ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ
814 αναγνώστες
Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012
10:12

1.Καρδιακή ανακοπή- Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση

Καρδιακή ανακοπή καλείται η αιφνίδια παύση της καρδιάς, η οποία συνοδεύεται πάντοτε από παύση της αναπνοής. Η καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση είναι η επείγουσα διαδικασία , η οποία μπορεί να αποκαταστήσει και να διατηρήσει την αναπνοή και την κυκλοφορία του αίματος του αρρώστου όταν η λειτουργία της καρδίας και της αναπνοής έχουν σταματήσει. Οι νοσηλευτές θα πρέπει να είναι πάντοτε προετοιμασμένοι για τον ταχύ και σωστό τρόπο ενέργειας τους στην προκειμένη περίπτωση. Άγνοια και καθυστέρηση δεν επιτρέπονται. Η προσφορά βοήθειας έχει αξία μόνον όταν είναι άμεση. Διότι όπως είναι γνωστό μετά 3΄-4΄ από την αναστολή της καρδιακής λειτουργίας επέρχονται μόνιμες εγκεφαλικές βλάβες. Για τους παραπάνω λογούς οι νοσηλευτές πρέπει να κατέχουν τις βασικές αρχές αναγνώρισης και θεραπευτικής δράσεως για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής.

Αναγνώριση καρδιακής ανακοπής

Η βραδυκαρδία, η πτώση της αρτηριακής πίεσης και οι έκτακτες συστολές είναι ενδεικτικά στοιχεία επερχομένης καρδιακής ανακοπής καθώς και η ταχυκαρδία πάνω από 160 σφύξεις μπορεί να οδηγήσει σε κοιλιακή μαρμαρυγή. Οι νοσηλευτές στις περιπτώσεις αυτές παρακολουθούν πολύ στενά τον άρρωστο και είναι έτοιμοι να διαπιστώσουν την καρδιακή ανακοπή από τα παρακάτω:

-Απουσία σφυγμού στα μεγάλα αγγεία καρωτίδα, μηριαία.

-Υποτυπώδης αναπνοή αραιά ρεγχώδης ή άπνοια.

-Αιφνίδια απώλεια αισθήσεων.

-Αδυναμία λήψεως αρτηριακής πίεσης.

-Μυδρίαση στις κόρες των ματιών και σπασμοί λόγω ανοξαιμίας του εγκεφάλου.

-Κυάνωση περιφερική, νύχια, χείλη.

-Ασυστολία καρδίας που είναι εμφανής σε ανοιχτό θώρακα.

Αίτια καρδιακής ανακοπής

Οι καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν καρδιοαναπνευστική ανακοπή είναι πάρα πολλές συνήθως αυτή εμφανίζεται στο χειρουργείο μόλις αρχίζει η νάρκωση ή κατά την διάρκεια της εγχείρησης. Και τα φυσιολογικό όμως άτομα μπορούν να πάθουν ανακοπή κάτω από ορισμένες δυσμενείς συνθήκες.

Τα περισσότερο συνηθισμένα αίτια είναι:

1. Ανοξαιμία. Η ανοξαιμία του μυοκαρδίου, περισσότερο από κάθε άλλη αιτία, ενοχοποιείται ως πρωταρχικός παράγοντας καρδιακής ανακοπής.

2. Υπερκαπνία. Η αύξηση του CO2 στο αίμα και η πτώση του pH καθιστούν τον καρδιακό μυ πολύ επιρρεπή στη παύση. Όταν το Ph του αίματος πέφτει, τότε διευκολύνεται η κατακράτηση του καλίου (υπερκαλιαιμία) στην καρδία και τα ερεθίσματα του πνευμονογαστρικού γίνονται λιγότερο ανεκτά από την καρδία. Η μεγάλη πυκνότητα καλίου στο αίμα επιδρά στο μυοκάρδιο και επιφέρει παύλα εν διαστολή. Η υποκαλιαιμία μπορεί να προκαλέσει παύλα εν συστολή.

3. Αντανακλαστικά ερεθίσματα. Τα αντανακλαστικά ερεθίσματα μπορεί να προέρχονται από:

-Διάφορους χειρισμούς κατά την διάρκεια επέμβασης.

-Ερεθισμό του πνευμονογαστρκού σε ενδοσκοπήσεις ή σε καθετηριασμό καρδιάς.

-Άσχετα αίτια προς την κυρίως επέμβαση, όπως κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή του τραχειοσωλήνα, απότομοι χειρισμοί στην τραχεία, αναδίπλωση του ενδοτραχειακού σωλήνα κ.α.

4. Εισρόφηση γαστρικού παρεχομένου. Συχνή αντανακλαστική αιτία ανακοπής αό τον ερεθισμό των απολήξεων του πνευμονογαστρικού των βρόγχων λόγω οξύτητας του γαστρικού υγρού. Από την εισρόφηση αποφράσσεται και η αναπνευστική οδός.

5.Φάρμακα αναισθητικά ή άλλα φάρμακα όπως δακτυλίτιδα, κινιδίνη, ή αλλεργία προς τα φάρμακα.

6. Παθήσεις και καταστάσεις που προκαλούν κάματο του καρδιακού μυός, όπως είναι:

-Στένωση της πνευμονικής αρτηρίας ή της αορτής.

-Ανεπάρκεια στεφανιαίων αγγείων.

-Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.

-Μικροβιακή μυοκαρδίτιδα.

-Πνευμονική θρόμβωση και εμβολή.

-Χειρουργικές επεμβάσεις καρδίας.

7. Αιμορραγικό Shock-καταπληξία. Μεγάλη και απότομη απώλεια αίματος οδηγεί σε καταπληξία.

8. Πλημμελής προεγχειριτική ετοιμασία των αρρώστων που είναι ανήσυχοι και αγχώδης, διότι αυξάνεται η ερεθιστικότητα του καρδιακού μυός είναι δυνατόν να προκληθεί παύση καρδιάς από υπερέκκριση αδρεναλίνης.

9. Έντονες ψυχικές συγκινήσεις.

10. Απότομη αλλαγή της θέσεως του αρρώστου. Π.χ. στη μεταφορά του από το χειρουργικό τραπέζι στο φορείο ή από το φορείο στο κρεβάτι.

Υπάρχουν περιπτώσεις που ο άρρωστος έκανε ανακοπή και απεβίωσε.

11. Εμβολή αέρα είναι δυνατόν να προκαλέσει ανακοπή με δύο τρόπους:

-Με πλήρωση της δεξιάς κοιλίας από αίμα και παρεμπόδιση της κυκλοφορίας του προς τους πνεύμονες και

-Σε εμβολή των στεφανιαίων αγγείων, οπότε επέρχεται αμέσως κοιλιακή μαρμαρυγή.

12. Ηλεκτροπληξία, αναφυλαξία κ.α.

13. Εφαρμογή υποθερμίας. Η πτώση της θερμοκρασίας κάτω των 34ο C είναι επικίνδυνη. Υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να οδηγήσει σε μαρμαρυγή και καρδιακή ανακοπή.

Αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής

Η γρήγορη αναγνώριση και διαπίστωση της καρδιακής ανακοπής έχει μεγάλη σημασία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της. Όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα μεταξύ του συμβάντος και έναρξης της αναζωογόνησης, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες ανάνηψης. Τρία κυρίως σημεία πρέπει να προσεχθούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της ανάνηψης: Η ανοικτή τραχεία (αεροφόρος οδός), αναπνευστική αποκατάσταση και η κυκλοφορική αποκατάσταση.

2. Μέθοδοι καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης

Η καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση διακρίνεται σε τρείς φάσεις:

1. Βασική Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.

2. Προχωρημένη Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.

3. Διατήρηση της υποστήριξης των ζωτικών λειτουργιών μετά από την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.

Βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση

Η βασική υποστήριξη της ζωής συνίσταται στην αναγνώριση της καρδιακής ή αναπνευστικής ανακοπής και στην άμεση εφαρμογή της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, μέχρι να ανανήψει το θύμα /ο άρρωστος ή μέχρι να είναι δυνατή η παροχή της προχωρημένης καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης.

Κλινικά σημεία της καρδιοπνευμονικής ανακοπής αποτελούν η:

-Απώλεια της συνειδήσεως (εντός 6¨-8¨).

-Απουσία καρδιακών ώσεων  ήχων και περιφερικών σφύξεων (καρωτίδας, μηριαίας αρτηρίας).

-Απουσία αναπνευστικών κινήσεών (40¨).

-Μυδρίαση (45¨).

-Κυάνωση ή ωχρότητα σε περιπτώσεις απώλειας αίματος.


Η βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση

Έχει σκοπό την επείγουσα χορήγηση οξυγόνου στους ιστούς. Συνίσταται στην:

Airway: αποκατάσταση της βατότητας των αεροφόρων οδών.

Breathe: υποστήριξη της αναπνοής.

Circulate: υποστήριξη της κυκλοφορίας.

Στον Ενήλικα η Βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση εφαρμόζεται:

Α-Αεροφόρος οδός ανοικτή

-Πιστοποιούμε την απώλεια της συνείδησης. Πλησιάζουμε το αναίσθητο θύμα, εάν απαντά στην φωνή ή στο άγγιγμα έχει συνείδηση. Δεν μετακινούμε το θύμα γιατί μπορεί να έχει κάκωση στην σπονδυλική στήλη και ιδιαίτερα της αυχενικής μοίρας με συνεπεία παραπληγία ή τετραπληγία.

-Επομένως κουνάμε μαλακά από τους ωμούς το θύμα και το ρωτάμε «είσαι καλά;». Έτσι βεβαιωνόμαστε αν πρόκειται για λιποθυμία ή κατάσταση που απαιτεί καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.

-Εάν το άτομο δεν απάντα καλούμε αμέσως «βοήθεια!». Επιμένουμε μέχρι να φανεί κάποιος και κινητοποιηθεί ο μηχανισμός των πρώτων βοηθειών.

-Αποκαθιστούμε την βατότητα της στοματοφαρυγγικής αεροφόρου οδού. Στο αναίσθητο άτομο η μυϊκή μάζα της γλωσσάς προκαλεί συνήθως απόφραξη της στοματοφαρυγγικής αεροφόρου οδού. Εκτείνοντας το κεφάλι προς τα πίσω μετακινούμε την κάτω γνάθο προς τα εμπρός, έτσι ώστε παράλληλα απομακρύνουμε τη γλώσσα από το οπίσθιο τοίχωμα του φάρυγγα και ελευθερώνουμε την αεροφόρο οδό. Η σωστή τοποθέτηση της κεφαλής γίνεται ανασηκώνοντας το κεφάλι προς τα πίσω με το ένα χέρι πάνω στο μέτωπο του θύματος και τα δύο δάκτυλα από τα άλλο χέρι στο κάτω μέρος του σαγονιού και το σηκώνουμε προς τα εμπρός και πάνω. Με τους χειρισμούς αυτούς πέφτει η κάτω γνάθος, ανοίγει το στόμα, η γλώσσα πέφτει προς τα εμπρός και εστί ανοίγει η τραχεία.

Β-Έλεγχος της αναπνοής

-Εφαρμόζουμε τεχνητή αναπνοή και απελευθερώνουμε τους αεροφόρους οδούς από τυχόν ξένα σώματα.

-Πλησιάζουμε το μάγουλο μας κοντά στο στόμα και τη μύτη του θύματος για να νιώσουμε και να ακούσουμε τον αέρα που εκπνέει για 10 δευτερόλεπτα, ταυτόχρονα ελέγχουμε τις κινήσεις του θώρακα.

-Εφαρμόζουμε τον κανόνα Βλέπω - Ακούω - Αισθάνομαι.

-Αν το θύμα αναπνέει ελέγχουμε για απειλητικά για την ζωή του τραύματα και το τοποθετούμε σε θέση ανάνηψης.

-Αν το θύμα δεν αναπνέει, θα στείλουμε έναν βοηθό αν υπάρχει να καλέσει ασθενοφόρο και ξεκινούμε τεχνητές αναπνοές και ΚΑΡΠΑ.

Τεχνητές αναπνοή και ΚΑΡΠΑ σε ενήλικες

-Αν ένας ενήλικας δεν αναπνέει θα κάνουμε τεχνητές αναπνοές.

-Βεβαιωνόμαστε ότι το κεφάλι του θύματος παραμένει σε υπερέκταση κρατώντας με το ένα χέρι το μέτωπο του και υποστηρίζοντας το πιγούνι του με τον δείκτη και το μεσαίο δάκτυλο του αλλού χεριού.

-Κλείνουμε απαλά τους ρώθωνες του για να μην διαφεύγει ο αέρας.

-Μετά από βαθιά εισπνοή εφαρμόζουμε το στόμα μας στεγανά γύρω από το στόμα του θύματος.

-Φυσούμε δυνατά και σταθερά στο στόμα του θύματος για δύο περίπου δευτερόλεπτα, παρακολουθώντας ταυτόχρονα την ανύψωση του θώρακα.

-Αν δεν μπορούμε να φυσήξουμε μέσα στο στόμα του, το κλείνουμε και εφαρμόζουμε στεγανά τα χείλη γύρω από τη μύτη του. Μετά από κάθε εμφύσηση ανοίγουμε το στόμα του για να διαφύγει ο αέρας από τους πνεύμονες του.

-Κοιτάζουμε τον θώρακα, αν ανυψώνεται όταν φυσάμε και επανέρχεται όταν απομακρύνουμε το στόμα μας έχουμε δώσει αποτελεσματική τεχνητή αναπνοή.

-Δίνουμε μια δεύτερη αποτελεσματική τεχνητή αναπνοή.

-Ελέγχουμε την κυκλοφορία. Αν ο θώρακας δεν ανυψωθεί και δεν μπορούμε να δώσουμε δύο αποτελεσματικές τεχνητές αναπνοές ξεκινάμε την ΚΑΡΠΑ.

-Με το μεσαίο δάκτυλο του ενός χεριού βρίσκουμε το σημείο οπού η κατώτερη πλευρά συνάντα το στέρνο. Τοποθετούμε το μεσαίο δάκτυλο και τον δείκτη σε αυτό το σημείο.

-Τοποθετούμε την παλάμη μας πάνω στο στέρνο στο σημείο διπλά από τα δάκτυλα, σε αυτό το σημείο ασκούμε πίεση.

-Πάνω στο χέρι που βρίσκεται στο στέρνο τοποθετούμε την παλάμη του αλλού μας χεριού και ενώνουμε σφιχτά τα δάκτυλα των χεριών μεταξύ τους.

-Γονατίζουμε με τους ωμούς μας στο στερνό και τα χέρια μας σε ευθεία.

-Πιέζουμε 4-5 εκατοστά το θώρακα χωρίς να μετακινούμε τα χεριά μας.

-Δίνουμε 15 θωρακικές συμπιέσεις, αφού τις δώσουμε, δίνουμε δύο τεχνητές αναπνοές.

-Συνεχίζουμε με κύκλους των 15 συμπιέσεων και δύο τεχνητών αναπνοών μέχρι να έρθει η ιατρική βοήθεια και να αναλάβει ή το θύμα να αρχίσει να κουνιέται ή να αναπνέει πάλι ή αν έχουμε κουραστεί παρά πολύ και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο.

Θέση ανάνηψης σε ενήλικες

-Αν το θύμα είναι αναίσθητο αλλά αναπνέει το τοποθετούμε σε θέση ανάνηψης.

-Στη θέση ανάνηψης ο αεραγωγός παραμένει ανοιχτός. Εμετός, εκκρίσεις ή αίμα στο στόμα ή στο φάρυγγα θα τρέξουν έξω από το στόμα.

-Γονατίζουμε δίπλα στον τραυματία και βεβαιωνόμαστε ότι τα ποδιά βρίσκονται σε ευθεία.

-Απομακρύνουμε ογκώδη αντικείμενα από τις τσέπες του.

-Τοποθετούμε το χέρι του θύματος που είναι προς το μέρος μας σε ορθή γωνία με το σώμα με την παλάμη να βλέπει προς τα πάνω.

-Το απέναντι χέρι του το μετακινούμε πάνω στο στήθος και το τοποθετούμε με την παλάμη του προς τα πάνω κοντά σε μας.

-Κρατάμε κάτω από το γόνατο του απέναντι ποδιού και με το άλλο χέρι πιάνουμε τον απέναντι ωμό από εμάς και τον γυρίζουμε στο πλάι έτσι ώστε το πρόσωπο να βλέπει προς τα εμάς.

-Τραβάμε το πόδι του θύματος που είναι από πάνω σε ορθή γωνία με το σώμα του έτσι ώστε το ισχίο και το γόνατο να σχηματίζουν ορθές γωνίες.

-Βεβαιωνόμαστε ότι το στόμα του θύματος είναι ανοιχτό.

-Αν χρειαστεί τοποθετούμε το χέρι κάτω από το μάγουλο του για να κρατήσει το κεφάλι ανασηκωμένο.

C-Έλεγχος κυκλοφορίας

Αναζητούμε την ύπαρξη σφυγμού και προτιμούμε τον σφυγμό της καρωτίδας γιατί:

1. Η αρτηρία αυτή είναι κεντρική και πολύ αξιόπιστη.

2. ψηλαφείτε εύκολα.

3. Διευκολύνει την εφαρμογή των συμπιέσεων και εμφυσήσεων καθώς βρίσκεται στην περιοχή του τραχήλου.

-Αισθανόμαστε το σφυγμό να χτυπάει με τις άκρες των δακτύλων μας. Δεν πιέζουμε πολύ το σημείο που βρήκαμε τον σφυγμό για να αποφύγουμε την απόφραξη της αρτηρίας. Εκτελούμε τον έλεγχο αυτόν μέσα σε 10 δευτερόλεπτα το πολύ.

Βασική Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση στα βρέφη και παιδιά

Οι συχνότερες αιτίες καρδιοπνευμονικής ανακοπής είναι:

1. Ασφυξία από ξένο σώμα - πλαστικά αντικείμενα (πλαστικά παιχνίδια, ξηροί καρποί, όσπρια).

2. Ασφυξία από τοποθέτηση πλαστικής σακούλας πάνω από το κεφάλι / πρόσωπο.

3. Ασφυξία από καπνό.

4. Πνιγμός.

5. Ατυχήματα.

6. Υπερβολική λήψη φάρμακων.

7. Φλεγμονή αεροφόρων οδών.

Η βασική καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση στα βρέφη και τα παιδία έχει μερικές ιδιαιτερότητες εξαιτίας της σωματικής τους διάπλασης.

Α- ανοικτή αεροφόρος οδός

-Πιστοποιούμε την απώλεια συνείδησης: εάν ένα βρέφος ή παιδί είναι αναίσθητο δεν θα κλάψει ή θα αντιδράσει όταν το κουνήσουμε και τα μέλη του θα είναι χαλαρά.

-Αν έχει εμφανή δύσπνοια, προσπαθούμε αμέσως να ελέγξουμε αν πρόκειται για απόφραξη των αεροφόρων οδών από ξένο σώμα, φλεγμονή, κτλ. Και να υποστηρίξουμε την αναπνοή του.

-Καλούμε βοήθεια.

-Τοποθετούμε σωστά το θύμα σε ύπτια θέση, προσέχοντας να μετακινούμε συγχρόνως όλο το σώμα. Ιδιαίτερα προσεκτικοί είμαστε όταν υποψιαζόμαστε κατάγματα της σπονδυλικής στήλης.

-Αποκαθιστούμε τη βατότητα των αεροφόρων οδών: Το μέγεθος της κεφαλής του θύματος δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα στη βατότητα των αεροφόρων οδών. Με το ένα χέρι κάτω από τον αυχένα τον σηκώνουμε ελαφρά, ενώ με το άλλο εκτείνουμε το κεφάλι προς τα πίσω και κάτω. Τοποθετώντας ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από την ωμοπλατιαία περιοχή, μπορούμε να διατηρήσουμε σε ευθεία την λαρυγγοφαρυγγική αεροφόρο οδό. Εάν δεν υπάρχει μυϊκός τόνος, ανασπούμε την κάτω γνάθο προς τα πίσω έτσι ώστε να ελευθερώσουμε από το μυϊκό όγκο της γλώσσας τη στοματοφαρυγγική αεροφόρο οδό.

Β -  Έλεγχος αναπνοής

-Εφαρμόζουμε τεχνητή αναπνοή και απελευθερώνουμε τις αεροφόρους οδούς από τυχόν ξένα σώματα. Στη συνεχεία ελέγχουμε τη βατότητα των αεροφόρων οδών εφαρμόζοντας το στόμα μας στεγανά γύρω από το στόμα, ή τη μύτη, ή τη στοματοφαραγγική περιοχή στα βρέφη και τα μικρά παιδιά εμφυσώντας τον εκπνεόμενο αέρα μας. Ταυτόχρονα:

1. ΒΛΕΠΟΥΜΕ αν εκπτύσσεται ο πνεύμονας.

2. ΑΚΟΥΜΕ με το αυτί μας κοντά στο στόμα του θύματος αν εκπνέει.

3. ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ το φύσημα του εκπνεομένου αέρα στο μάγουλο μας.

Οι εμφυσήσεις γίνονται εναλλάξ με τις εξωθωρακικές συμπιέσεις.

-Φυσάμε δυνατά και σταθερά μέσα στο στόμα μέχρι να δούμε τον θώρακα να ανυψώνεται, όταν γίνεται ορατή η ανύψωση και η επαναφορά του θώρακα τότε έχουμε δώσει μια αποτελεσματική τεχνητή αναπνοή.

-Δίνουμε μια δεύτερη αποτελεσματική τεχνητή αναπνοή.

-Αν δεν ανυψωθεί ο θώρακας, βεβαιωνόμαστε ότι το κεφάλι του είναι αρκετά γερμένο προς τα πίσω και ότι έχουμε κλείσει πολύ καλά τη μύτη του. Προσπαθούμε ξανά μέχρι και πέντε φορές να δώσουμε δύο αποτελεσματικές τεχνητές αναπνοές.

-Αν και πάλι δεν τα καταφέρουμε να δώσουμε δυο αποτελεσματικές αναπνοές, ελέγχουμε την κυκλοφορία.

C - Έλεγχος της κυκλοφορίας

-Κοιτάζουμε, ακούμε και νοιώθουμε για σημεία κυκλοφορίας, αναπνοή, βήχα κινήσεις για 10 δευτερόλεπτα το πολύ. Αν υπάρχουν σημεία κυκλοφορίας.

-Συνεχίζουμε τις τεχνητές αναπνοές σε ρυθμό 20 το λεπτό. Μετά από κάθε λεπτό ελέγχουμε πάλι για σημεία κυκλοφορίας. Αν δεν υπάρχουν σημεία κυκλοφορίας.

-Ξεκινούμε ΚΑΡΠΑ.

Τεχνητή αναπνοή και ΚΑΡΠΑ σε παιδιά και βρέφη

-Αν ένα παιδί δεν έχει σημεία κυκλοφορίας, ξεκινούμε ΚΑΡΠΑ - ένα συνδυασμό θωρακικών συμπιέσεων και τεχνητών αναπνοών για να αποκαταστήσουμε την κυκλοφορία. Αν είμαστε μονοί εφαρμόζουμε ΚΑΡΠΑ για ένα λεπτό πριν καλέσουμε ασθενοφόρο.

-Με το μεσαίο δάκτυλο του ενός χεριού εντοπίζουμε την κατώτερη πλευρά του παιδιού, ψηλαφούμε με τα δάκτυλα μας κατά μήκος της πλευράς μέχρι το σημείο που αυτή συναντά το στερνό.

-Τοποθετούμε σε αυτό το σημείο το μεσαίο σας δάκτυλο και τον δείκτη μας στο κατώτερο τμήμα του στερνού. Τοποθετούμε την βάση της παλάμης του αλλού μας χεριού στο κάτω ήμισυ του στέρνου, δίπλα στα δάκτυλα μας. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο πιέζουμε κάθετα προς τα κάτω το θώρακα με τη βάση της παλάμης μας για να εκτελέσουμε μια θωρακική συμπίεση.

-Μετακινούμε το χέρι που βρίσκεται πιο κοντά στο πόδι. Ακουμπούμε πάνω στο παιδί διατηρώντας το χέρι μας σε ευθεία.

-Πιέζουμε κάθετα προς τα κάτω το στερνό με τη βάση της παλάμης μας, τόσο ώστε το στερνό να μετατοπιστεί κατά το ένα τρίτο του βάθους του θώρακα του παιδιού εκτελούμε αυτή την κίνηση πέντε φόρες, με ρυθμό 100 συμπιέσεις το λεπτό. Διατηρούμε τα δάκτυλα μας ανασηκωμένα, έτσι ώστε να μην ασκούμε πίεση στις πλευρές.

-Αφού εκτελούμε πέντε θωρακικές συμπιέσεις, γερνούμε το κεφάλι, ανασηκώνουμε το πιγούνι του και δίνουμε μια τεχνητή αναπνοή.

-Συνεχίζουμε να εκτελούμε κύκλους των πέντε θωρακικών συμπιέσεων και μιας τεχνητής αναπνοής διατηρώντας το ρυθμό των 100 συμπιέσεων το λεπτό για ένα λεπτό. Καλούμε ασθενοφόρο.

-Συνεχίζουμε τον κύκλο μέχρις ότου καταφθάσει και αναλάβει εξειδικευμένη βοήθεια, ή το παιδί κουνηθεί ή εξουθενωθούμε.

Απόφραξη των αεροφόρων οδών από ξένο σώμα

Αποτελεί την συνηθέστερη αιτία καρδιοπνευμονικής ανακοπής στα βρέφη/παιδία. Μπορεί να είναι μερική ή πλήρης. Όταν η δυσχέρεια της αναπνοής εγκαθίσταται βαθμιαία, απαιτείται διαφορική διάγνωση από φλεγμονή που προκαλεί οίδημα και απόφραξη στις αεροφόρους οδούς, όπως π.χ. λαρυγγίτιδα, επιγλωττίτιδα. Προσπαθούμε να απομακρύνουμε το ξένο σώμα με συνδυασμό πλήξεων στην πλάτη και στην στερνική χώρα.

-Χτυπήματα στην πλάτη: Εάν το θύμα είναι βρέφος ή μικρό παιδί, το τοποθετούμε σε πρηνή θέση πάνω στο αντιβράχιο μας, στηρίζοντας το στήθος και το κεφάλι του με την παλάμη μας. Με το άλλο χέρι εφαρμόζουμε 4 δυνατά χτυπήματα στην πλάτη.

-Χτυπήματα στην στερνική χώρα: Στη συνεχεία γυρίζουμε σε ύπτια θέση και χτυπάμε γρήγορα 4 φόρες στη μεσότητα του στερνού, επιδιώκοντας την σύμπτωση του θωρακικού τοιχώματος και τη δημιουργία αυξημένης ενδοθωρακικής πίεσης, την αποβολή του ξένου σώματος.

-Δοκιμασία αφαίρεσης του ξένου σώματος με το δάκτυλο: πρέπει να αποφεύγεται η δοκιμασία αυτή, γιατί μπορεί να προκαλέσει ολίσθηση του ξένου σώματος προς τον λάρυγγα, και να επιδεινώσει την απόφραξη.


3. Προχωρημένη καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση

 Έχει σκοπό την αποκατάσταση της αυτόματης ανταλλαγής του οξυγόνου στους ιστούς. Συνίσταται στην συνέχιση της βασικής ΚΑΡΠΑ, η οποία δεν πρέπει να διακόπτεται περιμένοντας τις διαφορές συσκευές, καθώς και:

-Στη χορήγηση φαρμάκων και υγρών για την αποκατάσταση και διατήρηση της καρδιοπνευμονικής λειτουργίας και της οξεοβασικής ισορροπίας.

-Στην συνεχή λήψη ηλεκτροκαρδιογραφήματος για την παρακολούθηση, αναγνώριση και αντιμετώπιση των αρρυθμιών και τέλος

-Την εφαρμογή εξωτερικής απινίδωσης για την αντιμετώπιση της μαρμαρυγής.

Η προχωρημένη Κ.Π.Α. εφαρμόζεται από ειδικευμένο προσωπικό κατάλληλο εξοπλισμένο με:

1. Συσκευές: Για την διατήρηση της βατότητας των αεροφόρων οδών, τη χορήγηση οξυγόνου και τη διατήρηση του αερισμού των πνευμόνων.

 -Είναι απαραίτητη η όσο το δυνατό ταχύτερη χορήγηση οξυγόνου.

-Στοματοφαρυγγικός αεραγωγός. Η χρήση αεραγωγών έχει ένδειξη σε άτομα που δεν έχουν τις αισθήσεις τους και μόνο όταν υπάρχει AMBU. Σε αντίθετη περίπτωση είναι δυνατό να προκαλέσει έμετο ή λαρυγγόσπασμο. Τοποθέτηση του αεραγωγού από άπειρο άτομο μπορεί να προκαλέσει την προς τα πίσω παρεκτόπιση της γλώσσας με συνεπεία την απόφραξη των αεροφόρων οδών.

-Συσκευή επανέκπτυξης των πνευμόνων για τη χορήγηση τεχνητού αερισμού (AMBU)

-Ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Εκτελείται μόνο από έμπειρο άτομο.

-Συσκευή αναρρόφησης εκκρίσεων εμέτου.

-Τοποθέτηση ρινογαστρικού καθετήρα για την αποσυμφόρηση του στομάχου.

2. Ακολουθούν ενέργειες για την υποστήριξη της κυκλοφορίας.

-Τοποθετείται κάτω από την πλάτη του θύματος σκληρή επιφάνεια έτσι ώστε οι εξωθωρακικές καρδιακές συμπιέσεις να είναι αποτελεσματικές.

-Συνδέουμε το θύμα με ηλεκτροκαρδιογράφο.

-Τοποθετείται ένας περιφερικός κεντρικός καθετήρας για την μέτρηση της κεντρικής φλεβικής πίεσης.

-Τοποθετείται ένας αρτηριακός καθετήρας για: αερομετρικούς προσδιορισμούς, ρύθμιση της οξεοβασικής ισορροπίας , άμεση μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και αιμοληψία

-Χορηγείται αδρεναλίνη 0,5-1 mg. Η δόση επαναλαμβάνεται κάθε 10 λεπτά.

-Πραγματοποιείται απινίδωση του μυοκαρδίου με την χορήγηση μιας μη συγχρονισμένης προκάρδιας εκκένωσης συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος (D.C. Shock) με ισχύ 300 joules πριν από την τοποθέτηση του ηλεκτροκαρδιοσκοπίου. Αν η καρδιακή ανακοπή οφείλεται σε μαρμαρυγή, είναι δυνατό να αναταχθεί, αν οφείλεται σε ασυστολία η κατάσταση του θύματος δεν επιδεινώνεται.

-Παρακολουθείται το θύμα/ασθενής ηλεκτροκαρδιογραφικά, έτσι ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Στόχοι φαρμακευτικής αγωγής

*Διόρθωση της υποξίας.

*Διόρθωση της μεταβολής οξέωσης

*Διέγερση της αυτόματης συσταλτικότητας του μυοκαρδίου.

*Επιτάχυνση του ρυθμού και της καρδιακής συχνότητας.

*Αντιμετώπιση των κοιλιακών συστολών.

*Αντιμετώπιση του πόνου.

*Αντιμετώπιση του πνευμονικού οιδήματος.

4.Νοσηλευτική φροντίδα αρρώστου μετά την αναζωογόνηση

Η νοσηλευτική φροντίδα του αρρώστου μετά την αναζωογόνηση είναι συνεχής και εντατική, διότι είναι δυνατόν ο άρρωστος να εμφανίσει ξανά ανακοπή. Γι' αυτό και επιβάλλεται σύνδεση με καρδιοσκόπιο με το οποίο οι νοσηλευτές μπορούν παρακολουθούν κάθε αλλαγή του καρδιακού ρυθμού και την πιθανή εμφάνιση αρρυθμιών.

Μετά την αναζωογόνηση παρακολουθούμε εντατικά:

-Τα ζωτικά σημεία και το Η.Γ.Κ.

-Τα προσλαμβανόμενα και αποβαλλόμενα υγρά για τον έλεγχο της νεφρικής λειτουργίας.

-Την πιθανή εμφάνιση σπασμών, ένδειξη βλάβης του κεντρικού νευρικού συστήματος.

-Τους ηλεκτρολύτες του αίματος και την οξεοβασική ισορροπία, διότι οι διαταραχές της διαταράσσουν και την καρδιακή λειτουργία.

Τις τιμές τάσεως των αερίων του αίματος PO2, PCO2, το PH και την HB, ιδιαίτερα σε αρρώστους με αναπνευστικό πρόβλημα.

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις