ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


ΤΡΑΧΕΙΟΣΤΟΜΙΑ
6059 αναγνώστες
Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012
08:42

Το αναπνευστικό σύστημα εξυπηρετεί την αναπνοή η οποία σκοπό έχει την πρόσληψη οξυγόνου και διακρίνεται σε δύο τμήματα, την άνω και την κάτω αεροφόρο οδό. Η άνω αεροφόρος οδός αποτελείται από την έσω, την έξω ρίνα και την ρινική και στοματική μοίρα του φάρυγγα. Η κάτω αεροφόρος οδός αποτελείται από τον λάρυγγα, την τραχεία με τους δύο βρόγχους και τους δύο πνεύμονες.

Η τραχεία αποτελεί την προς τα κάτω συνέχεια του λάρυγγα. Σε περιπτώσεις εμφάνισης επιπλοκής ή τραυματισμού της τραχείας απαιτείται η διάνοιξη τραχειοστομίας.

Τραχειοστομία είναι ένα τεχνητό στόμιο στο πρόσθιο τοίχωμα της τραχείας κάτω από τον κρικοειδή χόνδρο μεταξύ δεύτερου-τρίτου ή τέταρτου-πέμπτου χόνδρου.

Ένας από τους σκοπούς της τραχειοστομίας είναι να παρακάμψει αποφραγμένο ανώτερο αεραγωγό. Επίσης επιτρέπει την μακροχρόνια χρήση μηχανικού αναπνευστήρα. Μπορεί ακόμη να αντικαταστήσει τον ενδοτραχειακό σωλήνα όταν αυτός χρειάζεται για περισσότερες από 24 ώρες. Παράλληλα είναι δυνατή η πρόληψη εισρόφησης υγρών και εκκρίσεων σε περιπτώσεις τεχνητής διατροφής ή σε κωμματώδεις καταστάσεις. Τέλος αποσκοπεί στην παροχή δυνατότητας αναρόφησης βρογχικών εκκρίσεων όταν ο ασθενής δεν μπορεί να βήξει αποτελεσματικά και να τις αποβάλλει.

Η τραχειοστομία μπορεί να γίνει επειγόντως σε οποιοδήποτε χώρο, σε μια οξεία απόφραξη της αεροφόρου οδού αλλά και προγραμματισμένα στο χειρουργείο που είναι και συνηθέστερη. Επιπλέον, μια τραχειοστομία μπορεί να είναι προσωρινή δηλαδή μετα από κάποιο χρονικό διάστημα να ακολουθήσει σύγκλιση του στομίου ή μόνιμη εφ' όρου ζωής όπως σε λαρυγγεκτομή.

Ενδείξεις που μας οδηγούν στη διάνοιξη τραχειοστομίας αποτελούν η μηχανική απόφραξη του λάρυγγα, της τραχείας και των βρόγχων από ξένα σώματα, εισρόφηση εμμεσμάτων αλλά και νοσήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Επίσης συναντάμε προφυλακτικές τραχειοστομίες σε εγχειρίσεις τραχήλου και προσώπου αλλά και σε εγκαύματα που προκαλούν οίδημα, όταν ενδείκνυται. Εν κατακλείδι περιπτώσεις με μεγάλη παραγωγή τραχειοβρογχικών εκκρίσεων στις οποίες υπάρχει δυσχέρεια αποβολής τους σε μεγάλα και μη συνεργάσιμα άτομα αλλά και η εμφάνιση διαταραχών της μηχανικής του θώρακα ενδείκνυνται για τραχειοστομία.

Τα είδη των τραχειοσωλήνων είναι πέντε:

1) Πλαστικοί μιας χρήσης: με χλωριούχο πολυβινύλιο (οι περισσότερο χρησιμοποιούμενοι σήμερα) νάυλον, Teflon, σιλικόνη με cuff και με θυρίδα ή χωρίς θυρίδα στο στέλεχος του σωλήνα.

2) Αργυρός τραχειοσωλήνας (χρησιμοποιείται σπάνια) και αποτελείται από τρία μέρη: οδηγό, εσωτερικό και εξωτερικό σωλήνα.

3) Αργυρός τραχειοσωλήνας Jackson με προσαρμοστήρα Morch για να συνδέεται με αναπνευστήρα. Η αναρρόφηση μπορεί να γίνει χωρίς να διαταραχθεί ο αερισμός, επειδή φέρει θυρίδα στο στέλεχος του σωλήνα.

4) Σωλήνας με cuff, μόνιμε προσαρμοσμένο για εξασφάλιση κλειστού συστήματος.

5) Σωλήνας με διπλό cuff για εναλλαγή άσκησης πίεσης στον τραχειακό βλεννογόνο. Το υλικό και ο τρόπος κατασκευής του cuff πρέπει να ακολουθούν ορισμένες προδιαγραφές:

α) υλικό λείο και μαλακό

β) σχήμα κυλινδρικό (μεγάλου όγκου)

γ) μήκος 3 ή περισσότερων cm.

Όπως προαναφέραμε, οι περισσότερες τραχειοστομίες γίνονται προγραμματισμένα και υπάρχει χρόνος προετοιμασίας του αρρώστου και της οικογένειάς του.

Η χειρουργική επέμβαση, οποιαδήποτε κι αν είναι, προκαλεί κάποιο στρες στον ασθενή το οποίο, όσο πιο έντονο είναι τόσο περισσότερο μπορεί να επιρεάσει αρνητικά την ομαλή λειτουργία του όλου οργανισμού. Πρωταρχικό στοιχείο στην όλη προεγχειρητική ετοιμασία του ασθενή είναι η ψυχολογική προετοιμασία, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μόνιμη τραχειοστομία. Συνήθως η ανησυχία και η αγωνία του αρρώστου προέρχονται από φόβο για το άγνωστο περιβάλλον, τα περίεργα μηχανήματα, τη νάρκωση και τον πόνο. Διερωτάται αν θα πονέσει, αν θα αισθάνεται τι θα γίνεται την ώρα του χειρουργείου αλλά και το αν θα ξυπνήσει. Ακόμη τον διακατέχει το αίσθημα του θανάτου και της ανασφάλειας. Τέλος η σκέψη για μια πιθανή αναπηρία, μόνιμη ή παροδική αυξάνει το αίσθημα του φόβου και της ανησυχίας. ΄Ετσι ο άρρωστος χρειάζεται να μάθει γιατί είναι αναγκαία η τραχειοστομία, σε ποια θέση πρόκειται να γίνει, ποια θα είναι η μετεγχειρητική νοσηλευτική φροντίδα του αλλά και τα προβλήματα που θα προκύψουν από τους τρόπους αντιμετώπισής τους, ιδιαίτερα το πρόβλημα της ομιλίας.

Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα ο νοσηλευτής να πρέπει να φερθεί με κρίση, σύνεση, στοργή, ενδιαφέρον και κατανόηση. Να δώσει λογικές πληροφορίες και εξηγήσεις στα πλαίσια της αρμοδιότητας του με σκοπό τη μείωση της ανησυχίας και του άγχους, εμπνέοντας έτσι το αίσθημα της ασφάλειας και πετυχαίνοντας καλύτερη συνεργασία. Ακόμη καλό θα ήταν ο ασθενής να επικοινωνήσει με τραχειοτομημένο άτομο ο οποίος έχει εξοικειωθεί με τη μόνιμη τραχειοστομία και αντιμετωπίζει το πρόβλημά του σωστά με υψηλό ηθικό.

Για όλα τα παραπάνω πρέπει να ενημερωθεί και η οικογένειά του. Διότι αυτή είναι που θα αποτελέσει το ηθικό στήριγμα και την άμεση και απώτερη μετεγχειρητική βοήθειά του τόσο στο νοσοκομείο όσο και μετά την έξοδό του στο σπίτι. Η πλήρης αποδοχή του ασθενή από την οικογένεια και η στοργική φροντίδα μέσα στους κόλπους της είναι το ισχυρότερο αντίδοτο στην τραυματική του αυτή εμπειρία.

Στη συνέχεια απαιτείται συγκατάθεση του ασθενούς για την επέμβαση και συγχρόνως δίνονται πληροφορίες για πιθανές επιπλοκές. Είναι σωστό και ασφαλές να υπογράψει ο ίδιος σε ειδικό έντυπο εφόσον είναι ενήλικας και έχει πνευματική διαύγεια.

Πριν από κάθε εξέταση ή θεραπεία προηγείται η κλινική εξέταση και η λήψη ιστορικού όπου λαμβάνεται υπόψη η ηλικία γιατί τα ηλικιωμένα άτομα αντιδρούν με βραδύτερο ρυθμό στις τραυματικές βλάβες. Επιπλέον γίνεται έλεγχος θρέψης-υδατοηλεκτρολυτική ισορροπία- γιατί η καλή θρέψη και ενυδάτωση βοηθά τον άρρωστο να αντιμετωπίσει το μετεγχειρητικό αρνητικό ισοζύγιο του αζώτου. Ακόμη γίνεται έλεγχος των φαρμάκων που παίρνει για να κριθεί αν πρέπει να συνεχιστούν ή να διακοπούν. Τέλος γίνονται κάποιες διαγνωστικές εξετάσεις όπως: γενική ούρων, ακτινογραφία θώρακα, ηλεκτροκαρδιογράφημα και ανάλυση αίματος. Στην ανάλυση αίματος περιλαμβάνεται η γενική αίματος, η αιμοσφαιρίνη, η ταχύτητα καθίζησης, το σάκχαρο, η ουρία, προθρομβίνη, ομάδα και Rhesus, αυστραλιανό αντιγόνο, εργαστηριακός έλεγχος αφροδίσιας νόσου (VDRL-Wassermann), ELISA-RIBA. Παράλληλα προς την παραπάνω προετοιμασία είναι αναγκαία και η αντιμετώπιση των φλεγμονών του αναπνευστικού συστήματος, αν κριθεί αναγκαίο, χορήγηση αντιβιώσεως καθώς και η διδασκαλία για προσπάθεια αποβολής των εκκρίσεων με βήχα, αναπνευστικές ασκήσεις, βρογχική παροχέτευση ή και αναρρόφηση ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου.

Την προηγούμενη ημέρα της επέμβασης ο ασθενής μας ενδιαφέρει να είναι καθαρός, εσωτερικά (έντερο) και εξωτερικά (σώμα) και να τον διατηρούμε όσο γίνεται ήρεμο και ξεκούραστο. Επιδιώκουμε την εξάλειψη των πηγών μόλυνσης με την ατομική υγιεινή, την τήρηση της ασηψίας του εγχειρητικού πεδίου καθώς και την ελαχιστοποίηση άλλων παραγόντων που μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση προβλημάτων και επιπλοκών. Οι ιατρικές οδηγίες γράφονται έγκαιρα για την έγκυρη εφαρμογή τους και δίνονται ελαφρά γεύματα. ΄Ετσι το απόγευμα της προηγούμενης της επέμβασης γίνεται καθαρτικός υποκλυσμός με σκοπό τον καθαρισμό του εντέρου και την πρόληψη συλλογής αερίων και επομένως την μετεγχειρητική διάταση του εντέρου. Ακόμη γίνεται ετοιμασία δέρματος του εγχειρητικού πεδίου η οποία περιλαμβάνει αποτρίχωση (αν ενδείκνυται) και τοπική αντισηψία που γίνεται μετά το λουτρό καθαριότητας.

Το βράδυ της παραμονής της επέμβασης χορηγείται κάποιο ηρεμιστικό-υπνωτικό φάρμακο για την εξασφάλιση καλού ύπνου και ανάπαυσης. Γιατι η ψυχική ένταση και το άγχος που προκαλεί η ιδέα της επέμβασης μειώνουν την ικανότητα του ατόμου να χαλαρώσει, να αναπαυθεί και να κοιμηθεί με αποτέλεσμα να έχουμε την εμφάνιση συμπτωμάτων κόπωσης.

Την ημέρα της επέμβασης ο ασθενής δεν λαμβάνει τίποτα από το στόμα για περίπου έξι με οχτώ ώρες, για τους γνωστούς λόγους, και γίνεται λήψη των ζωτικών σημείων ως βασικό κριτήριο της γενικής κατάστασής του. Αφαιρούνται φακοί επαφής ή γυαλιά, γιατί αφενός μεν μπορεί να σπάσουν και να τραυματίσουν τον ασθενή, αφετέρου δε για τον εύκολο έλεγχο της κόρης του οφθαλμού, κυρίως κατά τη νάρκωση. Γίνεται επίσης αφαίρεση πρόσθετων δοντιών και οδοντοστοιχίας γιατί λόγω της μυϊκής χαλάρωσης από τη νάρκωση είναι δυνατόν να μετακινηθούν και να αποφράξουν την αναπνευστική οδό με σοβαρές συνέπειες ασφυξίας και θανάτου. Αφαιρούνται επίσης φουρκέτες, τσιμπιδάκια και κοσμήματα γιατί μπορεί να έρθουν σε επαφή με το μεταλλικό πλαίσιο της χειρουργικής τράπεζας και να προκληθεί έγκαυμα από τη διαθερμία. Παράλληλα καθαρίζονται βαμμένα νύχια και χείλη γιατί κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, γίνεται έλεγχος από τα σημεία αυτά για την καλή ή κακή οξυγόνωση του αρρώστου (η κυάνωσή τους είναι κριτήριο κακής οξυγόνωσης). Τα προσωπικά αντικείμενα παραδίδονται στην Προϊσταμένη για φύλαξη ή στους οικείους. Πριν την επέμβαση ο ασθενής πρέπει να ουρήσει γιατί μπορεί να κενωθεί στη χειρουργική τράπεζα λόγω μυϊκής χαλάρωσης από τη νάρκωση ή τοποθετείται καθετήρας. Επιπλέον ο υπεύθυνος νοσηλευτής ή νοσηλεύτρια του τμήματος που ετοιμάζει τον άρρωστο για το χειρουργείο συμπληρώνει όλα τα στοιχεία στο προεγχειρητικό δελτίο. Συγχρόνως γίνεται έλεγχος αν έγιναν όλα όσα αφορούν την προετοιμασία του αρρώστου. Το συμπληρωμένο προεγχειρητικό δελτίο, το ατομικό βιβλιάριο, ο φάκελος ιστορικού και τα φάρμακα- αν έχει- τον συνοδεύουν στο χειρουργείο. Ωστόσο αντικαθίστανται τα ενδύματα και τα εσώρουχά του με χειρουργικό πουκάμισο, κάλυμμα κεφαλής για λόγους καθαριότητας και για την πρόληψη λάθους τοποθετείται ταυτότητα στο χέρι του με ονοματεπώνυμο και την κλινική που νοσηλεύεται η οποία ελέγχεται στο χειρουργείο για τον ίδιο λόγο. Γίνεται ακόμη προνάρκωση η οποία μπορεί να γίνει στο χειρουργείο ή στο τμήμα μισή με μία ώρα πριν φύγει ο ασθενής για το χειρουργείο. Η προνάρκωση περιλαμβάνει τη χορήγηση πεθιδίνης ως ναρκωτικό-αναλγητικό και ατροπίνη για την αναστολή των εκκρίσεων. Επιπρόσθετα δίνονται εξηγήσεις στον ασθενή ότι με την προνάρκωση θα αισθανθεί μία μυϊκή χαλάρωση και υπνηλία χωρίς να χάσει τις αισθήσεις του καθώς και ξηρότητα στόματος. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να μείνει στο κρεβάτι για την πρόληψη πτώσεως και οι συγγενείς μπορούν να μείνουν κοντά του μέχρι να μεταφερθεί στο χειρουργείο.

Αφού έχουν τελεσθεί οι παραπάνω ετοιμασίες ο ασθενής είναι έτοιμος για τη μεταφορά του στο χειρουργείο. Η μεταφορά του από το τμήμα στο χειρουργείο γίνεται από προσωπικό και φορείο του χειρουργείου σε ρυθμισμένη ώρα. Αν είναι κλινήρης σκεπάζεται με σεντόνι και μεταφέρεται με ήπιες και συντονισμένες κινήσεις στο φορείο. Συνοδεύεται μέχρι τον ανελκυστήρα από το νοσηλευτή ή ακόμη και στο χειρουργείο, αν υπάρχει ειδικός λόγος.

Η μετεγχειρητική νοσηλευτική φροντίδα του αρρώστου αρχίζει μετά το τέλος της επέμβασης και φτάνει μέχρι την έξοδό του από το νοσοκομείο και την πλήρη αποκατάστασή του.

Μετά την επέμβαση ο ασθενής μεταφέρεται με φορείο στην αίθουσα ανάνηψης. Σ' αυτήν παραμένει μέχρι να διαπιστωθεί ότι συνήλθε από τη νάρκωση και σταθεροποιήθηκαν τα ζωτικά του σημεία. Είναι χώρος εξοπλισμένος με όλα τα αντικείμενα και τις συσκευές για την άμεση αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών.

Επιστρέφοντας ο ασθενής από το χειρουργείο στη νοσηλευτική μονάδα, ο νοσηλευτής φροντίζει στο να υπάρχουν τα παρακάτω αντικείμενα στο κομοδίνο και κοντά στο κρεβάτι του:

-τραχειοσωλήνα έτοιμο με ταινία

-διαστολέας τραχείας

-ψαλίδι

-δύο λαβίδες Pean

-γάζες-γάντια

-καθετήρες αναρρόφησης (δύο-τρεις)

-φυσιολογικό ορό

-τετράγωνο μεγάλο

-χαρτοσακούλα

-αναρροφητήρα

Επίσης ο νοσηλευτής είναι υπεύθυνος για την μεταφορά του αρρώστου από το φορείο στο κρεβάτι με ήπιες κινήσεις και τον τακτοποιεί σε καθιστή ή ημικαθιστή θέση, αν η γενική του κατάσταση το επιτρέπει. Ελέγχει τα ζωτικά του σημεία για την εκτίμηση της γενικής του κατάστασης και ενημερώνει το δελτίο νοσηλείας για την ώρα επιστροφής από το χειρουργείο. Παράλληλα επιβλέπει το τραύμα και τις εξωτερικές γάζες μήπως αιμορραγεί αλλά και τις παροχετεύσεις και τις συνδέσεις για την καλή λειτουργία τους. Ακόμη εξετάζεται για το επίπεδο συνείδησης και τις κινήσεις των άκρων που αφορούν τη νευρολογική κατάστασή του. Είναι αναγκαία η εκτίμηση της λειτουργίας των νεφρών. Με άλλα λόγια, γίνεται μέτρηση της ποσότητας των ούρων και αναγράφεται σε ειδικό πίνακα προσλαμβανόμενων και αποβαλλόμενων υγρών για την πρόληψη επίσχεσης των ούρων. Τον προστατεύει από ρεύματα αέρα να μην κρυώσει και εκτιμά τον πόνο και τη δυσφορία και φροντίζει για την ανακούφισή του. Επιπλέον ο νοσηλευτής παρακολουθεί την ενδοφλέβια έγχυση υγρών, το ρυθμό ροής και φροντίζει για την έγκαιρη αντικατάσταση της φιάλης. Ελέγχει το σημείο φλεβοκέντησης και αν κριθεί αναγκαίο ακινητοποιεί το χέρι προληπτικά για να μη σπάσει η φλέβα. Ενθαρρύνει τον άρρωστο να παίρνει βαθιές αναπνοές, να βήχει και να αλλάζει συχνά θέσεις για την πρόληψη επιπλοκών από το αναπνευστικό και κυκλοφορικό σύστημα. Κρίνεται απαραίτητο να συμβουλεύεται και να διεκπεραιώνει τις ιατρικές οδηγίες και να οργανώνει τη νοσηλευτική φροντίδα του εικοσιτετραώρου. Στη συνέχεια ακούει προσεκτικά τυχόν παράπονα και ενοχλήματά του και τον υποστηρίζει ψυχολογικά.

Όσον αφορά την εικόνα του ασθενή μετά την παραλαβή του από το χειρουργείο, αυτός επιστρέφει με πλαστικό τραχειοσωλήνα (με ή χωρίς cuff) ή μεταλλικό σε ειδικές περιπτώσεις. Ο νοσηλευτής θεωρείται καταρτισμένος ώστε να πραγματοποιήσει αναρρόφηση μέσα από οποιοδήποτε τραχειοσωλήνα αλλά και αλλαγή του.Για την αναρρόφηση χρησιμοποιούμε άσηπτη τεχνική η οποία σκοπό έχει να απομακρύνει εκκρίσεις -αν ο βήχας δεν είναι αποτελεσματικός- μέσα από το τραχειοβρογχικό δένδρο, ώστε να διατηρείται βατός ο αεραγωγός. Η ανάγκη για αναρρόφηση φαίνεται μέσα από τις θορυβώδεις και υγρές αναπνοές και την αύξηση συχνότητας σφυγμού και αναπνοών.

Για την πραγματοποίησή της απαιτείται δίσκος με:

-αποστειρωμένους καθετήρες μιας χρήσης Νο 14 ή 16 (ενήλικες) και Νο 8 ή 10 (παιδιά), δύο ή περισσότερους

-αποστειρωμένα γάντια δύο ή περισσότερα ζεύγη

-αποστειρωμένο φυσιολογικό διάλυμα χλωριούχου νατρίου

-Δύο αποστειρωμένες σύριγγες των 5 ml και βελόνες

-Αποστειρωμένο δοχείο για πλύση του καθετήρα

-Αναρροφητήρα-σωλήνες αναρρόφησης

Η διαδικασία αναρρόφησης μέσα από τραχειοσωλήνα χωρίς cuff είναι η εξής: Ενημερώνεται ο άρρωστος και του διευκρινίζεται ο σκοπός της αναρρόφησης.

Γίνεται έλεγχος της λειτουργίας του αναρροφητήρα Ο νοσηλευτής ανοίγει με άσηπτη τεχνική το δοχείο έκπλυσης (καψάκι) του καθετήρα και το γεμίζει με φυσιολογικό διάλυμα NaCl. Αποκαλύπτει ελαφρά την άκρη του καθετήρα για να διευκολυνθεί στην αφαίρεσή του και φορά γάντια. Αφαιρεί τον καθετήρα μέσα απ' τη θήκη του και τον συνδέει με το ένα σκέλος διχαλωτού συνδετικού που είναι εφαρμοσμένο στο σωλήνα του αναρροφητήρα. Επαλείφει τον καθετήρα με φυσιολογικό διάλυμα NaCl και ανοίγει τον αναρροφητήρα Περνά τον καθετήρα με το ελεύθερο σκέλος του διχαλωτού συνδετικού ανοικτό για να μη γίνεται αναρρόφηση. Στη συνέχεια κλείνει με τον αντίχειρα το ελεύθερο σκέλος του διχαλωτού συνδετικού και για να περάσει ο καθετήρας μέσα σε έναν από τους δύο βρόγχους ζητά από τον άρρωστο να στρέψει το κεφάλι του προς το αντίθετο μέρος από εκείνο που βρίσκεται ο νοσηλευτής. Αφαιρεί τον καθετήρα όταν ο άρρωστος βήχει, γιατί ο καθετήρας κλείνει τον αεραγωγό και εμποδίζει την έξοδο των εκκρίσεων. Για παχύρευστες εκκρίσεις, πριν από τη εισαγωγή του καθετήρα γίνεται ενστάλαξη φυσιολογικού διαλύματος NaCl (3 με 5 ml) έτσι ώστε να ρευστοποιηθεί η βλέννα. Υπαρχει πάντοτε χαρτοβάμβακο ή δοχείο για τις εκκρίσεις. Ο νοσηλευτής περιστρέφει τον καθετήρα ανάμεσα στον δείκτη και τον αντίχειρα και τον μετακινεί με ήπιες κινήσεις, ελαφρά πάνω-κάτω, καθώς τον αφαιρεί. Η αναρρόφηση δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 15 sec κάθε φορά και αφήνει τον άρρωστο να ξεκουράζεται για τρία λεπτά και επαναλαμβάνει την αναρρόφηση άμα χρειάζεται. Στα ενδιάμεσα ο ασθενής καλό είναι να οξυγονώνεται και να αερίζεται για να μειωθεί η υποξία και να προληφθούν τυχόν αρρυθμίες. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί στηθοσκόπιο για ακρόαση κατά μήκος του βρογχικού δένδρου επιβεβαιώνοντας την αποτελεσματικότητα της αναρρόφησης. Η αναπνοή πρέπει να είναι ήρεμη και χωρίς προσπάθεια στο τέλος της αναρρόφησης. Μετά το τέλος της αναρρόφησης απομακρύνονται καθετήρας, γάντια και καψάκι.

Η αλλαγή τραχειοσωλήνα χωρίς cuff προϋποθέτει δίσκο με:

-Αποστειρωμένο set τραχειοστομίας

-Τραχειοσωλήνα αποστειρωμένο έτοιμο με γάζα και ταινία

-Νεφροειδές, χαρτοσακούλα, ψαλίδι,

-Αποστειρωμένα τολύπια, μικρές και μεγάλες γάζες

-Ελαιώδη ουσία, αντισηπτική αλοιφή

-Φυσιολογικό ορό, χαρτοβάμβακα

-Αποστειρωμένα γάντια, Betadine

Πριν από οποιαδήποτε ενέργεια, επιβάλλεται η ενημέρωση του ασθενή για τη νοσηλεία που θα του γίνει και του ζητείται να κάνει ελαφρά έκταση της κεφαλής του προς τα πίσω. Η πρώτη αλλαγή συνήθως γίνεται από τον γιατρό και κατόπιν από τους νοσηλευτές και η διαδικασία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην πρώτη αλλαγή, διότι υπάρχει κίνδυνος σύμπτωσης των χειλέων της τομής και πρόκληση ασφυξίας στον άρρωστο.

Ο νοσηλευτής χαλαρώνει την ταινία που στηρίζει τον σωλήνα και δίνει στον άρρωστο να κρατήσει ένα χαρτοβάμβακο μπροστά στο στόμιο ζητώντας του να βήξει για να αποβληθούν οι εκκρίσεις. Κρατάει τον τραχειοσωλήνα με τα δυό του χέρια από τα άκρα του και τον αφαιρεί με σταθερή κίνηση προς τα έξω και κάτω τοποθετώντας τον στο νεφροειδές. Συστήνει στον άρρωστο να ξαναβήξει ώστε να απαλλαγεί τελείως από τις εκκρίσεις. Καθαρίζει το στόμιο από τις εκκρίσεις και απορρίπτει τα άχρηστα στη χαρτοσακούλα. ΄Επειτα καθαρίζει καλά την τραυματική επιφάνεια και την γύρω περιοχή του δέρματος πρώτα με φυσιολογικό ορό και μετά με αντισηπτική διάλυση. Χρησιμοποιεί αντισηπτική αλοιφή, αν υπάρχει δερματίτιδα και επαλείφει τον τραχειοσωλήνα με ελαιώδη ουσία για να γλιστράει κατά την είσοδό του. Ζητά στον άρρωστο να κάνει ελαφρά έκταση της κεφαλής προς τα πίσω και να πάρει βαθειά ανάσα για να διευκολυνθεί η είσοδος του αποστειρωμένου τραχειοσωλήνα στο στόμιο, η οποία γίνεται με σταθερή κίνηση προς τα μέσα και κάτω κρατώντας τον από τα δυο του άκρα. Στη συνέχεια στερεώνει τον τραχειοσωλήνα στη θέση του με την ταινία και βεβαιώνεται ότι είναι σωστά τοποθετημένος, ούτε χαλαρά για να μη βγει με το βήχα, ούτε σφιχτά για να μην πιέζει. Τέλος αφήνει τον άρρωστο καθαρό σε αναπαυτική θέση, συγκεντρώνει και απομακρύνει τα χρησιμοποιημένα αντικείμενα, απορρίπτοντας τα άχρηστα υλικά και φροντίζει τυχόν εργαλεία για αποστείρωση.

Σε περιπτώσεις τραχειοσωλήνα με cuff απαιτούνται τα ίδια υλικά και επιπλέον μία σύριγγα καθώς η ταινία στήριξης περιέχεται στο set τραχειοσωλήνα, η οποία πρέπει να χρησιμοποιηθεί με προσοχή ώστε να διατηρηθεί ο σωλήνας αποστειρωμένος. Τοποθετείται κατά την ώρα εισπνοής με τους ίδιους χειρισμούς και στη συνέχεια ο νοσηλευτής φουσκώνει το cuff με αέρα. Η ποσότητα αέρα ρυθμίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες του set. Το cuff κατά την παραμονή του στον άρρωστο πρέπει να ξεφουσκώνει κατά διαστήματα για 5-10 λεπτά για να αιματωθεί η περιοχή που πιέζεται και να προληφθεί πιθανή νέκρωση. Κατά το ξεφούσκωμα του cuff ο νοσηλευτής εξασφαλίζει επαρκή αερισμό στον άρρωστο και παρακολουθεί τα ζωτικά του σημεία. Η φροντίδα του στομίου είναι η ίδια όπως παραπάνω.

Ο μεταλλικός τραχειοσωλήνας χρησιμοποιείται σε ειδικές περιπτώσεις, το υλικό παραμένει ίδιο καθώς και η διαδικασία αλλαγής. Μετά την αφαίρεσή του, αφαιρούμε τις ταινίες και τοποθετείται σε αντισηπτική διάλυση για αρκετή ώρα να μαλακώσουν οι ξηραμένες εκκρίσεις. Δεν χρησιμοποιείται ζεστό διάλυμα γιατί πήζει το λεύκωμα του αίματος και των εκκρίσεων. Ο καθαρισμός του τραχειοσωλήνα γίνεται με μικρό βουρτσάκι ή γάζα και λαβίδα, αφού πρώτα διαχωριστεί ο εσωτερικός από τον εξωτερικό σωλήνα. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον καθαρισμό του αυλού του σωλήνα. Γίνεται καλό σαπούνισμα και ξέπλυμα και ετοιμάζεται με γάζα και ταινία για αποστείρωση. Αν η αλλαγή γίνει μόνο στον εσωτερικό σωλήνα, μετά τον καθαρισμό γίνεται βρασμός του σωλήνα σε απεσταγμένο νερό για 5-10 λεπτά και μετά ξαναχρησιμοποιείται. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σύρμα για το καθάρισμα του σωλήνα γιατί μπορεί να παγιδευτούν ρινίσματα και να τα εισπνεύσει ο άρρωστος.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης μπορεί να υπάρξουν κάποιες επιπλοκές όπως:

-Αιμορραγία από ανεπαρκή αιμόσταση

-Υποδόριο ή μεσοθωρακικό εμφύσημα

-Πνευμοθώρακας

-Τρώση οπισθίου τοιχώματος της τραχείας

-Βλάβη του λαρυγγικού νεύρου

 

Οι παραπάνω επιπλοκές συνήθως προλαμβάνονται όταν η τραχειοστομία γίνεται με ευνοϊκές συνθήκες προγραμματισμένη στο χειρουργείο.Εκτός από τις διεγχειρητικές επιπλοκές εμφανίζονται και οι μετεγχειρητικές όπως:

-μετεγχειρητική αιμορραγία

-απόφραξη της αναπνευστικής οδού από στερεοποιηθήσεις εκκρίσεις ή παρεκτόπιση του τραχειοσωλήνα από τη θέση του

-μόλυνση (από τα χέρια του αρρώστου, των συνοδών, το περιβάλλον του θαλάμου, στοματικές εκκρίσεις, γάζες)

-υποστατική πνευμονία

-εισρόφηση και ατελεκτασία

-παράλυση φωνητικών χορδών

Τέλος υπάρχουν και οι όψιμες επιπλοκές:

-ελκωτική τραχειϊτιδα με αποτέλεσμα την ουλώδη στένωση οφειλομένη σε πίεση από τον αεροθάλαμο του τραχειοσωλήνα σε συρρίκνωση της ουλής και σε μολύνσεις

-τραχειοοισοφαγικό συρίγγειο

-ανακοπή ή αιφνίδιος θάνατος ως αποτέλεσμα της αναρρόφησης ή άλλων χειρισμών.

Τα άτομα που έχουν υποστεί τραχειοστομία με την ανάλογη διδασκαλία μπορούν και πρέπει να εφαρμόζουν συστηματικά τα εξής:

-να φορούν ρούχα με υψηλό γιακά ή ελαφρό μανδήλι λαιμού για αισθητικούς λόγους και για προφύλαξη εισόδου ξένων σωμάτων στο στόμιο.

-Να περιποιούνται το στόμιο και να διατηρούν το δέρμα στη γύρω περιοχή καθαρό, ελαστικό με τη χρήση κρέμας για την πρόληψη ραγάδων

-Να εξασφαλίζουν υγρή ατμόσφαιρα για την πρόληψη ξήρανσης των βλεννογόνων.

-Να ενθαρρύνονται να συνεργαστούν με τους ειδικούς για τη λογοθεραπεία και να μάθουν τη χρήση της ειδικής συσκευής ομιλία

Αξιολογήστε το άρθρο 
4 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις