ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
Δυναμική έγκαιρη και αιχμηρή ενημέρωση
Λίγα λόγια για εμένα
ΟΙ κοινωνικές απόψεις και αντιθέσεις δημιουργήθηκαν για να σας ενημερώνουν σφαιρικά με θέματα της Επικαιρότητας.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ


ΑΓΧΟΣ
414 αναγνώστες
Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012
09:05

Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξεων και εντυπωσιακών επιστημονικών επιτευγμάτων άνθρωπος του καιρού μας δημιούργησε έναν εκπληκτικό πολιτισμό και άνοιξε τους ορίζοντες σε βαθμό πρωτόγνωρο. Ποια όμως είναι η κατάσταση του ίδιου του ανθρώπου ύστερα από την τόσο μεγάλη ανάπτυξη της τεχνικής; Βρήκε την ευτυχία του; Επέλυσε τα προβλήματά του; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική.

Οι συνθήκες ζωής σήμερα είναι πολύ δύσκολες, οι απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις πολύ μεγάλες ρυθμός της ζωής έγινε ταχύτατος και ο άνθρωπος βρίσκεται σε συνεχή κίνηση. τρέχει για να τα προλάβει όλα. Αυτός ο γρήγορος ρυθμός ζωής και ο πιεστικός συχνά ρυθμός εργασίας, εξαιτίας της υλικής θεοποίησης, τον άνθρωπο σε ρομπότ, τον μηχανοποιούν και τον τυποποιούν. Εκμηδενίζουν τον ελεύθερο χρόνο και του αφαιρούν τη δυνατότητα να σκεφτεί, να αυτοπροβληματιστεί και να επικοινωνήσει με τους άλλους και τον εαυτό του.

Μοιραία, οδηγείται σ την αλλοτρίωση και στην αποξένωση. Οι σχέσεις του με τους άλλους είναι ψυχρές, τυπικές, απρόσωπες. Ο σημερινός άνθρωπος στην προσπάθεια του να ανταποκριθεί σε όλα, γεμίζει άγχος, αγωνία και ανασφάλεια. Χάνει την ηρεμία του και την ψυχική του υγεία. Νιώθει μόνος και δυστυχισμένος. Έτσι ένα από τα πιο έκδηλα γνωρίσματα της εποχής μας που συνοδεύει το σύγχρονο άνθρωπο στις περισσότερες εκδηλώσεις της ζωής του είναι και το άγχος.

Ας προσδιορίσουμε όμως την έννοια του άγχους.

Αγχος είναι ένα βασανιστικό αίσθημα, μια ταραχή, μια ανησυχία μπροστά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Είναι η κατάσταση της ψυχικής διαταραχής, κατά την οποία νιώθει φόβο, αγωνία, ταραχή και αβεβαιότητα.

Ποια όμως είναι τα αίτια του άγχους;

Αγχος μπορεί να προκαλέσουν τα έξης:

i.Οι παράγοντες έντασης που απειλούν το άτομο, την ταυτότητά του, τον αυτοσεβασμό του ή την κοινωνική λειτουργικότητά του.
ii.Ο φόβος της τιμωρίας, της απόρριψης λόγω κοινωνικού ρατσισμού, της σωματικής του βλάβης.
iii.Η απώλεια της ελευθερίας του, ο φόβος για απομόνωση, απώλεια σχέσεων.
iv.Η ποιότητα ζωής.
v.Η υλική θεοποίηση.
vi.Το πλήθος των απαιτήσεων και υποχρεώσεων.
vii.Το αίσθημα αβεβαιότητας και το πρόβλημα της επιβίωσης για το μέσο ή κατώτερο οικονομικά άνθρωπο.
viii.Για τους νέους η αβεβαιότητα της επαγγελματικής τους αποκατάστασης, η ανεργία και η αναξιοκρατία.
ix.Το αίσθημα ανασφάλειας.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν τον άνθρωπο σε μεγάλο βαθμό ψυχικά αλλά και σωματικά. Γενικά επηρεάζονται όλα τα συστήματα του οργανισμού και αντιδρούν.

A.Φυσιολογικές αντιδράσεις λόγω διέγερσης του αυτονόμου νευρικού συστήματος.

1.Καρδιομυϊκές αντιδράσεις.
Αύξηση ή μείωση των παλμών.
Αύξηση ή μείωση της πίεσης του αίματος.
Λιποθυμία(συγκοπή).

2.Αναπνευστικές αντιδράσεις.
Αύξηση ή βραχύτητα των αναπνοών.
Αίσθηση πίεσης στο στήθος.
Αίσθηση πνιγμού στο λαιμό.
κόψιμο της ανάσας.
Υπεραερισμός.

3.Νευρομυϊκές αντιδράσεις.
Αύξηση της αντίδρασης των αντανακλαστικών.
Τικ και σπασμοί.
Αϋπνία.
Ακαμψία.
Ταραχή.
Νευρικό βάδισμα(πάνω κάτω).
Γενική αδυναμία.
Τρόμος στα γόνατα. Αδεξιότητα.

4.Γαστρεντερικές αντιδράσεις.
Απώλεια όρεξης.
Κοιλιακό άλγος.
Ναυτία.
Αίσθηση καύσου στο στομάχι.
Διάρροια.
5.Αντιδράσεις της ουροποιητικής οδού.
Δυσουρία.
Συχνοουρία.
6.Δερματικές αντιδράσεις.
Αίσθηση καύσου, ερέθυμα.
Εφίδρωση στις παλάμες ή γενική εφίδρωση.
Κνίδωση.
Χλωμό, υγρό και ψυχρό δέρμα.

B.Ψυχοκινητικές αντιδράσεις.
Νευρικότητα.
Φυγή.
Γρήγορος λόγος.
Σωματική ένταση.
Απομόνωση.
Προδιάθεση στα ατυχήματα.
C.Γνωστικές αντιδράσεις.
Εξασθένιση προσοχής και συγκέντρωσης.
Λήθη.
Λανθασμένη κριτική.
Ασθενής μαθησιακή ικανότητα.
Ασθενής λογική.
Αφηρημάδα.
Μεταβολές στο πεδίο αντίληψης.
Αποκλεισμός των σκέψεων.
Μείωση της παραγωγικότητας και της ικανότητας επίλυσης των προβλημάτων.
Σύγχυση.
Αμηχανία.
Απώλεια ελέγχου.
D.Συναισθηματικές αντιδράσεις.
Εκνευρισμός, ανυπομονησία.
Φόβος.
Τρόμος.
Πανικός.
Ένταση.
Νευρικές κινήσεις.

Το άγχος μπορούμε να το διακρίνουμε σε τέσσερα επίπεδα.

1.Το ήπιο άγχος.
Σχετίζεται με την καθημερινότητα.
Αύξηση της επαγρύπνησης.
Μεγένθυση του αντιληπτού πεδίου.
Διεγείρει τη μάθηση και τη δημιουργικότητα.
2.Μέτριο άγχος.
Εστιάζει την προσοχή σε έμμεσα προβλήματα.
Στενεύει το πεδίο αντίληψης.
3.Έντονο άγχος.
Στενεύει περισσότερο το αντιληπτό πεδίο.
Εστιάζει την προσοχή σε λεπτομέρειες και οδηγεί το άτομο στην απώλεια της ευρύτερης εικόνας.
4.Πανικός.
Πλήρης απώλεια της αντίληψης.
Αποδιοργάνωση της προσωπικότητας.
Τρόμος, φόβος, δέος.
Σοβαρά προβλήματα στην ορθολογική διαδικασία σκέψης, την επικοινωνία, τη λειτουργία.
Μπορεί να απειλήσει και τη ζωή του.

Η ΒΑΣΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ.

Αρχικά ο νοσηλευτής πρέπει κάνει εκτίμηση του ασθενή.

1.Παίρνει λεπτομερές ιστορικό.(ιατρικό, οικογενειακό, ψυχιατρικό, κοινωνικό, προβλημάτων του παρόντος).
2.Εκτιμά την τρέχουσα πνευματική του κατάσταση, τη συμπεριφορά για να προσδιορίσει το επίπεδο του άγχους.
3.Συζητά με τον ασθενή και εντοπίζει τους παράγοντες που του προκαλούν το άγχος, καθώς και τις επιπτώσεις του στρες στην καθημερινή του ζωή.
4.Εκτιμά τις αντιδράσεις στο άγχος(σωματικές, γνωστικές, συναισθηματικές, ψυχοκινητικές).

Με βάση τις παραπάνω πληροφορίες ο νοσηλευτής βγάζει τη νοσηλευτική διάγνωση και λειτουργεί σύμφωνα με το πλάνο που ταιριάζει στον κάθε ασθενη, αρχιζει δηλαδή ο προγραμματισμός ο καθορισμός των στόχων. Γενικά οι στόχοι είναι να μπορέσει ο ασθενής να προσδιορίσει τα συναισθήματα του άγχους και να μειώσει το επίπεδο του έντονου άγχους μέσω των νοσηλευτικών παρεμβάσεων. Συγκεκριμένα οι στόχοι είναι να μπορέσει ο ασθενής να εντοπίζει τα συναισθήματα του άγχους και να εκφράζει προφορικά το συναίσθημα του μειωμένου άγχους, να πετύχει ικανοποιητική απόδοση στους ρόλους που έχει αναλάβει π.χ να πηγαίνει καθημερινά σχολείο ή στη δουλειά και να αναλάβει τις οικογενειακές υποχρεώσεις.

Έτσι, ο νοσηλευτής πρέπει να μπει σε μια διαδικασία εκπαίδευσης του ασθενούς. Αρχικά προτιμάται η διαδικασία της χαλάρωσης η οποία είναι εξαιρετικής σημασίας, διότι, μειώνονται οι σωματικές αντιδράσεις του συμπαθητικού νευρικού συστήματος που προετοιμάζουν τον οργανισμό να αντιδράσει ή ακόμα και να καταπολεμήσει το άγχος. Είναι η δράση του παρασυμπαθητικού συστήματος η οποία μειώνει τους αυξημένους καρδιακούς παλμούς, τους αναπνευστικούς παλμούς, την αρτηριακή πίεση και την τάση των μυών. Αφού λοιπόν ανακουφίσουμε τις οργανικές αντιδράσεις θα προωθήσουμε και την διαύγεια της σκέψης και την ηρεμία.

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Μια ιστοσελιδα με πλούσια θεματολογια από τον Ελληνικό και Διεθνή χώρο.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις