αεροσκαφών, μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 30(!) F-35 είναι σχεδιασμένο και για την υποστήριξη αποβατικών επιχειρήσεων με ελικόπτερα και αποβατικά σκάφη.  Σε ότι αφορά το ίδιο το σκάφος το LHD Juan Carlos έχει μέγιστη ταχύτητα πλεύσης φτάνει τους 29 κόμβους, με τη μέγιστη διατηρούμενη να φτάνει τους 19,5 κόμβους, ενώ όταν χρησιμοποιείται ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο, η ταχύτητα του φτάνει τους 21,5 κόμβους.
 
Το μέγιστο εκτόπισμά του φτάνει τους 27.079 τόνους και τους 24.660 τόνους όταν το πλοίο χρησιμοποιείται ως ελαφρύ αεροπλανοφόρο. Το μήκος του ανέρχεται σε 230,82 μέτρα, το πλάτος του είναι 32 μέτρα, το βύθισμα 6,9 μέτρα και το ύψος φτάνει τα 27,9 μέτρα. Η εμβέλεια του πλοίου είναι 9.000 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 15 κόμβων, ενώ η αυτονομία του φτάνει τις 20 ημέρες. Το LHD Juan Carlos I (L61) μπορεί να μεταφέρει στο υπόστεγο που διαθέτει μέχρι και 12 ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους 11 μαχητικά F-35B.η 30 μαχητικά F-354B χωρίς όμως ελικόπτερα. Εάν το σκάφος πρόκειται να αναλάβει αποστολή κρούσης τότε το φορτίου μεταβάλλεται και διαμορφώνεται σε 20 αεροσκάφη F-35B και 5-6 ελικόπτερα στο κατάστρωμα. Για την υποστήριξη αμφίβιων αποβατικών επιχειρήσεων το LHD Juan Carlos μπορεί να φιλοξενήσει στη δεξαμενή του 4 αποβατικά σκάφη LCM-1E/LCM-8, 4/6 SUPERCAT Type RIB.
 
Σε περίπτωση που το πλοίο συμμετέχει σε αποστολές αερο-αποβατικών επιχειρήσεων, μπορεί να μεταφέρει 10 ελικόπτερα CH-47 μαζί με ελαφρά οχήματα και φορτίο, ή εναλλακτικά 30 ελικόπτερα μεσαίου βάρους ή ακόμα και 20 ελικόπτερα μεσαίου βάρους μαζί με 10 βαριά ελικόπτερα CH-47. Ταυτόχρονα μπορεί να μεταφέρει και άρματα μάχης σε χώρο συνολικής έκτασης 1.410 τ.μ. ενώ μπορούν να μεταφερθούν και ΤΟΜΑ, πυροβόλα, πυρομαχικά, γερανοί εκσκαφείς κλπ. Εναλλακτικά το πλοίο μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 46 άρματα Leopard 2. Σε περίπτωση υποστήριξης αποβατικών επιχειρήσεων έχει τη δυνατότητα μεταφοράς 902 στρατιωτών. Το επόμενο βήμα είναι η έναρξη διαπραγματεύσεων για την υπογραφή συμφωνίας.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις