ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


ΟΞΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΟ ΓΛΑΥΚΩΜΑ
390 αναγνώστες
Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012
10:45

Ανατομία

Το αισθητήριο όργανο της όρασης αποτελείται από:

-το βολβό του οφθαλμού με το οπτικό νεύρο

-τους μύες του οφθαλμικού κόγχου

-και τα επικουρικά μόρια του βολβού.

Ο βολβός του οφθαλμού

Παριστάνει το σπουδαιότερο τμήμα του αισθητηρίου της όρασης. Έχει σχήμα ανώμαλο, σφαιρικό καταλαμβάνει το πρόσθιο τμήμα του οφθαλμικού κόγχου και αποτελείται από τρεις χιτώνες. Από έξω προς τα μέσα είναι: ο ινώδης χιτώνας, ο αγγειώδης χιτώνας και ο αμφιβληστροειδής. Οι τρεις χιτώνες αποτελούν την κοιλότητα του βολβού.

Ο ινώδης χιτώνας: παριστάνει τον εξωτερικό χιτώνα του βολβού και αποτελείται από τον σκληρό χιτώνα προς τα πίσω και τον κερατοειδή προς τα εμπρός. Έχει σκληρή σύσταση και αποτελεί το σκελετό του βολβού. Προφυλάσσει τους υπόλοιπους χιτώνες και συγκρατεί σταθερή την ενδοφθάλμια πίεση.

Ο αγγειώδης χιτώνας: βρίσκεται ανάμεσα στον αμφιβληστροειδή και τον ινώδη χιτώνα και αποτελείται από τρία τμήματα, τον χοριοειδή χιτώνα, το ακτινωτό σώμα και την ίριδα. Ο χιτώνας αυτός περιέχει τα αγγεία του βολβού, παράγει το υδατοειδές υγρό, στηρίζει το φακό και την ένταση του φωτός που προσπίπτει στον αμφιβληστροειδή.

Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας: ο αμφιβληστροειδής χιτώνας αποτελεί τον ευαίσθητο στις φωτεινές ακτίνες χιτώνα του οφθαλμού. Καλύπτει από μέσα τον αγγειώδη χιτώνα και παρουσιάζει τρεις μοίρες: την οπτική, την ακτινωτή και την ιριδική.

Οι μύες του οφθαλμικού κόγχου.

Μέσα στον οφθαλομικό κόγχο, υπάρχουν επτά γραμμωτοί μύες καθώς και διάσπαρτες λείες μυικές ίνες, οι οποίες σχηματίζουν τον κογχαίο μυ. Χαρακτηριστικό των μυών αυτών είναι ότι εξαιρετικές λεπτές και ακριβείς.

Τα επικουρικά μόρια του βολβού.

Τα επικουρικά μόρια του βολβού είναι:

-τα ινώδη έλυτρα του βολβού

-τα φρύδια

-τα βλέφαρα

-ο επιπεφυκώς υμένας

-και η δακρυική συσκευή.

Φυσιολογία

Η όραση, δηλαδή η αισθητηριακή λειτουργία οφθαλμού αποτελεί την ανώτερη αισθητηριακή αντίληψη του φωτός των αντικειμένων και των χρωμάτων. Χάρη σ' αυτή την ικανότητα ερχόμαστε σε επαφή με το γύρω κόσμο και συνειδητοποιούμε τη θέση μας και την κίνηση μας μέσα στο χώρο.

Οι φωτεινές ακτίνες όταν προσπέσουν στο μάτι μας, περνούν τα διαφανή στοιχεία του (τον κερατοειδή, το υδατοειδές υγρό, το φακό και το υαλοειδές, το φακό και το υαλοειδές σώμα) και τέλος συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή. Ο αμφιβληστροειδής δρα ως το «φιλμ» της φωτογραφικής μηχανής.

Οι ακτίνες αυτές ερεθίζουν ιδιαίτερα τα κωνία και τα ραβδία και προκαλούν φωτοχημικές διεργασίες και βιοηλεκτρικές μεταβολές που τελικά γίνονται νευρικά σήματα και μεταφέρονται στο οπτικό νεύρο και όλη την οπτική οδό στον εγκέφαλο. Στο φλοιό του εγκεφάλου, στον ινιακό λοβό του αλλά και σε περιοχές του κροταφικού και βρεγματικού λοβού, τα σήματα αυτά κατά κάποιο τρόπο «αποκωδικοποιούνται» και ολοκληρώνεται η όλη λειτουργία της όρασης. Με άλλα λόγια έχουμε έναν υποδοχέα - δέκτη του αμφιβληστροειδή και ένα ανώτερο κέντρο επεξεργασίας των ερεθισμάτων, του ινιακού λοβού του εγκεφάλου που αποτελεί και το κέντρο της όρασης.

Τα ανατομικά στοιχεία που σχετίζονται με το γλαύκωμα

Οι σπουδαιότεροι ανατομικοί παράγοντες που σχετίζονται με τη ρύθμιση της ενδοφθάλμιας πίεσης βρίσκονται στο πρόσθιο ημιμόριο του οφθαλμού και είναι οι εξής:

1. Το ακτινωτό σώμα. Το ακτινωτό σώμα είναι πίσω και πλάγια από τη στρογγυλεμένη κορυφή της γωνίας του πρόσθιου θαλάμου και παίζει σπουδαίο ρόλο στην προσαρμογή, την παραγωγή του υδατοειδούς υγρού και πιθανότατα στη ρύθμιση του συντελεστή αποχέτευσης. Ο πρόσθιος θάλαμος βρίσκεται μπροστά από τον κερατοειδή και πίσω από την ίριδα και την κεντρική μοίρα της πρόσθιας επιφάνειας του φακού περιφερικά από τη γωνία της ίριδας. Ενώ ο οπίσθιος θάλαμος μοιάζει με κοίλο δακτύλιο, που εμφανίζει σε διατομή σχήμα τρίγωνο. Μπροστά αφορίζεται από την ίριδα, πίσω από την περιφερειακή μοίρα της πρόσθιας επιφάνειας του φακού καθώς και από την ακτινωτή ζώνη, περιφερικά από τις ακτινοειδείς προβολές.

2. Ο κρυσταλλοειδής φακός και η ίριδα. Η θέση του φακού και της ίριδας καθορίζουν το βάθος του πρόσθιου θαλάμου ενώ η περιφέρεια της ίριδας και το σημείο πρόσφυσης της στην πρόσθια επιφάνεια του ακτινωτού σώματος προσδιορίζουν το εύρος της γωνίας και την έκταση της επαφής της ίριδας επάνω στο φακό.

3. Ο σκληροκερατοειδικός διηθητικός ηθμός. Ο διηθητικός ηθμός είναι ο ιστός από τον οποίο διέρχεται το υδατοειδούς καθ' οδόν προς το σωλήνα του Schlemm και από εκεί με τα αθροιστικά σωληνάρια, στις πρόσθιες ακτινοειδείς φλέβες που χρησιμεύουν για την αποχέτευση του υδατοειδούς από τον πρόσθιο θάλαμο και τον φλεβικού αίματος από το ακτινωτό σώμα.

Το υδατοειδές υγρό

Το υδατοειδές υγρό είναι λεμφώδες υγρό, άχρωμο διαφανές και χρησιμεύει για τη διατήρηση της ενδοφθάλμιους πίεσης καθώς και για τη θρέψη του φακού και του κερατοειδούς. Παράγεται από τα αγγεία του ακτινωτού σώματος, αθροίζεται στην αρχή στο οπίσθιο θάλαμο και με τη φακοκοραία σχισμή φέρεται στον πρόσθιο θάλάμο.

Παράγοντες που επηρεάζουν τη σύσταση του υδατοειδούς.

Η σύσταση του υδατοειδούς επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, οι σπουδαιότεροι από τους οποίους είναι:

1. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του φραγμού που υπάρχει ανάμεσα στο πλάσμα και το υδατοειδές.

2. Η χημική σύσταση του πρωτογενούς διηθήματος από το στρώμα των ακτινοειδώς προβολών από το οποίο παράγεται το υδατοειδές.

3. Ο ρυθμός αποχέτευσης του υδατοειδούς από τον οφθαλμού.

4. Οι αλλαγές που προκαλούνται στο υδατοειδές σαν αποτέλεσμα της ανταλλαγής ύλης από την ίριδα με διάχυση και από τα προϊόντα του μεταβολισμού όλων των ιστών που διαβρέχονται από τα υδατοειδές.

Η ενδοφθάλμια πίεση

Η ενδοφθάλμια πίεση είναι η πίεση που ασκεί το υδατοειδές υγρό, το οποίο παράγεται από τις ακτινωτό σώμα στα τοιχώματα του βολβού.

Η ενδοφθάλμια πίεση πρέπει να μετράται σε κάθε ολοκληρωμένη φυσική εξέταση και πολλοί κλινικοί γιατροί παραπέμπουν τους άνω των 40 ετών αρρώστους στον οφθαλμίατρο για μέτρηση της μια φορά το χρόνο.

Για τη μέτρηση της χρησιμοποιείται το τονόμετρο Schiotz. Ο άρρωστος πρέπει να είναι ήρεμος. Τα σφιχτά κολλάρα χαλαρώνονται για προαγωγή της φλεβικής ροής. Ενημερώνεται ότι δεν πρέπει να τρίβει τα μάτια του για μισή ώρα μετά την εξέταση, οπόταν θα συνεχίζεται η δράση του τοπικού αναισθητικού.

Η διαπίστωση αυξημένης πίεσης αποτελεί ένδειξη πλήρους αξιολόγησης του οφθαλμού από τον οφθαλμίατρο.

Πολλές φορές για την ανίχνευση της παρουσίας γλαυκώματος ανοικτής γωνίας, ο οφθαλμίατρος μετρά και αναγράφει τη βασική ενδοφθάλμια πίεση. Στη συνέχεια, ο άρρωστος πίνει ένα λίτρο νερό και η ενδοφθάλμια πίεση μετράται και αναγράφεται σε μεσοδιαστήματα 30, 45,και 60 min από τη λήψη του νερού.

Σήμερα, για μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης χρησιμοποιείται ευρέως το απλανόμετρο (applanometer Goldman). Είναι ένα ηλεκτρονικό όργανο που εξασφαλίζει ακριβέστερη μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Φυσιολογικές τιμές ενδοφθάλμιας πίεσης

Η ενδοφθάλμια πίεση στους υγιείς φτάνει κατά μέσο όρο στα 15-16 mmHg. Όσο πιο πάνω από τα 20 mmHg βρίσκεται η πίεση και όσο πιο πολύ διατηρείτε σ' αυτό το ύφος, τόσο γρηγορότερα επέρχεται η βλάβη. Τιμές πίεσης πάνω από 26 mmHg παρουσιάζονται εξαιρετικά σπάνια σε υγιή άτομα.

Μεταβολές της φυσιολογίας ενδοφθάλμιας πίεσης.

Η εκεί πίεση δεν παραμένει σταθερή αλλά μεταβάλλεται συνεχώς. Οι διακυμάνσεις της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι αποτέλεσμα διαφόρων εξωτερικών ή εσωτερικών επιδράσεων. Οι κυριότεροι τρόποι μεταβολής της ενδοφθάλμιας πίεση είναι:

1. Απότομες μεταβολές της πίεσης.

2. Ημερήσιες μεταβολές της πίεσης.

3. Πειραματικές μεταβολές της πίεσης.

4. Τραυματικές μεταβολές της πίεσης.

5. Περιβαλλοντικές μεταβολές της πίεσης.

Ορισμός γλαυκώματος

Το γλαύκωμα είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Η αύξηση οφείλεται ή σε αυξημένη παραγωγή του υδατοειδούς υγρού ή σε μειωμένη απορρόφηση του, με αποτέλεσμα την άνοδο της ενδοφθάλμιας πίεσης, που μπορεί να φτάσει στα 30-40 mmHg. Η αυξημένη πίεση προκαλεί πόνο και τύφλωση, ενώ ακόμα, ωθεί το υδατοειδές υγρό μέσα στον κερατοειδή, όπου σχηματίζει μικρές σταγόνες. Το άτομο αρχίζει να βιώνει αμαυρωμένη όραση, επειδή εμποδίζεται το φως να περάσει μέσα από τον κερατοειδή. Ο αμφιβληστροειδής συμπιέζεται, η θρέψη του μειώνεται και τόσο αυτός όσο και το οπτικό νεύρο βαθμιαία καταστρέφονται, εκτός αν ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό της εξέλιξης της νόσου.

Επειδή η τελική κατάληξη του γλαυκώματος είναι η τύφλωση, έγκαιρη ανίχνευση και θεραπευτική παρέμβαση είναι μεγάλης σημασίας.

Έξι είναι τα σήματα κινδύνου του γλαυκώματος:

1. Συχνές αλλαγές στα γυαλιά, κανένα από τα οποία δεν είναι ικανοποιητικό.

2. Αμαυρωμένη ή ομιχλώδης όραση, που καθαρίζει για πολύ λίγο.

3. Απώλεια περιφερικής όρασης.

4. Δακτυλίδια με χρώματα του ουράνιου τόξου γύρω από τα φώτα.

5. Δυσκολία προσαρμογής στα σκοτεινά δωμάτια.

6. Δυσκολία στην εστίαση κοντινής εργασίας.

Το άτομο που βιώνει οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα πρέπει να ζητά αμέσως ιατρική βοήθεια. Εξάλλου, όλα τα άτομα που είναι ηλικίας άνω των 35 ετών πρέπει να υποβάλονται σε πλήρη οφθαλμολογική εξέταση κάθε δύο χρόνια.

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις