ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


ΛΕΠΡΑ
506 αναγνώστες
Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012
07:40

Ορισμός

Είναι μία χρόνια λοιμώδης νόσος που προσβάλλει κυρίως το δέρμα και το νευρικό σύστημα. Προκαλείται από το μυκοβακτηρίδιο της λέπρας .

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Η λέπρα είναι νόσημα των τροπικών χωρών όπως η Ινδία, η Αφρική η Ν.Α. Ασία και η νότιος Αμερική. Θεωρείται σπάνια για τις δυτικές κοινωνίες. Η νόσος μεταδίδεται από εισπνοή ή κατάποση μολυσμένων ρινικών σταγονιδίων. Ο μικροοργανισμός διεισδύει στα κύτταρα του Schwann, τα οποία περιβάλλουν τα δερματικά νεύρα. Ο βαθμός και η βαρύτητα προσβολής κυρίως εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση του ασθενούς και από το βακτηριδιακό περιβάλλον. Σημαντικό επίσης θεωρείται το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Η λέπρα ταξινομείται σε φυματιοειδή (Tubersuloid, T), ενδιάμεση (Bordeline, B)και λεπρωματώδη (Lepromatous, L), ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ασθενούς. Οι κλινικές αυτές μορφές χαρακτηρίζονται σαν LL,BB και ΤΤ και οι ενδιάμεσες κλινικές μορφές σαν ΒΤ και ΒL. Κριτήρια για την ταξινόμηση των μορφών αυτών είναι η κλινική εικόνα και η δοκιμασία λεπτομίνης. Η τελευταία θεωρείται σαν αντίδραση στην ενδοδερμική ένεση εκχυλίσματος λεπρικού υγρού και είναι θετική στην φυματιοειδή λέπρα και αρνητική στη λεπρωματώδη λέπρα.

Οφείλεται στο μυκοβακτηρίδιο της λέπρας (Mycobacterium leprae), ενδοκυττάριο βακτηρίδιο. Το μυκοβακτηρίδιο της λέπρας αν και οξεάντοχον , αποχρωματίζεται ευκολότερα από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης. Ποτέ δεν έχει καλλιεργηθεί σε τεχνικά θρεπτικά υλικά. Η λέπρα ενδημεί στην μέση Ανατολή ,Ασία ,Αφρική κεντρική και νότια Αμερική. Στην ανατολική Ευρώπη και την Ελλάδα εξακολουθεί υφιστάμενη.

Η νόσος ήταν ενδημική και στα δυτικά της χώρας κατά τον 16ο-19ο αιώνα. Μετά κατά το β΄ ήμισυ του 19ου αιώνα και την πρώτη 20ετία του 20ου εξαφανίσθηκε σχεδόν τελείως από αυτά άγνωστο με ποιους λόγους και ποια αντιλεπρική θεραπεία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναβιβάζει το συνολικό αριθμό των πασχόντων σε όλο τον κόσμο σε 5 εκατομμύρια, αλλά ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερος.

Η μετάδοση γίνεται αμέσως από άνθρωπο σε άνθρωπο. Τα βακτηρίδια εισέρχονται από τις ρωγμές του δέρματος πιθανότατα τα σταγονίδια μεταφέρονται με τον αέρα ή με άμεση επαφή. Ενεργές αλλοιώσεις του δέρματος ή της μύτης με λεπρωματώδη μορφή είναι η κύρια πηγή μολύνσεως. Η μόλυνση φαίνεται κυρίως στην παιδική ηλικία. Η επώαση της είναι μακρά υπολογιζόμενη σε 3-5 έτη. Φαίνεται ότι μικρός αριθμός μολυνομένων νοσεί από τη νόσο.

Το βακτηρίδιο εισέρχεται από το δέρμα , εισδύει από το χόριο και φθάνει στις τελικές απολήξεις των περιφερικών νεύρων και τα δικτυοενδοθηλιακά κύτταρα του δέρματος. Επεκτείνεται μέσω λεμφαγγείων σε άλλες περιοχές του δέρματος και με το αίμα σε άλλα όργανα. Καταστροφή ιστών συμβαίνει κυρίως στο δέρμα , τα περιφερικά νεύρα, το στόμα, τη μύτη, το λάρυγγα, τους όρχεις και το πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού.

Διακρίνονται δύο κυρίως μορφές η φυματιοειδή και η λεπρωματώδη. Πρέπει όμως να τονισθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ενδιάμεσοι μεταξύ των δύο αυτών ακραίων μορφών. Η φυματιοειδής μορφή ύποδηλοι υψηλή ανοσία με επαρκή κυτταρική ανοσία ,ή λεπρωματώδης υποδηλοί χαμηλή ανοσία με ελάχιστη ή καμία κυτταρική ανοσία προς το M. Leprae.

Παθολογική ανατομική. Στο ένα άκρο του φάσματος χαρακτηριστικές είναι οι κοκκιωματώδεις βλάβες με επιθηλιοειδή κύτταρα και πολλά λεμφοκύτταρα. Η παραφλοιώδης ζώνη των λεμφαδένων είναι υπερπλαστική. Μυκοβακτηρίδια ελάχιστα ανευρίσκονται. Οι αλλοιώσεις είναι χαρακτηριστικές της μορφής υψηλής αντιστάσεως. Στ ο άλλο άκρο του φάσματος είναι η λεπρωματόδης λέπρα. Αντιπροσωπεύει τον τύπο της χαμηλής αντιστάσεως της χαμηλής ανοσίας. Σ το δέρμα τους λεμφαδένες και άλλα όργανα σχηματίζονται όζοι μακροφάγων οι οποίοι βριθούν μυκοβακτηριδίων. Οι λεμφαδένες έχουν υπερπλαστικά βλαστικά κέντρα, ενώ η παραφλοιώδης ζώνη των λεμφαδένων είναι πτωχή σε λεμφοκύτταρα και συνήθως πλήρης μακροφάγων που περιέχουν μυκοβακτηρίδια. Χαρακτηριστικό των αλλοιώσεων είναι η λεμφοπενία.

ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Φυματιοειδής λέπρα

Η ανοσολογική αντίδραση στο βάκιλο της λέπρας είναι υψηλή σ' αυτή την κλινική μορφή οι δερματικές βλάβες είναι μονήρεις ή λίγες σε αριθμό και διατάσσονται ασύμμετρα. Οι βλάβες είναι σαφώς αφοριζόμενες και συχνά δακτυλιοειδούς σχήματος. Έ χουν ερυθρό χρώμα με υπομελάγχρωση στο κέντρο. Η επιφάνεια τους είναι λεπιδώδης, ανιδρωτική και εμφανίζει αναισθησία. Οι θέσεις που εντοπίζονται είναι τα ψυχρά, περιφερικά μέρη του σώματος όπως οι γλουτοί ,οι αγκώνες και τα γόνατα όπως και οι εκτατικές επιφάνειες των άκρων και το πρόσωπο. Τα περιφερικά νεύρα, κυρίως το μείζων ωτιαίο, το ωλένιο και το περονιαίο, προσβάλλονται κατ΄εξοχήν καθώς και ο νευρικός ιστός που ευρίσκεται στη βλάβη. Τα νεύρα αυτά παχύνονται και είναι ψηλαφητά. Η προσβολή προξενεί περιφερική νευροπάθεια με αισθητικές διαταραχές που καταλήγουν σε έλκωση του δακτύλου και σε κινητικές διαταραχές που μπορεί να προκαλέσουν περιφερική παράλυση.

Το χαρακτηριστικό της μορφής αυτής είναι ερυθηματώδεις πλάκες με σαφή όχθο περιβάλλονται ελαφρώς κεντρική λευκάζουσα περιοχή. Η περιοχή είναι αναίσθητη. Το αντίστοιχο νεύρο ψηλαφάτε πολύ σκληρό και διογκωμένο. Κάθε περιοχή είναι δυνατόν να προσβληθεί, συνηθέστερα όμως τα άκρα το πρόσωπο και οι γλουτοί.

Οι αναίσθητες περιοχές εύκολα τραυματίζονται και μολύνονται. Δημιουργούνται διατιτραίνοντα έλκη σε σημεία πιέσεως στα πέλματα. Το υποκείμενο οστό πολλές φορές συμμετέχει στη βλάβη. Μικρές περιφερικές αρθρώσεις υφίστανται τραυματισμό λόγω της αναισθησίας και καταστροφή.

 

Ενδιάμεση μορφή λέπρας

Εδώ εμφανίζονται κλινικά στοιχεία και από τη φυματιοειδή και από τη λεπρωματώδη λέπρα. Θεωρείται πάντως ανοσολογικά ασταθής κατάσταση και μπορεί να μεταπέσει σε λεπρωματώδη λέπρα ή να μετατραπεί σε φυματιοειδή. Συχνά παρουσιάζονται και νευρολογικά συμπτώματα και θεωρούνται χαρακτηριστικές οι δακτυλιοειδείς βλάβες στο δέρμα.

 

Ενδιάμεση ή δίμορφος λέπρα

Συνήθως η νόσος διατρέχει κλινικά ενδιάμεση μορφή μεταξύ των δύο παραπάνω. Οι δερματικές αλλοιώσεις είναι μικρότερες , περισσότερο πολυάριθμοι, λιγότερο αναίσθητοι και λιγότερο αφοριζόμενα σε σύγκριση με τις βλάβες της φυματιοειδούς μορφής. Ταινιοειδείς βλάβες με περιχαρακωμένο ελκωτικό κέντρο είναι συχνά.. Υπάρχει μικρού βαθμούβακτηριαιμία, κοκκιώματα στους λεμφαδένες, ήπαρ, όρχεις και άλλα όργανα είναι συχνά.

 

Λεπροματώδης λέπρα

Σε αυτή την κλινική ποικιλία της νόσου η ανοσολογική απάντηση είναι ελάχιστη. Πρόκειται για εκτεταμένη και προοδευτικά εξελισσόμενη νόσο, όπου οι βάκιλοι εισδύουν όχι μόνο στο δέρμα και τα νεύρα αλλά και στο δίκτυοενδοθηλιακό σύστημα. Οι βλάβες του δέρματος είναι συμμετρικές εκτεταμένες σε αντίθεση με εκείνες τις φυματιοειδούς λέπρας. Η νευρολογική προσβολή συμβαίνει όψιμα πιθανόν επειδή η ανοσολογική απάντηση προς την παρουσία του βακίλου στο νευρικό ιστό είναι ελάχιστη. Η νόσος είμαι πολύ μεταδοτική και μεταδίδεται από το ρινικό έκκριμα σε αντίθεση με τη φυματιοειδή μορφή που δεν είναι καθόλου μεταδοτική.

Τα πρώτα συμπτώματα προέρχονται συνήθως από τη μύτη και είναι άφθονο έκκριμα, αίσθημα πληρότητας και ρινορραγία. Τα πρώιμα δερματικά συμπτώματα είναι ήπια: αρχίζουν σαν συμμετρικές, μικρές ερυθρού χρώματος ή ελαφρά υπομελαγχρωματικές κηλίδες που μπορεί να είναι πολυάριθμες και μετά από κάποιο διάστημα επεκτείνονται ευρύτατα. Εμφανίζουν ασαφώς αφοριζόμενα όρια. Αργότερα εμφανίζονται βλατίδες, πλάκες και οζίδια (λεπρώματα). Το πρόσωπο, οι βραχίονες, οι κνήμες και οι γλουτοί προσβάλλονται με χαρακτηριστικό τρόπο καθώς και καθώς και κάθε περιοχή του δέρματος, εκτός από τις θερμές περιοχές ( μασχάλες, πτυχές). Κυρίως όμως προσβάλλονται οι ψυχρότερες περιοχές του δέρματος όπως το πρόσωπο, τα χείλη, η μύτη και τα λοβία των αυτιών. Η διάχυτη διήθηση του δέρματος του μετώπου δημιουργεί την εικόνα "λεοντείου προσωπείου" όπου εξαφανίζονται τα φρύδια και τα βλέφαρα. Η μύτη, τα μάτια, οι όρχεις και τα οστά επίσης προσβάλλονται, ενώ συχνά παρατηρείται οίδημα των γονάτων και του κατώτερου τμήματος των κνημών. Από την πολυνευρίτιδα προκαλείται αναισθησία των δακτύλων στα χέρια και τα πόδια. Επίσης από τους συνεχείς τραυματισμούς των δακτύλων, δημιουργούνται καταστροφικές ελκωτικές βλάβες στα χέρια και επιβράχυνση των δακτύλων.

Η πορεία της νόσου χαρακτηρίζεται επίσης από συχνές πυρετικές εξάρσεις και στα πλαίσια αυτά υπάγεται το λεπρικό οζώδες ερύθημα (erythema nodosum leprosum).Εάν ο ασθενής αφεθεί χωρίς θεραπεία τελικά καταλήγει από νεφρική ανεπάρκεια ή από φυματίωση.

Λεπροματώδεις μορφή. Είναι ο κακοήθης τύπος. Οι αρχικές βλάβες είναι αρχικά κηλίδες και βλατίδες πολλαπλές και συμμετρικές στη συνέχεια πλάκες και όζοι. Πτώση των φρυδιών (ίδια του έξω τρίτου) και βλεφαρίδων σε συνδυασμό προς όζοι και διήθηση του δέρματος δίνουν στο πρόσωπο το χαρακτηριστικό λεόντειο προσωπείο. Οίδημα των άκρων λόγω διηθήσεως των λεμφαγγείων δεν είναι σπάνιο.

Διήθηση του βλεννογόνου της μύτης προκαλεί ρινορραγία, απόφραξη της μύτης ή επιστάξεις. Καταστροφή του ρινικού διαφράγματος προκαλεί μεγάλη παραμόρφωση της μύτης. Στον οφθαλμό εμφανίζεται κερατίτης και επώδυνος ιρίτις με τελικό αποτέλεσμα την τύφλωση.

Διόγκωση ήπατος σπλήνας ή αδένων, προσβολή όρχεων και οστικές αλλοιώσεις παρατηρούνται σε προχωρημένα στάδια.

Οι αλλοιώσεις δέρματος και μύτης περιέχουν αφθονία μικροβίων.

Βλάβες περιφερικών νεύρων. Είναι κοινές και συχνές οι παραπάνω μορφές λέπρας. Οι φυματιοειδοί είναι πρώιμοι και περιορισμένοι σε 1-2 νεύρα, η λεπρωματώδης είναι διάχυτοι ,συμμετρικές και όψιμοι. Τα προσβαλλόμενα νεύρα είναι σκληρά, διογκωμένα και ευαίσθητα. Κατά σειρά συχνότητας προσβάλλονται το ωλένιο, το οπίσθιο κνημιαίο, το επιπολής περονιαίο, το μέσο, το κερκιδικό και το τρίδυμο. Οι αντίστοιχες περιοχές είναι αναίσθητες μετά μυϊκής αδυναμίας και ατροφίας.

 

Α ν τ ι δ ρ α σ τ ι κ ε ς κ α τ α σ τ α σ ε ι ς. η συνήθως χρόνια και ανώδυνος διαδρομή της νόσου διακόπτεται πολλές φορές υπό οξέων επεισοδίων. Τα επεισόδια επισυμβαίνων επί 10-20% των ασθενών χωρίς θεραπεία και επί 20-50% των ασθενών μετά θεραπείας. Οι αντιδράσεις αυτές είναι εκδηλώσεις υπερευαισθησίας προς το αντιγόνο του νεκρού Μ.leprae.Υπάρχουν δύο κυρίως τύποι.

1. Οζώδες ερύθημα. Παρατηρείται κυρίως σε λεπρωματώδη μορφή κατά το 1ο έτος της θεραπείας. Το 50% των ασθενών μετά τη λεπρωματώδη λέπρα εμφανίζουν την επιπλοκή αυτή.

Εμφανίζονται πολυάριθμοι όζοι στο πρόσωπο, στο κορμί, στα άκρα και σπανιότερα στις κνήμες. Το εξάνθημα κάποτε γίνεται πολύμορφο. Συνυπάρχει πυρετός, κακουχία, πολυαρθρίτιδα, πολυνευρίτιδα, ορχίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα και αιμολυτική αναιμία. Σπάνια επέρχεται ο θάνατος.

2.Ανάστροφες αντιδράσεις. Αυτές εμφανίζονται κυρίως σε πολλές ενδιάμεσες μορφές ,ενώ σε ακραίες περιπτώσεις είναι πολύ σπάνιες. Οι αντιδράσεις αυτές εμφανίζονται, κατά κανόνα ,κατά τη θεραπεία και υποδηλώνουν βραδεία μορφή αντιδράσεως υπερευαισθησίας προς τα αντιγόνα των θνησκόντων ή νεκρών βακίλων.

Οι αντιδράσεις αυτές χαρακτηρίζονται από οιδηματώδες, επώδυνες δερματικές βλάβες μετά συστηματικών εκδηλώσεων και επώδυνου οξείας νευρίτιδας. Οι εκδηλώσεις υποχωρούν εντός εβδομάδων ή μηνών. Ο ασθενής κινδυνεύει από νευρολογικές κυρίως επιπλοκές.

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις