ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ
736 αναγνώστες
Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012
10:54

Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Καρκίνος είναι ο γενικός όρος που περιγράφει την ανώμαλη ανάπτυξη των κυττάρων.

Ο οργανισμός μας αποτελείται ποικιλία κυττάρων που το καθένα περιέχει 23 ζεύγη χρωματοσωμάτων. Ανάμεσα σε κάθε ζεύγος τυλίγεται η διπλή έλικα του DNA που αποτελεί το γενετικό κώδικα της ζωής. Το DNA ρυθμίζει και μεταβιβάζει τα γενετικά χαρακτηριστικά των χρωματοσωμάτων τα οποία κληρονομούμε από τους γονείς μας και τα μεταβιβάζουμε στα παιδιά μας.

Τα χρωματοσώματα μας περιέχουν εκατομμύρια μηνύματα που υπαγορεύουν στον οργανισμό πώς θα αναπτυχθεί, πώς θα λειτουργήσει και πώς θα συμπεριφερθεί. Ένα γονίδιο λέει στο στομάχι πώς θα παράγει το γαστρικό υγρό, ενώ κάποιο άλλο λέει στους αδένες να το εγκρίνουν μόλις η τροφή φτάνει στο στομάχι. 'Αλλα γονίδια καθορίζουν το χρώμα των ματιών μας, άλλα λένε στους τραυματισμένους ιστούς πώς να επουλωθούν, ενώ άλλα δίνουν εντολή στο μαστό της γυναίκας να παράγει γάλα μετά τη γέννηση του νεογνού. Τον περισσότερο χρόνο τα γονίδια λειτουργούν κανονικά στέλνοντας τα σωστά μηνύματα. Έτσι παραμένουμε σε καλή φυσική κατάσταση και τα πάντα λειτουργούν όπως πρέπει.

Υπάρχει όμως απίστευτα μεγάλος αριθμός γονιδίων και τεράστιος αριθμός μηνυμάτων. Ενόσω τα χρωματοσώματα αυτοαναπαράγονται κάθε στιγμή που διαιρείται το κύτταρο, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες να πάει κάτι στραβά. Ανά πάσα στιγμή, στην πορεία της κυτταρικής διαίρεσης, κάτι μπορεί να ακολουθήσει το λανθασμένο δρόμο, όπως μια μετάλλαξη που αλλάζει ένα ή περισσότερα γονίδια.

Τα μεταλλαχθέντα γονίδια αρχίζουν να στέλνουν λανθασμένα μηνύματα ή ένα τουλάχιστον μήνυμα διαφορετικό από αυτό που θα έπρεπε να δοθεί. Τότε, ένα κύτταρο αρχίζει να αναπτύσσεται με μεγαλύτερη ταχύτητα. Πολλαπλασιάζετε συνεχώς ώσπου να σχηματίσει έναν όγκο, τον λεγόμενο κακοήθη όγκο ή καρκίνο.

Κακοήθεις και καλοήθεις όγκοι: Οι όγκοι δεν είναι πάντοτε κακοήθεις. Οι καλοήθεις εμφανίζονται οπουδήποτε στο σώμα. Πολλοί έχουμε καλοήθεις όγκους (φακίδες, κρεατοελιές, ή λιπώματα στο δέρμα) οι οποίοι προκαλούν απλώς αισθητικό πρόβλημα μερικές φορές. Οι όγκοι αυτοί αφαιρούνται, παραμένουν ως έχουν ή θεραπεύονται. Διατηρούνται στην ίδια θέση και δεν προσβάλλουν τους γύρω ιστούς ούτε τους καταστρέφουν.

Οι κακοήθεις όγκοι έχουν δύο κύρια χαρακτηριστικά:

Δεν έχουν «τοίχωμα» ή καθορισμένα όρια. Ριζώνουν και προσβάλλουν τους γύρω ιστούς και

Έχουν την ικανότητα να διασπείρονται σε άλλα σημεία του σώματος. Μικρά τμήματα των κακοήθων κυττάρων αποσπώνται από τον κυρίως όγκο και εν συνέχεια ταξιδεύουν, σαν σπόροι, σε άλλους ιστούς, όπου εγκαθίστανται και αρχίζουν να αναπτύσσονται. Ευτυχώς, από τα εκατοντάδες καρκινικά κύτταρα που αποσπώνται από τον πρωτοπαθή όγκο ελάχιστα βρίσκουν κατάλληλο έδαφος για να αναπτυχθούν. Τα περισσότερα πεθαίνουν, όπως οι σπόροι που δεν τους φύτεψε κανείς.

Η διασπορά του καρκίνου ονομάζεται μετάσταση. Το ενδιαφέρον των γιατρών στρέφεται πάντοτε στο ερώτημα αν ο καρκίνος έχει ήδη δώσει μεταστάσεις στη διάρκεια της αθόρυβης περιόδου. Αν πράγματι έχει δώσει, τότε τα μεταναστευτικά κύτταρα ξεκινούν τη δική τους αθόρυβη περίοδο, ενώ το μέγεθος τους είναι τόσο μικρό ώστε να χρειάζονται μήνες ή μερικές φορές και χρόνια για να εντοπιστούν.

Σχεδόν όλοι οι καρκίνοι έχουν κοινά αυτά τα δύο χαρακτηριστικά, αν και η συμπεριφορά τους, στα διάφορα όργανα όπου αναπτύσσονται, τείνει να είναι διαφορετική.

Διασπείρονται σε διάφορα σημεία του σώματος και αναπτύσσονται με ειδικό τρόπο , ο οποίος είναι χαρακτηριστικός του καρκίνου. Επομένως , για τον κάθε τύπο καρκίνου υπάρχει συγκεκριμένη μέθοδος διάγνωσης , σταδιοποίησης και θεραπείας. Ορισμένη κανόνες διέπουν τη διάγνωση και τη θεραπευτική αγωγή για τον καρκίνο του μαστού λόγου χάρη , ενώ για τους καρκίνους του πνεύμονα ή του παχέος εντέρου οι κανόνες , αν και εξίσου πολύπλοκη , διαφέρουν κάπως.

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ:

Μολονότι ο καρκίνος θεωρείται ως μία ασθένεια, στην πραγματικότητα περιλαμβάνει τουλάχιστον διακόσα διαφορετικά νοσήματα. Για τους περισσότερους καρκίνους δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένη αιτία. Είναι αλήθεια ότι ο καρκίνος παραμένει κάτι το μυστηριώδες. Νέες ενδείξεις και εμπεριστατωμένες έρευνες, όμως, έχουν αυξήσει σημαντικά τις γνώσεις μας.

Προδιαθεσικοί παράγοντες:

Ο καπνός και οι καρκινογόνες ουσίες από το κάπνισμα. Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν σπάνιο νόσημα πριν διαδοθεί ευρύτατα το τσιγάρο.

Οι ακτίνες Χ. Είναι πια γνωστό πως υπάρχει αυξημένη συχνότητα λευχαιμίας ανάμεσα σε όσους επιβίωσαν μετά την έκρηξη της ατομικής βόμβας. Η ίδια αύξηση παρατηρήθηκε στους ακτινολόγους που ειδικεύονται στη χρήση ραδιενεργών ακτινών.

Μερικές ορμόνες και φάρμακα όπως το DES, κάποια οιστρογόνα και ορισμένα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.

Υπερβολική έκθεση στις ηλιακές ακτίνες.

Βιομηχανικά παράγωγα ή τοξικές ουσίες του περιβάλλοντος, όπως ο αμίαντος, προϊόντα της πίσσας και του άνθρακα, το βενζόλη, το κάδμιο, το ουράνιο και το νικέλιο.

Η υπερβολική ή η ελλιπής διατροφή, ιδιαίτερα οι τροφές που είναι πλούσιες σε λίπος και φτωχές σε φυσικές ίνες.

Η παχυσαρκία.

Σεξουαλικές παράμετροι όπως η ηλικία της γυναίκας όταν έκανε έρωτα για πρώτη φορά και η ηλικία κατά την οποία έμεινε έγκυος για πρώτη φορά. Μερικοί σεξουαλικά μεταδιδόμενοι ιοί είναι δυνατό να προκαλέσουν καρκίνο. Ο κίνδυνος μετάδοσης των ιών αυτών αυξάνει με τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων και με τη μη προστασία κατά την επαφή. Αυτό είναι απολύτως εξακριβωμένο για τους καρκίνους που σχετίζονται με το AIDS, όπως το σάρκωμα Kaposi.

Παράγοντες που ευνοούν τον καρκίνο:

Το οινόπνευμα αποτελεί παράγοντα στο 4% των καρκίνων, ιδίως της κεφαλής, του τραχήλου και του ήπατος.

Το άγχος που εξασθενίζει το ανοσολογικό σύστημα. Πολύ συχνά δυστυχώς, το άγχος περιορίζεται με το κάπνισμα, το οινόπνευμα, την πλούσια διατροφή και τα ναρκωτικά.

Διάφοροι άλλοι παράγοντες:

Η κληρονομικότητα.

Η εξασθένιση του ανοσολογικού συστήματος.

Όταν δύο ή περισσότεροι παράγοντες συνδυαστούν, όπως π.χ. το κάπνισμα και η έκθεση αμίαντο ή το κάπνισμα τσιγάρου και το οινόπνευμα, τότε η πιθανότητα να αναπτυχθεί καρκίνος δεν είναι ανάλογη με το άθροισμα των επιμέρους κινδύνων. Αντίθετα, οι πιθανότητες πολλαπλασιάζονται.

Ο καρκίνος είναι μια αθροιστική διαδικασία πολλών διαφορετικών κρούσεων που συμβαίνουν και αλληλεπιδρούν σε διάστημα πολλών ετών.

Εν κατακλείδι, ο κίνδυνος για να αναπτυχθεί καρκίνος εξαρτάται από το:

Ποιος είσαι (γενετική σύνθεση)

Που ζεις (περιβαλλοντική και επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνες ουσίες), και

Πώς ζεις (προσωπικός τρόπος ζωής).

Σήμερα που μπορούμε να εντοπίσουμε τόσους πολλούς παράγοντες στην καθημερινή μας ζωή που ευνοούν την ανάπτυξη του καρκίνου, ο υπολογισμός του κινδύνου να αναπτυχθεί καρκίνος αποκτά συνεχώς μεγαλύτερη σημασία για τη διατήρηση της καλής υγείας. Σε πολλά αντικαρκινικά κέντρα γίνονται πλέον διάφορες εξετάσεις σε φαινομενικά υγιή άτομα με σκοπό να υπολογιστεί ο σχετικός καρκίνος.

ΠΩΣ ΔΙΑΣΠΕΙΡΕΤΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ:

Σπάνια αναπτύσσονται όγκοι περιοχές συγχρόνως. Συνήθως αναπτύσσονται σε ένα μέρος. Όταν ο καρκίνος διασπείρεται σημαίνει ότι μικρά τεμάχια καρκινικών κυττάρων, τα οποία αποτελούν τμήμα του αρχικού ή πρωτοπαθούς όγκου, μεταναστεύουν σε άλλα μέρη του σώματος. Ο καρκίνος διασπείρεται με τρεις τρόπους:

Απευθείας επέκταση

Μέσω του αίματος (αιματογενής διασπορά)

Μέσω του λεμφικού συστήματος

ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΟΓΚΩΝ:

Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή του καρκίνου εξαρτάται από τον ακριβή προσδιορισμό κάθε όγκου. Λαμβάνονται υπόψη όλα τα είδη των χαρακτηριστικών, τα οποία κατά βάση ταξινομούνται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες. Οι τρεις θεμελιώδες ερωτήσεις που πρέπει να αναπτυχθούν είναι: Πού έχει αναπτυχθεί ο όγκος, πόσο γρήγορα αναπτύχθηκε και τι μέγεθος έχει;

Η πρώτη ερώτηση έχει ιδιαίτερη σημασία διότι οι καρκίνοι που αναπτύσσονται στους ιστούς έχουν την τάση να συμπεριφέροντε διαφορετικά. Υπάρχουν τρεις τύποι κακοήθων όγκων που αναπτύσσονται σε τρία είδη ιστών:

Καρκινώματα

Σαρκώματα

Λεμφώματα και λευχαιμίες

ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

Ο δεύτερος τρόπος ταξινόμησης των όγκων είναι ανάλογα με το ρυθμό ανάπτυξης τους. Καλό θα ήταν να υπήρχε ένας απλός τρόπος να τη μετρήσουμε, λόγου χάρη να μπορούσαμε να σκοπεύσουμε μ' ένα ραντάρ τον όγκο και να διαβάσουμε την ταχύτητα ανάπτυξής του. Συνήθως, εξετάζονται μικροσκοπικά τα τεμάχια του όγκου που εξαιρούνται με χειρουργική επέμβαση. Η εν λόγω εξέταση αποκαλείται βιοψία. Η εμφάνιση του όγκου και η συμπεριφορά του μας δίνει πολλές και χρήσιμες πληροφορίες.

Καλώς διαφοροποιημένοι όγκοι

Αδιαφοροποίητοι όγκοι

Όγκοι υψηλής και χαμηλής κακοήθειας

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ:

Η τρίτη ταξινόμηση που χρησιμοποιείται για τη θεραπευτική αγωγή του καρκίνου ονομάζεται σύστημα σταδιοποίησης. Η σταδιοποίηση εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς.

Είναι ένας πρακτικός τρόπος για να καθοριστεί η έκταση του όγκου - το μέγεθος, ο βαθμός ανάπτυξης και η διασπορά του. Προφανώς όταν ένας όγκος βρεθεί μόνο σε ένα σημείο, σημαίνει ότι βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο. Αν διαπιστωθεί ότι έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος ή αν βρίσκεται σε πολλές περιοχές σημαίνει ότι βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Είναι ένας τρόπος προσδιορισμού της πρόγνωσης, επειδή οι πιθανότητες ίασης μειώνονται όσο οδεύουν σε κατηγορίες πιο προχωρημένων ή εκτεταμένων σταδίων.

Προσφέρει μια κοινή και γενικά αποδεκτή περιγραφή κριτηρίων με τη βοήθεια των οποίων οι περισσότεροι γιατροί σε όλο τον κόσμο έχουν τη δυνατότητα να συγκρίνουν τα αποτελέσματα της θεραπείας ενός συγκεκριμένου σταδίου. Επίσης μπορούν να διαπιστώσουν αν μια θεραπεία έχει καλύτερα αποτελέσματα από κάποια άλλη, δηλ. να εξακριβώσουν αν η διαφορά οφείλεται στη θεραπεία και όχι στις διαφορές μεταξύ των ασθενών ή μεταξύ των σταδίων της νόσου.

Είναι ο σημαντικότερος παράγοντας όσον αφορά τη λήψη απόφασης για την καταλληλότερη θεραπευτική αγωγή.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Ο καρκίνος μπορεί να θεραπευτεί. Για να θεραπευτεί, όμως, με κάποιο ποσοστό επιτυχίας πρέπει να ανακαλυφθεί σε πρώιμα στάδια και η διάγνωση να γίνει γρήγορα. Αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο, επειδή η αθόρυβη ή ασυμπτωματική περίοδος ανάπτυξης του όγκου μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια με αποτέλεσμα τα καρκινικά κύτταρα να έχουν διπλασιαστεί αθόρυβα ξανά και ξανά. Τη συγκεκριμένη περίοδο μπορεί να μην υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι αναπτύσσεται αυτή η κακοήθης εξεργασία.

Πώς λοιπόν θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχει καρκίνος; Κάποιο ενόχλημα ίσως κινήσει τις υποψίες. Ο γιατρός σας θα μπορούσε να αντιληφθεί κάποια ένδειξη στη διάρκεια της φυσικής εξέτασης. Από οπουδήποτε κι αν ξεκινήσει η έρευνα ενός καρκίνου, η ερευνητική διαδικασία που θα οδηγήσει ως την οριστική διάγνωση ακολουθεί τυποποιημένη σειρά. Γέννιουνται υποψίες. Υποβάλλονται ερωτήσεις. Οι γιατροί προσπαθούν να βρουν απαντήσεις από τις εξετάσεις τις εργαστηριακές αναλύσεις, τον ακτινολογικό έλεγχο των οργάνων του σώματος και τις μικροσκοπικές αναλύσεις των ιστών. Όλα αυτά αποτελούν τα μέσα διάγνωσης.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Όταν μια μάζα αναπτυχθεί σε ορισμένο μέγεθος γίνεται αντιληπτή με πολλούς τρόπους.

Πιέζει τους γειτονικούς ιστούς και μερικές φορές προκαλεί πόνο.

Αναπτύσσεται στα γειτονικά αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία.

Ο όγκος γίνεται τόσο μεγάλος ώστε να καθίσταται εμφανής και ψηλαφητός.

Ενδεχομένως μεταβάλλεται η φυσιολογική λειτουργία των οργάνων. Για παράδειγμα, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) ίσως αποτελεί ένδειξη καρκινικής διήθησης του οισοφάγου. Το βράχνιασμα ή η μεταβολή της φωνής μπορεί να σημαίνει καρκίνο του λάρυγγα ή των φωνητικών χορδών.

Τα συμπτώματα αυτά - πιεστικά φαινόμενα, αιμορραγίες, ψηλαφητές μάζες, ή ανωμαλίες στη λειτουργία των οργάνων - περιλαμβάνονται σύμφωνα με την Αμερικάνικη Αντικαρκινική εταιρεία, στον κατάλογο των Επτά Πρώιμων Προειδοποιητικών Σημείων:

1. Αλλαγή στη συμπεριφορά του εντέρου ή της κύστης.

2. Δυσίατη φλεγμονή του φάρυγγα.

3. Ασυνήθεις αιμορραγίες ή παθολογικό έκκριμα.

4. Σκλήρυνση ή διόγκωση στο μαστό ή σε άλλο σημείο.

5. Δυσπεπτικά ενοχλήματα ή δυσκολίες κατάποσης.

6. Εμφανής αλλαγή σε σπίλο ή σε κρεατοελιά.

7. Ενοχλητικός βήχας ή βράγχος φωνής.

Η αναγνώριση ενός συμπτώματος αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα για την ανακάλυψη του καρκίνου. Δυστυχώς πολλά άτομα δεν δίνουν σημασία σε αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια. Πολλές φορές καθυστερούν ακόμη και μήνες πριν καταφύγουν στη ιατρική περίθαλψη που θα μπορούσε να τους σώσει τη ζωή.

Οι περισσότερες πιθανότητες πρώιμης διάγνωσης του καρκίνου εξαρτώνται από την επίγνωση του ασθενούς ότι κάτι νέο συμβαίνει στον οργανισμό του, ιδιαίτερα όταν εκδηλώνεται κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα.

Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ:

Η άποψη ότι αναπτύσσεται καρκίνος δημιουργείται συχνά κατά τη συνηθισμένη κλινική (φυσική) εξέταση, η οποία αποτελεί το κυριότερο τμήμα του ετήσιου ελέγχου υγείας, Η κλινική εξέταση είναι η πλήρης, συστηματική κατά στάδια έρευνα ολόκληρου του οργανισμού με στόχο να επισημανθούν ενδείξεις νόσου ή κάποιας μη φυσιολογικής λειτουργίας. Κάθε γιατρός ακολουθεί τον δικό του τρόπο και μέθοδο εξέτασης ώστε να είναι βέβαιος ότι δεν θα παραλείψει κάποια σημαντική περιοχή. Μερικοί αρχίζουν από το κεφάλι και προχωρούν προς τα κάτω, ενώ άλλοι εξετάζουν κάθε οργανικό σύστημα ως ξεχωριστή μονάδα.Οποιαδήποτε μέθοδος κι αν ακολουθείται η καλή κλινική εξέταση που αποσκοπεί στην ανακάλυψη ενός καρκίνου πρέπει να περιλαμβάνει την έρευνα ολόκληρου του σώματος, με ιδιαίτερη έμφαση στις ευπαθέστερες περιοχές.

Εξετάζεται η μύτη και ο λαιμός. Η εξέταση του λάρυγγα με καθρέφτη είναι γρήγορη και ανώδυνη.

Εξετάζονται οι περιοχές των λεμφαδένων, όπως ο τράχηλος πάνω από την κλείδα, η περιοχή κάτω από τους βραχίονες και οι βουβωνικές περιοχές.

Μεγάλη προσοχή δίνεται στους μαστούς των γυναικών και στον προστατικό αδένα των αντρών.

Το επιγάστριο ψηλαφείτε προσεκτικά εξετάζεται για διόγκωση κάποιου κοιλιακού οργάνου, ιδιαίτερα του ήπατος ή του σπληνός.

Η εξέταση της πυελικής χώρας της γυναίκας, συμπεριλαμβανομένου του τεστ Παπανικολάου, αποτελεί τη βάση για να ανακαλυφθεί καρκίνος του τραχήλου της μήτρας και των ωοθηκών.

Η δακτυλική εξέταση του πρωκτού με γάντι αποτελεί βασική παράμετρο της κλινικής εξέτασης και των ανδρών και των γυναικών.

Κατά την εξέταση, ο γιατρός θα σας απευθύνει αρκετές ερωτήσεις σχετικά με τις διαφορετικές λειτουργίες του σώματος. Θα υπάρξουν και ειδικές ερωτήσεις, όπως αν υπήρξε βραχνάδα ή σημάδια αιμορραγίας από το πεπτικό, δυσκοιλιότητα, προβλήματα κατάποσης, αιματηρή απόχρεμψη κ.ά. Η καταφατική απάντηση σε μια από αυτές τις ερωτήσεις οδηγεί σε λεπτομερέστερες ερωτήσεις, σε ειδικότερη κλινική εξέταση και πιθανόν σε εξετάσεις αίματος, ακτινολογικό έλεγχο κ.λ.π.

Πρέπει να γίνουν ερωτήσεις για το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου, ιδιαίτερα των πλησιέστερων συγγενών (γονέων, παππούδων, θείων και αδελφών) οι λεπτομερείς απαντήσεις στις ερωτήσεις θα βοηθήσουν την έρευνα για τον εντοπισμό καρκίνου με κληρονομική προδιάθεση, όπως είναι μερικοί καρκίνοι του μαστού και του παχέος εντέρου.

Ύποπτα ευρήματα σε οποιοδήποτε σύστημα κατά την κλινική εξέταση θα οδηγήσουν σε περαιτέρω εξετάσεις. Για παράδειγμα, μια διόγκωση αυχενικού λεμφαδένα μπορεί να υποδηλώνει καρκίνο που έχει μετάσταση από άλλο σημείο σώματος. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει λεπτομερής έρευνα ώστε να εντοπιστεί ή πρωτοπαθής εστία. Ο επίμονος βήχας, ιδιαίτερα με αιματηρή απόχρεμψη, πρέπει να οδηγήσει το γιατρό σε απευθείας επισκόπηση των πνευμόνων με ειδικό όργανο (βρογχοσκόπιο), ώστε να εντοπιστεί ο πιθανός όγκος.

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ:

Το επόμενο στάδιο των διαγνωστικών μεθόδων περιλαμβάνει την εργαστηριακή ανάλυση δείγματος αίματος. Χρησιμοποιούνται δύο κατηγορίες εξετάσεων που βοηθούν να γίνει διάγνωση του καρκίνου.

Μη ειδικές εξετάσεις

Ειδικές εξετάσεις

Νεοπλασματικοί δείκτες

Άλλες εξετάσεις αίματος

ΕΛΕΓΧΟΣ ΥΓΡΩΝ ΚΑΙ ΚΟΠΡΑΝΩΝ:

Ο οργανισμός παράγει απόβλητα, με τη μορφή ούρων και κοπράνων, τα οποία μπορεί να αποκαλύψουν σημάδια κάποιας ασθένειας. Υπάρχουν όμως και άλλα υγρά που η ανάλυση τους αποκαλύπτει τα καρκινικά κύτταρα.

Η γνωστότερη ανάλυση σωματικών υγρών αφορά τα ούρα και αποτελεί τμήμα του συνηθισμένου τσεκ απ. Η ανάλυση της σύνθεσης των ούρων είναι δυνατό να αποκαλύψει ποικίλες διαταραχές. Η παρουσία πρωτεΐνης μπορεί να υποδηλώνει νεφρική πάθηση. Υψηλό επίπεδο σακχάρου μπορεί να υποδηλώνει διαβήτη, ενώ υπερβολικός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να υποδηλώνει ουρολοίμωξη. Τα πολλά ερυθρά αιμοσφαίρια μπορεί να σημαίνουν αιμορραγία, ίσως λόγω όγκου ή άλλης αιτίας. Αν ανιχνευθούν καρκινικά κύτταρα, πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις.

Η κλινική εξέταση ή η ακτινογραφία ίσως αποκαλύψουν ότι υπάρχει υγρό στη θωρακική κοιλότητα, την κοιλιά ή τις αρθρώσεις. Με την παρακέντηση των περιοχών αυτών αναρροφάται υγρό για εξέταση.

Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι μια ειδική εξέταση κατά την οποία αφαιρείται υγρό από το νωτιαίο σωλήνα. Γίνεται με την εισαγωγή βελόνας ανάμεσα στους σπονδύλους, έπειτα από τοπική αναισθησία. Από τις σχετικές αναλύσεις διαπιστώνεται λοίμωξη, φλεγμονή ή καρκίνος.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ:

Ακτινογραφία

Πυρηνικά σπινθηρογραφήματα

Αξονικές τομογραφίες (CT)

Μαγνητική τομογραφία (MRI)

Υπερηχογράφημα

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής, σήμερα σχεδόν οι μισοί διαγνωσθέντες καρκίνοι θεραπεύονται. Η στατιστική αφορά τον μέσο όρο. Ορισμένοι τύποι καρκίνου θεραπεύονται πολύ περισσότερο απ' ότι άλλοι. Μερικές μορφές καρκίνου μπορεί να υποτροπιάσουν ακόμη και με την πενταετή περίοδο «ασφάλειας» που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει την πλήρη ίαση.

Ακόμη όμως και σε καρκίνους που χαρακτηρίζονται ανίατοι, η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή συχνά προσφέρει τεράστια πλεονεκτήματα: Προσθέτει μήνες ή και χρόνια σχεδόν φυσιολογικής ζωής, και βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής μειώνοντας τους πόνους ή εξασφαλίζοντας μια σχεδόν φυσιολογική λειτουργία των δραστηριοτήτων του σώματος. Πολλοί χρόνιοι καρκινοπαθείς ζουν κανονική ζωή πριν καταλήξουν από κάποια άλλη ασθένεια.

Δυστυχώς, πάρα πολλοί συνεχίζουν να νομίζουν ότι η διάγνωση του καρκίνου αποτελεί τη θανατική τους καταδίκη. Πολλοί επίσης πιστεύουν ότι εφόσον η ίαση δεν είναι εφικτή, δεν υπάρχει λόγος να υποστούν καμιά θεραπευτική αγωγή. Το πιο λυπηρό είναι ότι την άποψη αυτή την υιοθετούν όχι μόνο οι καρκινοπαθείς και το περιβάλλον τους αλλά και μέλη της ιατρικής κοινότητας

Σε πολλές περιπτώσεις, ο καρκίνος είναι ανίατος. Και για τον διαβήτη όμως ή τα καρδιακά νοσήματα δεν υπάρχει πλήρης ίαση, ωστόσο εφαρμόζεται θεραπευτική αγωγή σε μόνιμη βάση. Οι ασθενείς βρίσκονται υπό θεραπεία διά βίου και ελάχιστοι υιοθετούν την στάση του «δεν βαριέσαι». Και αυτό, διότι γνωρίζουν πως μπορούν να αντιμετωπίσουν την πάθησή τους μέρα με την μέρα και να παραμένουν δραστήριοι και παραγωγικοί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Την ίδια ακριβώς στάση οφείλουν να τηρήσουν και οι καρκινοπαθείς.Το μυστικό για να κερδηθεί η ευκαιρία της πλήρους αποθεραπείας ή κάποιας επιτυχούς αντιμετώπισης είναι ν' αρχίσει θεραπεία το συντομότερο δυνατό μετά τη διάγνωση. Κατά την επιλογή της θεραπευτικής αγωγής πρέπει και ο ίδιος ο ασθενής να εκφράσει τη γνώμη του. Θα στηριχθεί φυσικά στους ειδικούς που και γνώσεις έχουν και πείρα, αλλά επειδή προέχει η ζωή του, η τελική απόφαση πρέπει να είναι δική του. Θα βασιστεί στη λεπτομερή ανάλυση της νόσου και στις συστάσεις του αρχικού γιατρού του ή του ειδικού καρκινολόγου.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ; ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ:

Για πολλά χρόνια οι τρεις βασικές μέθοδοι θεραπείας του καρκίνου παρέμεναν η χειρουργική, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία. Σήμερα προστίθεται και η βιολογική θεραπεία η οποία χρησιμοποιεί το ανοσολογικό σύστημα του οργανισμού για να καταπολεμήσει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Πολλά χρόνια τώρα η χειρουργική, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία αποτελούν τις «παραδεδεγμένες» θεραπευτικές αγωγές κατά του καρκίνου. Έχουν γίνει αποδεκτές διότι αναπτύχθηκαν ύστερα από πολύχρονες μελέτες σε πειραματόζωα, και κατόπιν σε ανθρώπους. Οι μελέτες αυτές βασίζονται σε ορθολογικές, επιστημονικές αρχές και αποδείχθηκε σε χιλιάδες ασθενείς ότι οι θεραπείες ήταν αποτελεσματικές, καταστέλλοντας την ανάπτυξη όγκων.

Τις τελευταίες δεκαετίες χάρη σ' αυτές τις συμβατικές θεραπευτικές μεθόδους επιτεύχθηκε θεαματική βελτίωση στην επιβίωση των καρκινοπαθών. Ενώ άλλοτε ελάχιστοι επιζούσαν μετά τη διάγνωση του καρκίνου, σήμερα σχεδόν οι μισοί καρκινοπαθείς θεραπεύονται πλήρως.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ:

Οι αναπόδεικτές φαρμακευτικές αγωγές για τον καρκίνο και για άλλες σοβαρές ασθένειες βρίσκονται από αιώνων στο προσκήνιο με ποικίλες μορφές. Σ' αυτές συγκαταλέγονται:

Πόσιμοι χυμοί χορταρικών

Μικρά ξύλινα αντικείμενα με μαγικές ιδιότητες που ο πάσχων πρέπει να τα κρατά στο χέρι του.

Αλοιφές για επάλειψη

Ραδιοκύματα και μαγνητικές δυνάμεις κατευθυνόμενα προς διάφορα σημεία του σώματος

Ποτά φτιαγμένα από διάφορες φυσικές και μη φυσικές ουσίες, κ.λ.π.

Φυσικά, τίποτε απ' όλα αυτά που παρουσιάστηκαν κατά καιρούς σαν πανάκεια δεν έμεινε στο προσκήνιο πολύ. Συνήθως τα γιατροσόφια αυτά παίρνουν μια σύντομη δημοσιότητα κατόπιν χάνονται από το προσκήνιο, για να αντικαταστήσουν σύντομα από κάποια άλλα αμφιβόλου θεραπείας. Κατανοώντας την προέλευση των θεραπειών αυτών, θα αναγνωρίσουμε καλύτερα το ρόλο που παίζουν σήμερα τα αμφισβητήσιμα φάρμακα.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ:

Για να πάρει κανείς μια τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με κάποια θεραπευτική αγωγή, οφείλει να προχωρήσει πέρα από τις βεβαιώσεις και υποσχέσεις. Πρέπει να γίνει σαφέστατο σε τι συνίσταται η κάθε αναπόδεικτη μέθοδος. Ο ασθενής οφείλει να γνωρίζει ποιες είναι οι αρχές της και ποια η ιστορία της. Μια αποτελεσματική θεραπεία πρέπει να ανταποκρίνεται στις ακόλουθες βασικές προϋποθέσεις, μια αμφισβητούμενη δεν ανταποκρίνεται σε καμιά από αυτές:

Η μέθοδος έχει ερευνηθεί επιστημονικά και έχει αποδειχθεί ότι αποτελεσματικότερη από τη μη εφαρμογή καμιάς θεραπείας.

Τα οφέλη της υπερτερούν σαφώς των ενδεχόμενων βλαπτικών επιδράσεων.

Η μέθοδος μελετήθηκε με τη σωστή διαδικασία, δηλ. σχεδιάστηκε κατάλληλα η έρευνα, η μελέτη κρίθηκε από τους άλλους ειδικούς και εγκρίθηκε από την επιτροπή δεοντολογίας για τη διεξαγωγή μελετών σε ασθενείς.

ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Το αίμα είναι σύνθετος ζωντανός ιστός. Αποτελείται από τρία είδη κυττάρων που κατασκευάζονται στο «εργαστήριο» των κυττάρων του αίματος - στο μυελό των οστών. Τα κύτταρα αυτά αιωρούνται σ' ένα υγρό, το πλάσμα, και το καθένα τους παίζει βασικό ρόλο στη διατήρηση της ζωής μας.

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς.

Τα λευκά αιμοσφαίρια - λευκοκύτταρα - βοηθούν στην καταπολέμηση των λοιμώξεων.

Τα αιμοπετάλια είναι αναγκαία για την πηκτικότητα του αίματος, η οποία σταματά την αιμορραγία.

Οι μεταγγίσεις αίματος έχουν κεφαλαιώδη σημασία στη θεραπεία του καρκίνου. Η νόσος μπορεί να μειώσει την ικανότητα του μυελού να παράγει κύτταρα του αίματος, οπότε μερικές φορές απαιτείται μετάγγιση. Ορισμένες μορφές καρκίνου - λευχαιμία και πολλαπλούν μυέλωμα - αναπτύσσονται μέσα στο μυελό των οστών και δεν υπάρχει χώρος για να δημιουργηθούν τα φυσιολογικά κύτταρα του αίματος, τα οποία να δοθούν με μετάγγιση.

Οι περισσότεροι καρκινοπαθείς χρειάζονται τη μετάγγιση λόγω της επιθετικής αγωγής που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου. Αν δεν υπήρχε η δυνατότητα των μεταγγίσεων δεν θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε πολλές από τις αποτελεσματικότερες θεραπείες του καρκίνου που χρησιμοποιούμε σήμερα. Αυτό αφορά λόγου χάρη τη χημειοθεραπεία η οποία αποβλέπει στην καταστροφή των κυττάρων, ίσως όμως σκοτώσει και τα κύτταρα που αναπτύσσονται στο μυελό. Πολλοί καρκίνοι μειώνονται ή του τουλάχιστον θεραπεύονται εν μέρει, με τη χειρουργική επέμβαση, η οποία όμως λόγω της αιμορραγίας μπορεί να προκαλέσει τέτοια απώλεια αίματος ώστε να χρειαστεί αντικατάσταση του. Καμιά άλλη μορφή θεραπείας δεν μπορεί να έχει τόσο θεαματικά αποτελέσματα όσο η μετάγγιση αίματος.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ:

Όπως συμβαίνει και με άλλες δυναμικές μορφές θεραπείας, οι μεταγγίσεις ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όχι πάντως συχνά. Σπανιότατα, είναι πιθανό να αποβούν θανατηφόρες.

Λοίμωξη

AIDS

Ηπατίτιδα

'Αλλες λοιμώξεις

Αντιδράσεις λόγω διαφορών με το αίμα του δότη

Διαφορές στα ερυθρά αιμοσφαίρια

Διαφορές στα λευκά αιμοσφαίρια

Διαφορές στα αιμοπετάλια

Διαφορές στο πλάσμα

ΤΙ ΜΕΤΑΓΓΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ:

Το αίμα του δότη, συνήθως μισό λίτρο, διοχετεύεται σε πλαστικό σάκο. Ο σάκος περιέχει ένα διάλυμα που εμποδίζει την πήξη του αίματος και βοηθά τη συντήρηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Κάθε σάκος μαζί με τον συνδεδεμένο σωλήνα και τη σύριγγα που χρησιμοποιήθηκε για να αφαιρεθεί το αίμα από το δότη μεταφέρονται στην τράπεζα αίματος ως ενιαία αποστειρωμένη μονάδα, σφραγισμένη σε θήκη μιας χρήσεως.Το αίμα φυλάσσεται σε ψυγείο κάτω από προσεκτικά ελεγχόμενες συνθήκες, ώσπου να χρησιμοποιηθεί. Αν δεν χρησιμοποιηθεί μέσα σε πέντε ή έξι εβδομάδες πρέπει να πεταχτεί διότι οι μεταβολές που υφίστανται τα ερυθρά αιμοσφαίρια του κατά την αποθήκευσή του ελαττώνουν την αποτελεσματικότητα του και ενδεχομένως το καθιστούν επικίνδυνο. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταψύχονται, και είναι δυνατό να διατηρηθούν για χρόνια. Η ποσότητα του αποθηκευμένου αίματος που μεταγγίζεται εξαρτάται από την κατάσταση και τις ανάγκες του ασθενούς.

Πλήρες αίμα

Ερυθρά αιμοσφαίρια

Αιμοπετάλια

Η τεχνική της αφαίρεσης

Πλάσμα

ΑΥΤΟΑΙΜΟΔΟΣΙΑ:

Επειδή οποιοδήποτε υλικό προερχόμενο από τράπεζα αίματος μπορεί να μεταδώσει μολύνσεις ή να προκαλέσει αντιδράσεις, ο ασφαλέστερος αιμοδότης είναι ο ίδιος ο ασθενής. Η μέθοδος χορήγησης στον ασθενή του ίδιου του αίματος του ονομάζεται αυτόλογη μετάγγιση. Δεν είναι όμως, πάντοτε δυνατό να δίνουν αίμα οι καρκινοπαθείς, αφού δεν είναι κατάλληλο εξαιτίας της πιθανής παρουσίας καρκινικών κυττάρων. Αξίζει όμως το κόπο να πληροφορηθεί ο ασθενής αν κάποια από τις παρακάτω προσεγγίσεις θα ήταν δυνατή ή ενδεδειγμένη.

Προκαταβολική αιμοδοσία

Αιμοδιάλυση

Διάσωση κυττάρων

ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΔΟΤΕΣ:

Αν ο ασθενής δεν μπορεί να δώσει αίμα, πρέπει να βασιστεί στους εθελοντές αιμοδότες μέσω τραπεζών αίματος, στους συγγενείς ή τους φίλους του.

Επιλεγμένοι δότες

Αιμοδότες τοπικών τραπεζών αίματος

Η ανάγκη για περισσότερους αιμοδότες

ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

Παλαιότερα ο καρκίνος ισοδυναμούσε, στην κυριολεξία, με θανατική καταδίκη. Σήμερα συνεχώς περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν να τον βλέπουν από διαφορετικό πρίσμα και να συνειδητοποιούν ότι η ζωή με τον καρκίνο σημαίνει εξοικείωση με μια χρονιά πάθηση. Μαθαίνουν δηλ. να αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα και τις θεραπευτικές αγωγές και ταυτόχρονα να επιστρέφουν σε όσο το δυνατόν περισσότερες φυσιολογικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Είναι απολύτως σημαντικό να κατορθώσει κανείς να διατηρήσει το συνηθισμένο ρυθμό της ζωή του, ή τουλάχιστον όσο περισσότερο γίνεται. Ενδεχομένως να μην μπορεί να προγραμματίσει τις διακοπές του, να αθλείται όσο θέλει θα ήθελε ή να κάνει έρωτα τόσο έντονα και συχνά όπως πριν. Ίσως όμως και να μπορεί. Το θέμα είναι ότι η διάγνωση του καρκίνου δεν συνεπάγεται απαραίτητα το τέλος της ζωής, εκτός και αν ο ασθενής εγκαταλείψει τον εαυτό του.

Το μυστικό είναι να μην νιώσει σαν αβοήθητο θύμα, έρμαιο της αδυσώπητης μοίρας. Αν σκεφτεί κάτι τέτοιο, θα χάσει αυτόματα τη θέληση να παλέψει για τη ζωή του. Αν σκοπεύει να θεραπευτεί ή να ανακουφιστεί από τα συμπτώματα της νόσου ή απλώς να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του, πρέπει να υιοθετήσει μια μαχητική στάση απέναντι στη ζωή.

Η μάχη με τον καρκίνο είναι συλλογική προσπάθεια, μια ευθύνη που τη μοιράζεται ο ασθενής με την ιατρική ομάδα. Η συνεργασία βασίζεται στην εντιμότητα, την επικοινωνία, την ενημέρωση και τη θέληση του ασθενούς να κάνει ότι καλύτερο μπορεί. Η ιατρική ομάδα αναλαμβάνει την ευθύνη να προγραμματίσει και να προσφέρει τη συμπαράστασή της. Ο ασθενής αναλαμβάνει την ευθύνη να διατρέφεται σωστά, να ασκείται σωστά και να τηρεί θετική στάση απέναντι στα προβλήματα του.

Αν παίξει αυτό τον ρόλο σωστά, θα αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ικανότητα. Η θέληση του να ζήσει θα κάνει οπωσδήποτε πιο ευχάριστη τη ζωή του. Μερικές φορές η προσπάθεια αυτή ίσως φαίνεται σαν δυσκολότατη πάλη, όμως ο καρκινοπαθής - όπως και πολλοί άλλοι πριν από αυτόν - μπορεί να μάθει να ζει με τον καρκίνο του.

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ:

Τίποτε δεν μπορεί να υπονομεύσει περισσότερο τη θέληση για ζωή και τη μαχητικότητα όσο τα αρνητικά συναισθήματα, που συχνά οφείλονται στη διάγνωση του καρκίνου, όπως ο θυμός, ο φόβος, η απώλεια της αυτοεκτίμησης και τα αισθήματα απομόνωσης. Αν δεν αντιμετωπιστούν αυτά τα συναισθήματα, θα δημιουργήσουν την αίσθηση της πλήρους αδυναμίας και θα οδηγήσουν στην παραίτηση από τη ζωή μέσα από την αποδοχή της ματαιότητας των πάντων.

Η αντιμετώπιση του θυμού

Συμφιλίωση με το φόβο

Αντιμετώπιση του φόβου των άλλων

Ο αντίκτυπος του καρκίνου στην αυτοεκτίμηση του ατόμου

Αλλαγές στη μορφή του σώματος

Απώλειας ανεξαρτησίας και ελέγχου

Αποφυγή της απομόνωσης

ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΘΡΕΨΗΣ

Η καλή διατροφή έχει ζωτική σημασία για όλους. Είναι αδύνατο να διατηρείτε καλή υγεία χωρίς να καταναλώνετε τις σωστές τροφές στις σωστές ποσότητες. Η καλή διατροφή προσφέρει την ενέργεια και τα δομικά συστατικά του οργανισμού που απαιτούνται για τη σωστή λειτουργία του και την ικανότητα αποκατάστασης.

Η καλή διατροφή είναι ακόμη πιο απαραίτητη όταν πάσχετε από καρκίνο. Το σώμα σας πολεμά μια νόσο και η τροφή είναι ένα μεγάλης σημασίας όπλο. Θα χρειαστείτε περισσότερες θρεπτικές ουσίες απ' ότι συνήθως. Οι μεταβολικές ανάγκες είναι κατά 20% υψηλότερες από εκείνες ενός υγιούς, για μέτρια δραστηριότητα. Οι επιπλέον θρεπτικές ουσίες θα βοηθήσουν το σώμα σας να προστατευτεί από την κόπωση, να διορθώσει τους κατεστραμμένους ιστούς, να ενισχύσει το ανοσολογικό σας σύστημα και να δημιουργήσει την αίσθηση της καλής γενικής κατάστασης.

ΣΥΝΗΘΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ:

Απώλεια όρεξης

Δυσαπορρόφηση

Φυσικά προβλήματα

Μεταβολές στην όσφρηση και τη γεύση

Πρώιμη αίσθηση πληρότητας

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Είναι πρόδηλο ότι ο φόβος του πόνου αποτελεί καθοριστική παράμετρο του εν γένει φόβου έναντι του καρκίνου. Το 60% έως 90% των καρκινοπαθών νιώθουν τόσο σοβαρό πόνο που έχουν ανάγκη κάποια φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών. Για τους περισσότερους, ο πόνος δεν αποτελεί πρόωρο σύμπτωμα του καρκίνου. Μπορεί όμως να δημιουργήσει ένα σοβαρότατο πλέγμα προβλημάτων όσο εξελίσσεται η νόσος.Ο πόνος ενδέχεται να επιβαρύνει τον τρόπο ζωής σας. Μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, απώλεια όρεξης, ευερεθιστότητα, θυμό ή δυσκολία στον ύπνο. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, ίσως καταστρέψει την ποιότητα της ζωής και την επιθυμία σας να ζήσετε.

Ευτυχώς ο πόνος αντιμετωπίζεται. Πρέπει να κατανοηθεί τι τον προκαλεί, να εκτιμηθεί ο τύπος του και να εφαρμοστεί σωστά ένα σχέδιο κατάλληλης θεραπείας. Ο γιατρός σας ή και ο ειδικός για τον πόνο διαθέτουν πλέον τα κατάλληλα εφόδια για να σας ανακουφίσουν.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ:

Η θεραπεία και ο έλεγχος του πόνου αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε ιατρική ομάδα. Κάθε πρόγραμμα ελέγχου του πόνου πρέπει να προσαρμοστεί στο άτομο που πάσχει και στη φάση που διέρχεται η νόσος του. Επειδή ο πόνος εξαρτάται από την έκταση της τοπικής νόσου, είναι πολύ διαφορετικός κατά την αρχική φάση από εκείνον που εμφανίζεται στην περίοδο των μεταστάσεων.

Ο γιατρός πριν σας χορηγήσει τη θεραπεία, θα σας ρωτήσει για τη φύση του πόνου, για την εντόπιση του, τη διάρκεια και την αιτία που τον ελκύει. Ο σκοπός της αναλγητικής θεραπείας είναι η πλήρης ύφεση του πόνου. Μερικές φορές δεν είναι εφικτός ο πλήρης έλεγχος του πόνου, και η ανακούφιση γίνεται ο κυριότερος σκοπός. Πρέπει, να συζητήσετε τα πάντα με το γιατρό σας στην αρχή της θεραπείας ώστε να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε το φόβο του πόνου στην περίπτωση που ο καρκίνος επιδεινώνεται.

ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ:

Ένα αποτελεσματικό σχέδιο ελέγχου του πόνου δεν περιορίζεται μόνο στα αναλγητικά φάρμακα. Χρησιμοποιούνται πολλές μέθοδοι και τεχνικές με στόχο να ενισχυθούν τα μέσα που οδηγούν σε πλήρη ύφεση του πόνου.

Βελτίωση της αποτελεσματικότητας των αναλγητικών

Αναλγησία ρυθμιζόμενη από τον ασθενή

Αποκλεισμός των νεύρων

Υποβοηθητικές τεχνικές

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Όλοι οι καρκινοπαθείς αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να προσβληθούν από κάποια λοίμωξη, επειδή και ο καρκίνος και οι μέθοδοι αντικαρκινικής θεραπείας επιδρούν στο αμυντικό ανοσολογικό σύστημα, το οποίο, υπό φυσιολογικές συνθήκες, προστατεύει τον οργανισμό από τις λοιμώξεις.

Η πρώτη γραμμή άμυνας εναντίον των λοιμώξεων είναι η εξωτερική και η εσωτερική επικάλυψη του σώματος. Και τα δύο αυτά οχυρά παραβιάζονται από τις παρεμβατικές μεθόδους διάγνωσης ή θεραπείας του καρκίνου. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία βλάπτουν ιδιαίτερα τις μεμβράνες των βλεννογόνων. Οι βελόνες που εισέρχονται μέσω του βραχίονα για αιμοληψίες και για τις ενδοφλέβιες οδούς, όπως και οι καθετήρες και οι αντλίες έγχυσης, δημιουργούν δυνητικές πύλες εισόδου για τους παθογόνους οργανισμούς.

Εφόσον μια λοίμωξη προσβάλλει τον οργανισμό δραστηριοποιούνται τα λευκά αιμοσφαίρια, που αποτελούν ένα από τους σημαντικότερους αμυντικούς μηχανισμούς. Ο αριθμός τους όμως είναι απελπιστικά μικρός, λόγω της χημειοθεραπείας, της ακτινοθεραπείας, της λευχαιμίας ή της μεταμόσχευσης μυελού. Η χαμηλές τιμές λευκών αιμοσφαιρίων αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο στους καρκινοπαθείς, όσο μικρότερες είναι, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος να αναπτυχθούν λοιμώξεις.

Όλοι μας έχουμε «συγκάτοικους» εγκατεστημένα βακτηρίδια, τα οποία συνήθως είναι αβλαβή, ενδέχεται όμως να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις αν ελαττωθεί η άμυνα του οργανισμού. Παρ' όλες τις προφυλάξεις και τις προσπάθειες να αποφευχθούν οι λοιμώξεις, δυστυχώς εμφανίζονται.


Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις